Τα πολιτικά νεκροταφεία είναι γεμάτα ανίκητους...

Ένα από τα λάθη τής προεκλογικής στρατηγικής τού ΣΥΡΙΖΑ ήταν οι συχνές αναφορές του σε ορμπανοποίηση της χώρας. Κι αυτό όχι γιατί δεν ισχύει- ισχύει, δυστυχώς, και παραϊσχύει-, αλλά γιατί λίγοι γνωρίζουν ποιος είναι ο Ορμπαν κι ο κάθε αντίστοιχος Όρμπαν. Έτσι κι αλλιώς τα δεκάδες δισ. ευρώ που πετάχτηκαν από το ελικόπτερο χάρη στην πανδημία οδήγησαν τους περισσότερους στην αδιαφορία ως προς το ότι η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή για τις Βρυξέλλες βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την Ουγγαρία και την Πολωνία σε σχέση με το σεβασμό τού κράτους δικαίου...

Το ακραίο κέντρο πολέμησε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με βασικό επιχείρημα πως ήθελε να μείνουμε στην Ευρώπη ενώ οι μαδούροι μάς πήγαιναν στη Βενεζουέλα. Οι διαφωνίες, ωστόσο, των Ευρωπαίων με τον Αλέξη Τσίπρα και τους υπουργούς του σχετίζονταν με την οικονομική πολιτική. Κι αυτό ώσπου η κρίση να χτυπήσει και τους ίδιους και να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τη λιτότητα. Δεν κατηγόρησαν, όμως, ποτέ το ΣΥΡΙΖΑ για παραβιάσεις τού κράτους δικαίου που υποτίθεται πως είναι η καρδιά των ευρωπαϊκών αρχών κι αξιών, έστω και υποκριτικά...

Οι δημοσκοπήσεις που έρχονται στο φως και, κυρίως, το αποτέλεσμα του β' γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών δείχνουν πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι ανίκητη. Εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις περιστάσεις και την περιδίνηση της αντιπολίτευσης, αλλά οι περιστάσεις δεν είναι πάντα ευνοϊκές και η αντιπολίτευση δεν θα είναι πάντα διασπασμένη. Όσοι, συνεπώς, προφητεύουν μακροημέρευση του καθεστώτος Μητσοτάκη- κι εντός τού ΣΥΡΙΖΑ ή στην ΑΟΡΑ- όχι μόνο δεν γνωρίζουν Ιστορία, αλλά ούτε και μπορούν να διαβάσουν τα μηνύματα των καιρών... 

   
 

Στοιχηματίστε τώρα στο ΣΥΡΙΖΑ και σε μερικούς μήνες θα είστε πλούσιοι...

 

Το ότι στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει κρίση ταυτότητας, προσανατολισμού κι επιβίωσης είναι ηλίου φαεινότερο. Ούτε το αρνείται κάποιος στην Κουμουνδούρου, είτε σκοπεύει να μείνει είτε να φύγει, ούτε θα μπορούσε άλλωστε. Πώς εξηγείται, ωστόσο, πως μολονότι ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει το ΠΑΣΟΚ δεν τσιμπά ιδιαιτέρως ούτε στις επερχόμενες δημοσκοπήσεις; Μήπως και κάποιος άλλος, δηλαδή, διέρχεται κρίση χειρότερη του ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν κατανοεί καν πως τη διέρχεται και πιστεύει ότι έχει καβαλήσει το κύμα;...

Η πικρή αλήθεια για το σύνολο της προοδευτικής παράταξης είναι πως δεν είναι βιώσιμα δύο κόμματα του 15% πάνω κάτω, ανεξαρτήτως ποιος είναι δεύτερος και ποιος τρίτος. Αν, συνεπώς, στις ευρωεκλογές δεν έχει δείξει δυναμική σημαντικής ανόδου ένα από τα δύο τότε θα είναι προφανής σε όλους η αναγκαιότητα ενός τρίτου δρόμου που δεν περνά απαραιτήτως από τη συγχώνευση ΣΥΡΙΖΑ- ΠΑΣΟΚ. Ένα κι ένα, άλλωστε, στην πολιτική δεν κάνουν δύο. Αφήστε που θα χρειαστεί ένα πολύ μεγαλύτερο νούμερο για να ξανακυβερνήσει η Αριστερά...

Ο ΣΥΡΙΖΑ διέρχεται την πιο σκοτεινή του ώρα. Θα αποδειχθεί, ωστόσο, ότι δεν θα περάσει σκοτεινότερες μόλις- πολύ σύντομα- μπουν όλα σε μια σειρά. Δεν έχω, άλλωστε, καμία αμφιβολία πως στη ζυγαριά ο Στέφανος Κασσελάκης έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες να ηγηθεί της προοδευτικής παράταξης σε σύγκριση με έναν εκβιαζόμενο κομματάρχη όπως ο Ν. Ανδρουλάκης. Όσοι, επομένως, θέλετε να στοιχηματίσετε στο ΣΥΡΙΖΑ στοιχηματίστε τώρα που ο άνεμος είναι κόντρα και θα γίνετε πλούσιοι σε μερικούς μήνες...

 

Η ιδεολογική συνέπεια να μισείς χθες, σήμερα, για πάντα τον Τσίπρα...

Η ΑΟΡΑ δεν μισεί τον Στέφανο Κασσελάκη. Δεν τον συμπαθεί προφανώς, αλλά δεν έχει προλάβει να τον μισήσει. Τον Αλέξη Τσίπρα μισεί και το δείχνει ακόμα και τώρα που έχει αποχωρήσει από την προεδρία τού ΣΥΡΙΖΑ... 

Μέσα στα πολλά φαντάσματα που βλέπουν στον ύπνο τους είναι κι αυτό που θέλει τον Αλέξη να έχει φυτέψει τον Στέφανο. Ακόμα δεν έχουν κατανοήσει πως ακόμα κι αν αυτό είχε συμβεί, που δεν έχει συμβεί, οι ίδιοι με τη στάση τους τον πότισαν και θέριεψε...

Προφανώς κι ο Τσίπρας δεν είναι άμοιρος ευθυνών για τον εκλογικό καταποντισμό τού ΣΥΡΙΖΑ. Πρόεδρός του ήταν, αυτός διάλεξε τους συνεργάτες του, αυτός δεν αποκεφάλισε όσους τον υπονόμευαν. Μπορεί, επίσης, το κόμμα να έχανε ακόμα κι αν ο πρόεδρός του είχε προχωρήσει στο ριζικό του μετασχηματισμό για τον οποίο είχε δεσμευτεί το 2019. 

Δεν θα είχε κατακρημνιστεί όμως αν τον είχε προχωρήσει. Γι' αυτό και είναι όρος επιβίωσης για τον Κασσελάκη να μην επαναλάβει τα λάθη τού προκατόχου του. Και μέχρι στιγμής κάνει άλλα λάθη- κακώς, για παράδειγμα, έλειψε τόσες ημέρες από την Ελλάδα-, αλλά δεν κάνει το λάθος να τους αφήσει να του φάνε τα σωθικά...

Ο Αλέξης ανέλαβε το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογούσε και παραιτήθηκε. Δεν το έχουν αναλάβει, όμως, οι υπονομευτές του, οι οποίοι εξακολουθούν να παριστάνουν τους αθώους τού αίματος. Ο Κασσελάκης στην ουσία ακούει τώρα τα εξ αμάξης από εκείνους που δεν είχαν ποτέ τα άντερα να πουν τα ίδια δημοσίως για τον Τσίπρα. Κι αυτόν, άλλωστε, δεξιό τον χαρακτήριζαν στις υπόγειες συνωμοσίες τους τις οποίες τώρα βαφτίζουν ιδεολογικές ζυμώσεις... 

 

Λαφαζάνης- Βαρουφάκης κάνουν χώρο στους πολιτικούς τους τάφους...

Το καλοκαίρι τού 2015 ο άνεμος ήταν πολύ πιο ευνοϊκός για φιλόδοξους διασπαστές. Ο ΣΥΡΙΖΑ ηγεμόνευε, εκείνοι είχαν αυτοανακηρυχθεί σε νόμιμους ιδιοκτήτες τού "όχι" και είχαν μαζί τους το πιο δυναμικό κομμάτι τού κόμματος, τη νεολαία. Η κατάληξη όλου αυτού του ιδανικού σκηνικού για τους μουλάδες τής αριστεράς ήταν να μείνουν εκτός Βουλής. Όπως κι ένας ακόμα νόμιμος ιδιοκτήτης τού "όχι", ο Γ. Βαρουφάκης, μερικά χρόνια αργότερα...

Προφανώς δεν μπορώ να προδικάσω το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του Ιουνίου. Καταλαβαίνω, ωστόσο, πως δεν είναι και πολύ έντιμο την ίδια ώρα που έχεις έτοιμο ένα άλλο κόμμα να θες και να ρίξεις με πραξικοπηματικό τρόπο τον πρόεδρο ενός άλλου. Κι έτσι για την αλητεία σας λέω πως οι όψιμοι διασπαστές ρίχνουν τον Κασσελάκη και κάνουν το κόμμα δικό τους, με πρόεδρο Τσακαλώτο, αντιπρόεδρο Φίλη και γραμματείς Βίτσα και Σκουρλέτη. Τις διασπάσεις πολλοί αγάπησαν, τους διασπαστές ουδείς. Ρωτήστε και τον Λαφαζάνη...

Η μεγάλη αποχή και στις αυτοδιοικητικές εκλογές οφείλεται και στο ότι οι πολίτες δεν θέλουν τον Μητσοτάκη, αλλά δεν θέλουν ούτε ένα σπαρασσόμενο ΣΥΡΙΖΑ κι ένα εκβιαζόμενο ΠΑΣΟΚ. Η υπομονή τους, ωστόσο, δεν είναι ανεξάντλητη. Κι αν στην Κουμουνδούρου- στη Χαριλάου Τρικούπη έτσι κι αλλιώς δεν θα πάψουν να είναι εκβιαζόμενοι με τον ίδιο πρόεδρο- δεν βρουν σύντομα το δρόμο τους τότε η λαϊκή οργή θα μετατοπίζεται όλο και δεξιότερα, είτε στο σταλινικό ΚΚΕ είτε, ακόμα χειρότερα, στα ορφανά τού Χίτλερ...

   

 

Μετά τον Ιούλιο του '15 κανείς δεν μπορεί να πει τον άλλο στο ΣΥΡΙΖΑ δεξιό...

Το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ υπέγραψε και στη συνέχεια εφάρμοσε ένα νεοφιλελεύθερο μνημόνιο. Ηπιότερο από τα δύο προηγούμενα, ύστερα από μια πραγματική και σκληρή διαπραγμάτευση και με το πιστόλι στον κρόταφο, αλλά νεοφιλελεύθερο. Όσοι δεν δέχονταν μύγα στο αριστερό σπαθί τους αποχώρησαν τότε από το κόμμα. Κατά τη γνώμη μου άδικα, αλλά από τη στιγμή που κανείς δεν μπορεί να γυρίσει το χρόνο πίσω, να ακολουθήσει μια άλλη διαδρομή και να το επιβεβαιώσει ή να το διαψεύσει μπορεί και να ισχυρίζεται ό,τι θέλει...

Όσοι παρέμειναν τότε στο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχθηκαν εν τοις πράγμασι τον ιστορικό τους συμβιβασμό. Δεν είχαν, ωστόσο, κάποια υποχρέωση να γίνουν υπουργοί και, μάλιστα, Οικονομικών για να τον εφαρμόσουν. Αν ο νεοφιλελευθερισμός τούς έπεφτε βαρύς και δεν ήθελαν να πληγώσουν τη μεσαία τάξη με αύξηση, για παράδειγμα, του αφορολόγητου ορίου ή της προκαταβολής φόρου θα μπορούσαν να στηρίζουν την κυβέρνηση από τα μετόπισθεν. Από τη στιγμή, ωστόσο, που κάποιοι επέλεξαν να αποδεχθούν υπουργικούς θώκους δεν είναι σε θέση σήμερα να κατακρίνουν τι έγραφε ένας φοιτητής 19 χρόνων για το νεοφιλελευθερισμό πριν 17 χρόνια. Πριν τον ζήσει, δηλαδή, εκ των έσω...

Για τους επικριτές του τη μία ημέρα ο Στέφανος Κασσελάκης δεν έχει τα λεφτά που λέει πως έχει και την άλλη είναι ένας πάμπλουτος που παντρεύεται στα Χάμπτονς. Τη μία, επίσης, δεν έχει πολιτικές θέσεις και την άλλη είναι νεοφιλελεύθερος. Αν στέκονταν σε ένα αφήγημα θα γίνονταν και περισσότερο πιστευτοί. Με τη στάση τους, όμως, αποδεικνύουν ότι η αντιπάθειά τους για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πολιτική, αλλά προσωπική...

Τον Κασσελάκη δεν θα τον κρίνω από όσα έγραφε πριν πέντε, δέκα ή και δεκαπέντε χρόνια, αλλά από όσα πράττει στο εδώ και στο τώρα. Τότε δεν ήταν ούτε βουλευτής ούτε υπουργός ούτε πρωθυπουργός τής Αριστεράς. Για όνομα, δεν ήταν καν μέλος τού ΣΥΡΙΖΑ πριν μερικούς μήνες. Πώς είναι δυνατό, συνεπώς, να είμαι το ίδιο αυστηρός μαζί του όσο με εκείνους που τον έφεραν στο 17,85% υπονομεύοντας και την προηγούμενη ηγεσία του;...  

 

 

  
 

Στέφανε μην ακούς το λαό, οι νταβατζήδες του ξέρουν καλύτερα...

Από τη μία έχεις έναν νέο άνθρωπο με όρεξη να αλλάξει ένα κόμμα το οποίο από κόμμα εξουσίας έχει μετατραπεί σε δευτεροτρίτο. Στην προσπάθειά του αυτή, μάλιστα, δηλώνει πως δεν τα ξέρει όλα και ζητά από τους πολίτες να τον συνδράμουν με ιδέες και προτάσεις. Σκοπεύει, μάλιστα, να γυρίσει όλη τη χώρα για να τους ακούσει αδιαμεσολάβητα. Κι από την άλλη έχεις ένα γερασμένο βιολογικά και, κυρίως, στη σκέψη ιερατείο, δήθεν φρουρών τής Αριστεράς α λα Ιράν, το οποίο αρνείται σε έναν προσφάτως εκλεγμένο πρόεδρο με μερικές δεκάδες χιλιάδες ψήφους να απευθυνθεί άμεσα στα μέλη κι όχι μόνο, ζητώντας οι ίδιοι να κρατήσουν για τους εαυτούς τους το ρόλο τού νταβατζή τού λαού...

Στην Ομπρέλα είναι καιρός να κατανοήσουν πως μερικές φορές τα τελεσίγραφα γίνονται αποδεκτά και μπορεί να βρεθούν έξω από το μαντρί με όλη την ευθύνη να τους βαραίνει. Τους είναι ακόμα πολύ δύσκολο να αντιληφθούν ότι η δίχως ουσιαστικό πολιτικό λόγο καμαρίλα τους που ενδύεται τη σοβαροφάνεια και την ιδεολογική συνέπεια έλαβε μόλις 8,5% εντός τού ΣΥΡΙΖΑ κι έχει πολύ μικρότερη απήχηση στο σύνολο της κοινωνίας. Και είναι λυπηρό, είναι πολύ λυπηρό άνθρωποι που καμώνονται τους προοδευτικούς να αναλύουν λέξη προς λέξη, κόμμα προς κόμμα μια ομιλία σε ειδικό κοινό στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν στάσεις κι αποφάσεις που θα λάμβαναν ακόμα κι αν ο Στέφανος Κασσελάκης είχε προαναγγείλει την κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων...

Ο ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές μαυρίστηκε κι από τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, όχι μόνο από τον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση. Θέλει να την ξανακερδίσει; Γενικότερα, θέλει να ξανακυβερνήσει; Ο Κασσελάκης λέει ναι, η Ομπρέλα λέει όχι μέχρι το πόπολο να ενστερνιστεί το σοσιαλισμό. Η αποχώρηση, συνεπώς, από το ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο έντιμο πράγμα που μπορούν να κάνουν οι υπονομευτές τού Αλέξη Τσίπρα που έγιναν από την πρώτη ημέρα υπονομευτές τού Κασσελάκη και οι οποίοι εδώ και πολύ καιρό έχουν το θράσος να εργαλειοποιούν τους αγώνες τής Αριστεράς γιατί δεν έχουν το κουράγιο να πουν και στους οπαδούς τους πως δεν είναι τίποτα άλλο από κομματόσκυλα που δεν έβγαλαν ούτε ευρώ στη ζωή τους δουλεύοντας στον πραγματικό κόσμο... 

 

 
 

Τα καλά και τα κακά νεκρά γυναικόπαιδα...

Για να μπορέσει ένας άνθρωπος να διαπράξει τα πιο στυγερά εγκλήματα πρέπει πρώτα να έχει αποκτήσει τη βεβαιότητα ότι αυτό που κάνει είναι το απολύτως σωστό. Για να συμβάλει, για παράδειγμα, ο κάθε αφανής και μη ναζί Γερμανός στο Ολοκαύτωμα έπρεπε πρώτα να πειστεί πως οι εβραίοι δεν είναι άνθρωποι, αλλά παράσιτα που είχε υποχρέωση να εξαλείψει για το καλό τής ανθρωπότητας. Όταν, επομένως, θεωρείς τον αντίπαλό σου σε οποιοδήποτε πεδίο μη άνθρωπο, κτήνος ή εωσφόρο μετά γίνεται πολύ εύκολο να σκοτώνεις κατά εκατοντάδες και χιλιάδες τα γυναικόπαιδά του...

Αν συλλήβδην οι εβραίοι θεωρούνται καρκινικός όγκος, όπως διατείνεται επισήμως το Ιράν, και οι παλαιστίνιοι τρομοκράτες, όπως ισχυρίζεται το Ισραήλ, η ειρήνη δεν θα φτάσει ποτέ στη Μέση Ανατολή. Και ούτε θα βοηθήσει κι ο υπόλοιπος πλανήτης αν υποβαθμίζει τα εγκλήματα του ενός και μεγαλοποιεί του άλλου. Για τη Δύση το Ισραήλ έχει πάντα δίκιο, για τους άραβες οι παλαιστίνιοι, όπως και για τους Έλληνες...

Όταν γίνεται γνωστό πως η Χαμάς αποκεφάλισε παιδιά η αυθόρμητη αντίδρασή μας ήταν να μιλήσουμε για fake news. Όταν σκοτώνονται εκατοντάδες σε νοσοκομείο στη Γάζα θεωρούμαι αυτομάτως σίγουρο ότι γι' αυτό ευθύνεται το Ισραήλ... 

Προσαρμόζουμε τα γεγονότα στις προκαταλήψεις μας. Κάποιες φορές αυτό μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, κάποιες άλλες όμως όχι. Στην ειρήνη, ωστόσο, δεν θα φτάσουμε ποτέ αν δεν προσεγγίσουμε πρώτα τα γεγονότα απροκατάλυπτα...