Ανεντιμότατοι σύντροφοι...

Η εσωκομματική αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να υπερηφανεύεται για την ιδεολογική της καθαρότητα- έστω και λίγο σκονισμένη από το μνημόνιο-, όχι όμως και για την εντιμότητά της. Δεν είναι, για παράδειγμα, έντιμο να αποκαλύπτεις την ονομασία νέου κόμματος και του στόχου του για τις ευρωεκλογές και την ίδια ώρα να επικαλείσαι την ανεκτικότητα της Αριστεράς για να μην σου πάρουν το σκαλπ. Και ούτε είναι έντιμο να κρατάς ίσες αποστάσεις όταν συμβαίνουν αυτά, προσδοκώντας στην ουσία στην πτώση τού αρχηγού ώστε να πάρεις της ρεβάνς με υψωμένο ή όχι το βελούδινο χεράκι σου...

Το τι κάνει η εσωκομματική αντιπολίτευση είναι γνωστό. Το έκανε, άλλωστε, εδώ και χρόνια και σε βάρος ενός προέδρου που δεν ήταν δεξιός, αμερικανάκι κι εφοπλιστής. Σε αυτόν επιτέθηκαν, άλλωστε, και στη μάζωξη του Τριανόν... 

Το ζήτημα είναι τι κάνει ο πρόεδρος. Κι όσο δεν κάνει και πολλά για να τελειώνει με αυτή την αντιπολίτευση, ιδίως αν κάνει πίσω ως προς τις διαγραφές, τότε θα χάνει από παντού κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξαϋλωθεί. Αυτοί που τον θεωρούν όργανο του διεθνούς καπιταλισμού έχουν πάει στο ΚΚΕ ή θα πάνε στην ΑΟΡΑ κι εκείνοι που πίστεψαν στην αποφασιστικότητά του δεν θα έρθουν ποτέ...

Κατανοώ πως ο Στέφανος Κασσελάκης θέλει να πείσει πως είναι Αριστερός, υπέρ τού κράτους δικαίου και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Κι ούτε είναι κακό να τα θέλει όλα αυτά, αντιθέτως. Είναι μέγα λάθος, ωστόσο, για να πείσει την κοινωνία και να τα πετύχει να επανέρχεται σε τακτικές και στρατηγικές που απέτυχαν στις τελευταίες εκλογές. Ο Αλέξης Τσίπρας έχασε γιατί πολεμήθηκε κι από τους δικούς του, είτε σκοπίμως είτε όχι. Δεν είναι, ωστόσο, τοτέμ, πολλώ δε μάλλον το σύστημα της Κουμουνδούρου που τον έσπρωξε στην καταστροφή και τώρα, μέσα στη δολιότητα ή στην ανεπάρκειά του, σπρώχνει έναν ακόμα αρχηγό στο γκρεμό...

 

Ελεύθερη Παλαιστίνη, ελεύθερο Ισραήλ...

Μακάρι ανθρώπους να σκότωναν μόνο οι, με επιστημονικούς όρους, ψυχικώς διαταραγμένοι. Η εγκληματικότητα- παράνομη και νομιμοποιημένη- δεν θα βρισκόταν σε αυτά τα ύψη. Ανθρώπους, όμως, σκοτώνουν κι άνθρωποι χωρίς ιατρικό ιστορικό ή μέλλον. Υπό μία, ωστόσο, πολύ βασική προϋπόθεση: να έχουν πείσει πρώτα τον εαυτό τους πως δεν σκοτώνουν άνθρωπο, αλλά ένα υποδεέστερό τους κτήνος, ένα παράσιτο και τίποτα παραπάνω...

Αν κάποιος πειστεί ότι οι Παλαιστίνιοι ή οι Ισραηλινοί είναι ζώα τότε δεν διαπράττει ανθρωποκτονία, αλλά στη χειρότερη περίπτωση ζωοκτονία και στην καλύτερη για τον ίδιο θα έπρεπε να του απονεμηθεί κι έπαινος. Ούτε, όμως, θα φτάσουμε ποτέ στην ειρήνη αν βλέπουμε τις σφαγές και τα εγκλήματα πολέμου μόνο της μίας πλευράς κι όχι της άλλης... 

Ναι, οι Παλαιστίνιοι δικαιούνται κράτος, να μην ζουν φυλακισμένοι δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι σε μια γεωγραφική έκταση ίση με τη Νάξο ή να σκοτώνει ο ισραηλινός στρατός τούς αμάχους τους. Και οι Ισραηλινοί, ωστόσο, δικαιούνται να έχουν κράτος, να μην απειλούνται και να μην σκοτώνονται ή απάγονται από μία φονταμενταλιστική τρομοκρατική οργάνωση όπως η Χαμάς...

Θα με βλέπατε σε μια συγκέντρωση υπέρ τής ειρήνης, των αμάχων και της δίκαιης επίλυσης του παλαιστινιακού. Δεν θα με δείτε, όμως, σε μια συγκέντρωση όπου υπάρχει μόνο Παλαιστίνη και καθόλου Ισραήλ... 

Κι αν η επιδίωξη της ειρήνης και της δικαιοσύνης θεωρείται ίσες αποστάσεις, είναι προτιμότερες από τα δάκρυα μόνο για τα νεκρά γυναικόπαιδα της μιας πλευράς. Τουλάχιστον δεν έχω υποπέσει στο αμάρτημα της υποκρισίας... 

   

Στο Σύνταγμα και στους νόμους δεν γράφει κάτι για παραγραφή λόγω σαράντα τακατό...

Όταν η απάντηση που δίνεις δεν είναι "είμαι αθώος", αλλά "πήρα σαράντα τακατό" μάλλον κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Κι αυτό συμβαίνει με τον Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κάθε φορά που εμφανίζεται στη Βουλή- όχι και πολύ συχνά- είναι όλο και πιο αλαζονικός, όλο και πιο επηρμένος. Κι αν μερικούς μόλις μήνες μετά τις εκλογές, με την αντιπολίτευση ακόμα ζαλισμένη και τα κυρίαρχα ΜΜΕ καλοταϊσμένα, τον παίρνει να εκδηλώνει αυτή τη συμπεριφορά, δεν θα μπορεί για πολύ καιρό ακόμα οι απαντήσεις του να είναι "σας διέλυσα στις εκλογές, αφήστε με ήσυχο να εξυπηρετώ την ολιγαρχία"...

Εν μέρει ο πρωθυπουργός έχει δίκιο να μιλά για ξέπλυμα των παρακολουθήσεων από τους εκλογείς. Όσοι προσήλθαν στις κάλπες το Μάιο και τον Ιούνιο θα έπρεπε να είναι νοητικώς ρηχοί για να πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης δεν είχε καμία σχέση με τις υποκλοπές. Μόνο που η δικαιοσύνη δεν μπορεί να επικαλείται ένα εκλογικό αποτέλεσμα για να μην κάνει τη δουλειά της. Ας βρει άλλη δικαιολογία για να καθαρίσει τον νταβατζή της...

Το ίδιο, βεβαίως, ισχύει και για άλλα ανομήματα, όπως τα push backs στο Αιγαίο, η αστυνομική αυθαιρεσία και προστασία των ακροδεξιών ή τα υπερκέρδη λίγων εταιρειών. Το ότι δεν συγκινούν τους πολίτες ή, ακόμα χειρότερα, αυτοί τα επικροτούν δεν νομιμοποιείται η παρανομία. 

Αν, συνεπώς, υπάρχουν και πολιτικοί ένοχοι, που ασφαλώς και υπάρχουν, οφείλουν να λογοδοτήσουν στον φυσικό τους δικαστή. Κι εκεί δεν υπάρχουν "σαράντα τακατό", αλλά Σύνταγμα και νόμοι σε ένα κράτος που θέλει να λέγεται κράτος δικαίου κι όχι ολοκληρωτικό καθεστώς...

 
 

Ηγέτη βρήκε ο ΣΥΡΙΖΑ, καιρός να βρει και ηγετική ομάδα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει ηγέτη, αλλά δεν διαθέτει ηγετική ομάδα. Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ηγετική ομάδα- μερικοί αξιόλογοι τριαντάρηδες και σαραντάρηδες-, αλλά δεν διαθέτει ηγέτη. Αυτή είναι η τραγωδία που βιώνει σήμερα η προοδευτική παράταξη κι επιβεβαιώνεται καθημερινώς. Φυσικά, είναι πιο εύκολο να βρεις ηγετική ομάδα από ηγέτη, ιδίως μάλιστα αν δεν έχεις συνειδητοποιήσει καν ότι χρειάζεσαι νέο ηγέτη για να επιβιώσεις...

Για το ότι τέσσερα στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ τελούν υπό διαγραφή δεν ευθύνεται ο Στέφανος Κασσελάκης. Όταν καλούν δημοσίως σε πραξικόπημα για την αλλαγή ηγεσίας ή ανακοινώνουν όνομα νέου κόμματος και στόχου του για τις ευρωεκλογές θα ήταν εκτός λογικής να μην κινηθούν διαδικασίες σε βάρος τους. Δεν συνεισφέρουν, ωστόσο, και δηλώσεις κασσελακικότερων του Κασσελάκη που έχουν αρπαχθεί από πάνω του για να επιβιώσουν πολιτικώς και οι οποίες ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Άπαντες κι άπασες εκτίθενται και, κυρίως, εκθέτουν τον νέο πρόεδρο...

Αν κάθε Έλληνας είχε ή αποκτήσει την ευκαιρία να συνομιλήσει για ένα μισάωρο με τον Κασσελάκη, ακόμα κι αν δεν πειστεί σίγουρα θα τον αποδεχθεί ως πολιτικό παίκτη. Τώρα, εξάλλου, που κι ο ίδιος βάζει προς τα πίσω το λάιφσταϊλ για χάρη τής πολιτικής πρωτίστως τον εαυτό του θα βοηθήσει. Και θα τον βοηθήσει περισσότερο όταν χτίσει γύρω του μια άξια της ονομασίας της ηγετική ομάδα από νέους ανθρώπους με διάθεση για κοινωνική προσφορά κι όχι παλαιοκομματικά απολειφάδια...

 

 

Η δεύτερη τετραετία δεν θα είναι τετραετία...

Λένε πως δεν αλλάζεις ομάδα που κερδίζει κι αυτό ακριβώς κάνει ο Κ. Μητσοτάκης. Μην μου πείτε πως δεν έχω δίκιο γιατί ο πρωθυπουργός έχει αλλάξει πολλούς υπουργούς, αλλά και στενούς του συνεργάτες. Αυτοί ήταν πάντα αναλώσιμοι, ιδίως αν έπρεπε να βρεθούν αποδιοπομπαίοι τράγοι για να κρυφτεί από πίσω τους ο Μητσοτάκης. Η ομάδα του είναι το κλειστό σύστημα της ελίτ που τον στηρίζει, οι καναλάρχες, για παράδειγμα, των οποίων τις ασφαλιστικές εισφορές πληρώνουν οι φορολογούμενοι για να μπορούν εκείνοι να λιβανίζουν την καλύτερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης που είναι απλώς η χειρότερη...

Όταν συζητιόταν ο νόμος Κατρούγκαλου- μία από τις βασικές αιτίες πτώσης τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- οι ελεύθεροι επαγγελματίες είχαν ξεσηκώσει το σύμπαν γιατί στην ουσία συνυπολόγιζε την εκτεταμένη φοροδιαφυγή των περισσότερων ανάμεσά τους. Με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο επιβάλλεται ελάχιστος τεκμαρτός φόρος 1.100 ευρώ για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Η ευθύνη για τη φοροδιαφυγή δεν μπορεί να είναι συλλογική, αναμένω πάντως από τους αυτοαπασχολούμενους αν είναι συνεπείς με τα επιχειρήματά τους να ξεσηκώσουν και πάλι το σύμπαν...

Ο Κ. Μητσοτάκης οφείλει σχεδόν τα πάντα στο μιντιακό σύστημα που τον στηρίζει σαν να μην υπάρχει αύριο. Δεν θα ήταν σήμερα πρωθυπουργός χωρίς αυτό. Όταν, όμως, οι πολίτες δεν πιστεύουν αυτό που ζουν αλλά την εξωραϊσμένη προπαγάνδα είναι λογικό και να πιστεύουν ότι ο αχυράνθρωπος της ολιγαρχίας θα προστατεύσει καλύτερα τα συμφέροντά τους. Όπως κι αν έχει, ωστόσο, αυτή η δεύτερη τετραετία δεν θα είναι εν τέλει τετραετία. Για το καλό μας... 

  

 

Οι κομήτες ενίοτε έρχονται για να μείνουν...

Όταν το φθινόπωρο του 2016 αναβάλλονταν, με "μυστηριώδη" τρόπο, οι εσωκομματικές εκλογές τής ΝΔ πολλοί έλεγαν πως ο Αλέξης Τσίπρας θα κυβερνούσε για πάντα. Σήμερα ξέρουμε ότι αυτό δεν συνέβη. Αντιθέτως, σήμερα θεωρείται- κακώς κι αδίκως- τοξικός για μεγάλο κομμάτι τής ελληνικής κοινωνίας. Όποιος, συνεπώς, προδικάζει αιώνια παντοδυναμία Μητσοτάκη μάλλον δεν διαθέτει όχι μόνο γνώση τής πολιτικής μας ιστορίας, αλλά και μνήμη...

Προφανώς αν γίνονταν εκλογές την προσεχή Κυριακή η ΝΔ θα τις κέρδιζε πανηγυρικά. Ο δρόμος μέχρι τη δίκαιη ανατροπή της θα είναι μακρύς και δύσβατος. Για να συμβεί, όμως, αυτό δεν αρκεί ούτως ή άλλως η φυσιολογική φθορά ενός καθεστώτος που έχει αποδείξει ότι διαθέτει τις παρασκηνιακές δυνάμεις για να καλύπτει τα πολλά του αμαρτήματα. Ενδεχομένως να μην είναι αρκετό ούτε ένα μόνο προοδευτικό κόμμα, ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ σταθεί γρήγορα στα πόδια του...

Όσο θα επιτρέπουν στον Στέφανο Κασσελάκη να ασχολείται με τα προβλήματα των πολιτών και να έρχεται σε άμεση επαφή μαζί τους θα γίνεται και πιο αντιληπτό πως ό,τι του λείπει σε πολιτική εμπειρία το κερδίζει σε κοινωνική ενσυναίσθηση. Φυσικά χρειάζεται κι εκείνος να μάθει πολλά για τη χώρα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει. Μην έχετε, ωστόσο, καμία αμφιβολία ότι θα την κυβερνήσει αυτός που πολλοί θα ήθελαν να εκπληρωθεί η προφητεία τους περί κομήτη... 

 

  
 

Εξωτερική πολιτική αρχών, αξιών και Predator...

Από αρχαιοτάτων χρόνων η εξωτερική πολιτική ενός κράτους εμπεριέχει πολλές δόσεις κυνισμού. Το εθνικό συμφέρον, άλλωστε, δεν ταυτίζεται πάντα με αρχές κι αξίες. Το να ισχυρίζεσαι, ωστόσο, πως ακολουθείς πολιτική αρχών κι αξιών όταν αποδέχεσαι θανάτους αμάχων μάλλον υποκριτή σε κάνει παρά κράτος με αρχές κι αξίες. Κι αυτό αποδεικνύεται και με τη στάση τής Ελλάδας στη σύγκρουση Ισραήλ- Χαμάς την οποία έχουν πληρώσει χιλιάδες άμαχοι κι από τις δύο πλευρές...

Η Ελλάδα έχει αποφασίσει, καλώς ή κακώς, εδώ και δεκαετίες πως ανήκει στη Δύση. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι συνώνυμο με το ανήκω στο δίκιο. Δεν ήταν, για παράδειγμα, στην εισβολή στο Ιράκ ούτε με το να παίρνεις ολοσχερώς το μέρος μιας πλευράς όταν και η άλλη δικαιούται μερίδιο στη δικαιοσύνη... 

Το να ανήκεις, εξάλλου, σε μια συμμαχία δεν είναι αντιθετικό της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που πρέπει να τηρεί μια χώρα, ιδίως μικρή. Κι αν ο Κ. Μητσοτάκης δεν με πιστεύει, ας ρωτήσει τον καλό του φίλο Τ. Ερντογάν...

Η εμμονή- αθώα ή υποβολιμαία- του Ελ. Βενιζέλου με την Αγγλία οδήγησε στην εδαφική επέκταση της χώρας, αλλά και στη μικρασιατική καταστροφή. Ο Κ. Μητσοτάκης που με τη στάση του στη Συμφωνία των Πρεσπών έπαιξε το παιχνίδι των Ρώσων τώρα είναι πιο Αμερικανός κι από τους Αμερικανούς... 

Το πρόβλημα, όμως, με τον σημερινό πρωθυπουργό δεν είναι πως παίζει όλα τα λεφτά του σε ένα νούμερο. Είναι πως ασκεί κι εξωτερική πολιτική με βάση την προσωπική του ατζέντα. Κι έχει και το θράσος να κατηγορεί άλλους για τρολ, ποιος, ο βασιλιάς τού Predator...