Ενδεχόμενος δόλος Μητσοτάκη για τη βιολογική και οικονομική θανάτωση των Ελλήνων...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν ευθύνεται για την πανδημία ή για το ότι κι άλλα κράτη μπαίνουν ξανά σε καθεστώς ολικής καραντίνας. Για όλα τα υπόλοιπα, όμως, ο πρωθυπουργός έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της πολιτικής ευθύνης, με τη σημαντικότερη μομφή να σχετίζεται με την εξαπάτηση του ελληνικού λαού, κοινώς τα ψέματα με τα οποία τον στόμωσε, κυρίως για την κατάσταση του ΕΣΥ και την (μη) ενίσχυσή του το τελευταίο οκτάμηνο. Ψέματα που εξαπλώθηκαν εν ριπή οφθαλμού χάρη στα καλοταϊσμένα ΜΜΕ και τώρα έρχονται να στοιχειώσουν αυτόν που τα εκστόμισε χωρίς αιδώ, επιβεβαιώνοντας ότι κανείς και ποτέ δεν έχει καταφέρει να εξαπατήσει τους πάντες για πάντα...

Αναλογιστείτε πόσες παραπάνω ΜΕΘ- τουλάχιστον 800- θα είχαμε αν δεν ξοδεύονταν συνολικώς δεκάδες ή κι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στα σκόιλ ελικίκου, στις λίστες Πέτσα, στα δώρα στους τραπεζίτες και στους κλινικάρχες, στις προσλήψεις μπάτσων και καραβανάδων αντί για γιατρούς, νοσηλευτές, καθηγητές κι οδηγούς λεωφορείων. Σκεφτείτε πόσοι συμπολίτες μας θα είχαν ακόμα την εργασία τους ή δεν θα έχαναν σημαντικό μέρος τής αμοιβής τους και πόσες επιχειρήσεις δεν θα είχαν βάλει λουκέτο αν η κυβέρνηση αξιοποιούσε μέρος των 37 δισ. ευρώ τού "μαξιλαριού", που είναι λεφτά τού ελληνικού λαού. Αν τώρα δεν είναι η ώρα ανάγκης για την οποία φτιάχτηκε αυτό το απόθεμα, ποια θα είναι; Επί ένα οκτάμηνο, ωστόσο, ο πρωθυπουργός αυτοθαυμαζόταν στον παραμορφωτικό καθρέφτη- ευγενική μιντιακή χορηγία...

Θέλει ο Κ. Μητσοτάκης την θανάτωση, βιολογική ή οικονομική, των Ελλήνων; Στη νομική επιστήμη δεν υπάρχουν μόνο ο δόλος και η αμέλεια, αλλά κι ο ενδεχόμενος δόλος, όταν δηλαδή ο δράστης προβλέπει το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της πράξης του, δεν το επιδιώκει αλλά το αποδέχεται ή ελπίζει απλώς πως δεν θα συμβεί. Στην περίπτωση Μητσοτάκη δεν αποδίδω δόλο, στην ευνοϊκότερη για τον ίδιο περίσταση θα έβλεπα αμέλεια, αλλά εκτιμώ πως ευθύνεται για ενδεχόμενο δόλο... 

Ο πρωθυπουργός έχει ως προτεραιότητα την προστασία τού μεγάλου κεφαλαίου στο οποίο ανήκει και το οποίο τον χρηματοδοτεί. Αν στην προσπάθειά του να το προστατεύει πέφτει θύμα η κοινωνική πλειοψηφία αυτό είναι ένα ρίσκο που ο Μητσοτάκης παρουσιάζεται διατεθειμένος να το αναλαμβάνει. 

Κι αυτό συμβαίνει και τώρα: δεν στηρίζει τη δημόσια Υγεία και Παιδεία γιατί προτεραιότητά του είναι οι κλινικάρχες και οι σχολάρχες. Συνεπώς, οι συγγενείς εκείνων που θα χάσουν τη ζωή τους γιατί δεν υπάρχουν ΜΕΘ και τα οικονομικά θύματα των πολιτικών του ξέρουν πολύ καλά τη διεύθυνση εργασίας τού ενόχου τής καταστροφής τους: Ηρώδου Αττικού 19, Μέγαρο Μαξίμου...

 
 

Σκοτώνει όσους τον εχθρεύονται...

Ακόμα κι εν μέσω πανδημίας ο Κ. Μητσοτάκης συνομιλεί με την εκλογική του πελατεία και τους χορηγούς του σαν να ήταν μια καθημερινή με λιακάδα, δείγμα κι αυτό πως ο πρωθυπουργός όχι μόνο έχει σχέδιο, αλλά και το προσαρμόζει στις περιστάσεις. Πόθεν προκύπτει, για παράδειγμα, πως ο ιός υπερμεταδίδεται από τους νέους στις πλατείες, από τους τραγουδιστές ή τους ηθοποιούς κι όχι από τους παπάδες στις εκκλησίες, τους συνωστιζόμενους στα ΜΜΜ, στους εργασιακούς χώρους και στα σχολεία; 

Πώς είναι δυνατό μια χώρα με τόσες ΜΕΘ, όπως διατυμπάνιζε η κυβέρνηση επί μήνες, να βρίσκεται στο "κόκκινο" με λιγότερους από εκατό διασωληνωμένους; Τι έγινε από την άνοιξη για να ενισχυθούν το ΕΣΥ, η δημόσια Παιδεία και μεταφορές την ώρα που οι κολλητοί τσέπωναν σκόιλ ελικίκου, λίστες Πέτσα και μεγάλους περιπάτους;...

Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην σκέφτεται την επικοινωνία, αλλά και δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε κυβέρνηση όπως η σημερινή που να σκέφτεται μόνο την επικοινωνία. Με επικοινωνιακούς όρους αντιμετωπίζει και τον κοροναΐό, την ίδια στιγμή που υλοποιεί τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα της, την οποία ντρέπεται να κοινοποιήσει με ανοιχτά χαρτιά... 

Είμαστε από τις λίγες χώρες, αν όχι η μοναδική, που δεν έχουν ανακοινώσει το πρόγραμμα με το οποίο θα ζητήσουν χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Το πρόγραμμα υπάρχει και λέγεται σχέδιο Πισσαρίδη, αλλά είναι τόσο νεοφιλελεύθερο που ο Κ. Μητσοτάκης το σπάει σε κομμάτια για να μην μας πέσει βαρύ...

Αυτός που νιώθει κληρονόμος τής εξουσίας καταστρέφει όσους τον εχθρεύονται, με τη νεολαία, τους ανθρώπους τού πολιτισμού και τους μικρομεσαίους να μοιράζονται την θλιβερή πρωτοκαθεδρία. Αντιθέτως, κλείνει το μάτι στο συντηρητικό ακροατήριο, στους θρησκόληπτους και μη νοικοκυραίους, εξαντλώντας την αυστηρότητά του στην εφαρμογή των νόμων στους "κακούς άλλους"... 

Το να εφαρμόζεις ταξικές πολιτικές σε σταθερούς καιρούς είναι επιζήμιο, αλλά όχι καταστροφικό για τα συμφέροντα των πολλών. Το να υλοποιείς, ωστόσο, ταξικές πολιτικές εν καιρώ πανδημίας σε καθιστά υπόλογο στο δικαστήριο της Ιστορίας, το μόνο δικαστήριο που ο μητσοτακικός μηχανισμός δεν μπορεί να λαδώσει για να μην τρίξει η φαύλη εξουσία του...

  

 
 

Το δημόσιο χρήμα ήταν πάντα ιδιωτική περιουσία των μητσοτάκηδων...

Ο Κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ είναι ειλικρινείς όταν αναρωτιούνται γιατί τους καταγγέλλουν για μια σειρά περιπτώσεων διασπάθισης δημόσιου χρήματος, από τα σκόιλ ελικίκου και τις ιστοσελίδες- φαντάσματα έως τα παγκάκια στην Αθήνα και τα μιλημένα προγράμματα "Αντώνης Τρίτσης" σε δικούς μας. Ο πρωθυπουργός και η παρέα του αντιμετωπίζουν το δημόσιο χρήμα ως δικό τους γιατί δικό τους είναι εδώ και δεκαετίες.

Η ιδιοκτησιακή αντίληψη που έχουν για την εξουσία δεν γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019, όταν και την ανακατέλαβαν. Είναι κτήμα τους από τότε που ήταν "πολιτικοί κρατούμενοι" έξι μηνών στα ένδοξα Παρίσια...

Ο Κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ είναι ειλικρινείς και με τον εαυτό τους. Ξέρουν και οι ίδιοι πόσο φαύλοι είναι, γι' αυτό κι απαιτούν από την Αριστερά να δείχνει μια ηθική ανωτερότητα που εκείνοι έχουν απωλέσει από τα γεννοφάσκια τους. Αυτός που, ανάμεσα σε τόσα άλλα αμαρτήματα, έχει αγοράσει με μαύρο χρήμα εξωχώριων εταιρειών το πανάκριβο σπίτι τού Βολταίρου στο Παρίσι κι έχει στο όνομά του θαλασσοδάνεια εγκαλεί τον Δ. Παπαδημούλη για ακίνητα που έχει αγοράσει με το νόμιμο πλούτο του. Αν ήμουν ευρωβουλευτής τής Αριστεράς θα ήμουν πιο φειδωλός από τον αντιπρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου στη διαχείριση του πλούτου μου, αλλά αν είχα την καμπούρα τού Κ. Μητσοτάκη θα ντρεπόμουν να δείχνω τον οποιονδήποτε άλλο με το δάκτυλο...

Ο πρώτος χρόνος τής διακυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν ένας μήνας τού μέλιτος κι αυτό οφείλεται και στην αδυναμία τής αξιωματικής αντιπολίτευσης να αρθρώσει ένα λόγο που να ακούγεται από τους πολίτες. Τα δύσκολα, όμως, για τον πρωθυπουργό είναι μπροστά, αφού η δεξιά έχει παράδοση στον αλληλοσπαραγμό όταν τα συμφέροντα των διάφορων φατριών της αρχίζουν να αλληλοσυγκρούονται. Η σκανδαλώδης κατασπατάληση των 20 εκατ. ευρώ και σε ΜΜΕ της πλάκας μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα ενός επιχειρηματικού πολέμου σε βάρος ενός πρωθυπουργού που ανήλθε στην εξουσία και χάρη στη μαζική υποστήριξη της ελίτ κι ενδεχομένως να έχει σχηματίσει την ψευδαίσθηση πως μπορεί να κυβερνήσει χωρίς να τη λαμβάνει υπόψη...