Στην αρένα κι όχι στην εξέδρα κρίνεται η ηθική τού καθενός μας...

Αν η Ευρώπη δεν ξυπνήσει άμεσα, που δεν το βλέπω να συμβαίνει, τότε θα ξυπνήσει μια και καλή την επαύριο των ευρωεκλογών του Μαΐου, οι οποίες αναμένεται να θεσμοποιήσουν την ακροδεξιά, το ρατσιστικό και μισαλλόδοξο λόγο της, καθώς και τις βίαιες πρακτικές της. Η παράκαμψη της δημοκρατίας όταν αυτή δεν βολεύει τις ηγεσίες, τα λαϊκιστικά ψέματα με τα οποία έχει ταϊστεί σωρηδόν το πόπολο για να ρίχνει την ευθύνη για την κατάντια του όχι στους πραγματικούς ένοχους, αλλά σε αποδιοπομπαίους τράγους από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και η αδυναμία του μπροστά στο βάρος τής αυτοκριτικής συνιστούν παράγοντες που όταν βράσουν όλοι μαζί η σούπα θα είναι αποκρουστική. Είναι πολύ κρίμα, επομένως, αυτό το παιχνίδι να το παίζουν και δυνάμεις οι οποίες υποτίθεται πως είναι πιο φιλελεύθερες ή προοδευτικές μόνο και μόνο για να μην χάσουν την εκλογική τους πελατεία...

Δεν είναι δυνατό, για παράδειγμα, στην Ελλάδα το ΚΙΝΑΛ να ταυτίζεται με τη ΝΔ και την υπόλοιπη ακροδεξιά για τη Συμφωνία των Πρεσπών όταν ακόμα και φιλελεύθερες ευρωπαϊκές δυνάμεις συγχαίρουν τον Αλ. Τσίπρα για την επίτευξή της. Και ούτε είναι επιτρεπτό κατά την προεκλογική εκστρατεία να κυριαρχήσουν οι θεωρίες συνωμοσίας και η σκανδαλολογία αντί για τη συζήτηση για το πώς θα πρέπει να είναι η μεταμνημονιακή Ελλάδα. Η δικαιοσύνη υποχρεούται να ερευνήσει και να επιβάλει τις ανάλογες ποινές αν πολιτικοί λαδώθηκαν από τη Novartis ή από τον Τ. Σόρος και τα κόμματα μπορούν να εκμεταλλευτούν τις αποφάσεις της, αφού οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν ποιοι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι.

Για να γυρίσουμε, όμως, σελίδα, δεν αρκεί οι ένοχοι για τη χρεοκοπία τού παρελθόντος να τιμωρηθούν, αλλά οι επίδοξοι κυβερνήτες μας να έχουν σχέδιο κι όραμα για το μέλλον. Ούτε είναι αριστερή η αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες που θα δώσουν σχήμα στη νέα εποχή. Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως στο παρελθόν η επιλογή τής ηθικής ακεραιότητας από την εξέδρα κι όχι μέσα στην αρένα ήταν ανεκτή, που δεν ήταν, σήμερα πλέον είναι μια αδικαιολόγητη πολυτέλεια, πολλώ δε μάλλον όταν η ακροδεξιά στην Ελλάδα, μέσα από διάφορα κόμματα, συγκινεί πολλούς. Όποιος θέλει να ασκεί κριτική οφείλει να λαμβάνει και την ευθύνη για τις επιλογές του. Σε διαφορετική περίπτωση είναι προτιμότερο να στρέψει στον εαυτό του τις ντομάτες, αν όχι και τις πέτρες, που κρατά στα χέρια του για τους άλλους...

Με θεούς όπως ο Πολάκης και διαβόλους όπως ο Σόρος δώστε μου μια Lacta να ξεχαστώ...

Όποιος ισχυρίζεται πως ο διάβολος δεν υπάρχει, κάνει πολύ μεγάλο λάθος! Ζει, μάλιστα, εδώ και πολλά χρόνια στον πλανήτη μας κι ακούει στο όνομα Τ. Σόρος. Αν πιστέψω τουλάχιστον τις κατά καιρούς θεωρίες συνωμοσίας που έχουν γραφτεί για τον επενδυτή, αυτός δεν είναι σίγουρα άνθρωπος, αφού έχει τη μαγική ιδιότητα να ελέγχει τα πάντα, από την καταστροφή τής Ευρωζώνης έως την αγαπημένη μου σοκολάτα Lacta...

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως μέσα από την τελευταία διαφημιστική καμπάνια τής σοκολατοβιομηχανίας αυτός ο "κωλοεβραίος" θέλει να μας κάνει όλους "πούστηδες". Τι άλλο, άλλωστε, παρά όργανα του σατανά είναι οι Εβραίοι και οι ομοφυλόφιλοι; Το είχε πει κι ο Χίτλερ...

Στη χώρα των κουτσαβάκηδων, εξάλλου, δεν θα μπορούσε να μην βασιλεύει, τρόπον τινά, κι ένας Π. Πολάκης, ο οποίος με τη δημόσια συμπεριφορά του μοιάζει όλο και περισσότερο με συριζαίο χρυσαυγίτη. Δίχως να έχει βάλει ούτε έναν στη φυλακή από όσους έχει κατά καιρούς καταγγείλει για διασπάθιση δημόσιου χρήματος βαυκαλίζεται τον Ρομπέν των Δασών ο οποίος επειδή τα έχει κάνει όλα τέλεια δικαιούται να ρίχνει και ζεϊμπεκιές με το τσιγάρο ανά χείρας και να αλαλάζουν τα πλήθη για την "υπουργάρα" που έχει για συμβούλους του γκαραζιέρηδες, λες και το υπουργείο Υγείας είναι βουλκανιζατέρ. Αυτή η χώρα έχει πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα για τις μετριότητες που απαντούν στην κριτική με ύβρεις κι όλο αυτό το πλασάρουν ως λαϊκή αυθεντικότητα...

Με "θεούς" όπως ο Π. Πολάκης και "διαβόλους" όπως ο Τ. Σόρος αυτή η χώρα παγιδεύεται σε έναν κύκλο που θα της ξαναφέρει μνημόνια. Γιατί, επομένως, να επιστρέψουν στην Ελλάδα οι πιο προικισμένοι Έλληνες, οι οποίοι έχουν πετύχει στο εξωτερικό;...

Καμαρώνουμε για τον Γιώργο Λάνθιμο ή τον Στέφανο Τσιτσιπά, αλλά δεν αναρωτιόμαστε γιατί κι αυτοί ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους στο εξωτερικό, ενώ αν έμεναν στην Ψωροκώσταινα το πολύ πολύ να γύριζαν βιντεοκλίπ για τραγουδιάρες ή να έπαιζαν σε αγώνες μεταξύ συγγενών και φίλων. Αρκεί μια ματιά στην εγχώρια πολιτική και πνευματική ηγεσία για να πείσει όποιον έχει μάτια ανοιχτά ότι οι Έλληνες δεν θέλουν τους άξιους γιατί τους αναγκάζουν να αισθάνονται κατώτεροι, αλλά τους καραγκιόζηδες που τους κάνουν να νιώθουν σαν στο σπίτι τους... 

Τι παράδεισος που θα ήταν η Ελλάδα χωρίς άθεους, κομμούνια, αστράτευτους και διεθνιστές...

Χιμπατζής με μαύρα, τον οποίο κάποιοι συμπολίτες μας εξέλεξαν βουλευτή, βρήκε τη "λύση" για να επιστρέψουν οι Έλληνες αξιωματικοί: να καταρρίψουμε τουρκικό αεροσκάφος κι αν ο πιλότος δεν σκοτωθεί να περάσει ένα ελληνικό "Εξπρές του Μεσονυκτίου"!...

Ο ίδιος, μάλιστα, "στόλισε" το δημόσιο λόγο του με χαρακτηρισμούς όπως "λαμόγια" και "προδότες" για όσους εκτιμούν πως η διπλωματική οδός είναι πάντοτε προτιμότερη από την παράνοια. Στέκομαι σε αυτό το περιστατικό γιατί δεν είναι μεμονωμένο το τελευταίο χρονικό διάστημα. Για προδότες έχουν αναφερθεί κι άλλοι χιμπαντζήδες, οι οποίοι βλέπουν την επιστροφή τού εθνικισμού στην ελληνική κοινωνία και παλεύουν να καβαλήσουν το κύμα προκειμένου να ξεπλύνουν αυτό που πάντα ήταν, όχι δηλαδή "απλώς" ένα νεοναζιστικό- ακροδεξιό κόμμα, αλλά μια εγκληματική οργάνωση που παραμένει ακόμα ατιμώρητη...

Αν ο μισαλλόδοξος λόγος άρχιζε και τελείωνε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής ή έστω σε ορισμένους τραγοπαπάδες, το πρόβλημα θα ήταν ναι μεν υπαρκτό αλλά περιορισμένο. Το ζήτημα είναι πως διαπερνά αξιοσημείωτο κομμάτι τής ελληνικής κοινωνίας, και μάλιστα ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης από το κέντρο και προς τα δεξιά, πως οι άθεοι, οι κομμουνιστές, οι αστράτευτοι και οι διεθνιστές αποτελούν ενσαρκώσεις τού σατανά με τις οποίες θέλει να καταστρέψει την Ελλαδάρα. Η συνωμοσία, δηλαδή, σύμφωνα με όλους αυτούς ξεπερνά το εβραϊκό λόμπι, τον Τ. Σόρος, τους τουρκαλάδες ή τους Αλβανούς και τους Σκοπιανούς κι αγγίζει το υπερπέραν, όπου ο καλός θεός των Ελλήνων πασχίζει να εμποδίσει τον Βελζεβούλ να διαλύσει τον εκλεκτό του λαό...

Για να είμαι δίκαιος, το ίδιο μίσος εκπορεύεται από την άλλη πλευρά από ορισμένους αριστεριστές απέναντι σε οτιδήποτε σχετίζεται με την πατρίδα. Το "καλός χρυσαυγίτης είναι ο νεκρός χρυσαυγίτης", εξάλλου, εμπεριέχει τον ίδιο φασισμό με το "καλός Πακιστανός ο νεκρός Πακιστανός" από τη στιγμή που για κάποιον αξίζει η θανατική ποινή σε συνάνθρωπό του, όσο φρικώδη κι αν είναι τα εγκλήματά του...

Αλίμονο, όμως, αν ο πολιτικός βίος και συνεπακόλουθα η ελληνική κοινωνία πορευτούν με το ζύγι τής μισαλλοδοξίας κι ορθός λόγος να θεωρείται αυτός που περιέχει λιγότερα "γραμμάρια" ρατσισμού από τον άλλο κι όχι αυτός που ταυτίζεται με την οικουμενική υποτίθεται αξία ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και κανείς δεν είναι ανώτερος του άλλου. Κι αυτό δεν πρόκειται να επιλυθεί ακόμα κι αν οι χρυσαυγίτες περάσουν το υπόλοιπο της μίζερης ζωής τους σε ένα μπουντρούμι ούτε αν μετατρέψουμε σε κακούργημα το ρατσιστικό λόγο. Παιδεία, παιδεία, παιδεία χρειάζεται στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία, οπουδήποτε αλλού συγκεντρώνονται πολλοί άνθρωποι μαζί και θέλουν να τιμούν τον όρο "κοινωνία"...

Ο Σόρος είναι ΣΥΡΙΖΑ κι ο Κούλης κομμουνιστής...

Έχω την εντύπωση πως όταν πεθάνει ο Τ. Σόρος περισσότερο θα τον θρηνήσουν οι Έλληνες εθνικιστές παρά η οικογένειά του! Βλέπετε, ο επενδυτής (sic) εδώ και πολλά χρόνια προσωποποιεί για τη μισαλλόδοξη Ελλάδα το υπέρτατο κακό, τον άνθρωπο που περισσότερο ακόμα κι από το να αβγατίζει την περιουσία του, του αρέσει να επιτίθεται στη χώρα μας με κάθε αφορμή. Κι αυτό, "βεβαίως", γιατί είναι ένας σιωνιστής Εβραίος, ο οποίος ζηλεύει την Ψωροκώσταινα και τον πολιτισμό της και θέλει να την εξαφανίσει από τον παγκόσμιο χάρτη. Τους μεγαλύτερους πολέμιούς του, μάλιστα, θα τους βρει κανείς ανάμεσα στο λούμπεν προλεταριάτο ή στους μικροαστούς νοικοκυραίους: στους ταξιτζήδες, για παράδειγμα, που αν δεν σε χρεώσουν περισσότερα δεν ευχαριστιούνται την κούρσα ή στους εστιάτορες που αν κόψουν μία και μοναδική απόδειξη πιστεύουν ότι έχουν κάνει το ανδραγάθημα που θα τους ανοίξει την πύλη τής βασιλείας των ουρανών...

Αντιλαμβάνομαι ότι σε μια εποχή που ο μανιχαϊσμός θεωρείται δείγμα ευθυκρισίας το να μην είσαι εθνικιστής σημαίνει αυτομάτως πως είσαι εθνομηδενιστής και λάτρης τού Τ. Σόρος και του κάθε κερδοσκόπου. Ο συγκεκριμένος μεγαλοαεριτζής και η συνομοταξία του έχουν σοβαρότατες ευθύνες για την ασυδοσία τού παγκόσμιου καζινοκαπιταλισμού. Δεν έχουν, ωστόσο, τη μοναδική, όσο κι αν μας βολεύει να αναζητούμε δαίμονες αντί να χτυπάμε τις ρίζες που τους θεριεύουν. Εν προκειμένω, η Ελλάδα δεν καταστράφηκε ούτε από τον Τ. Σόρος ούτε από τους Γερμανούς ούτε γιατί είμαστε "έθνος ανάδελφο". Κι αν ασκώ κριτική σε συγκεκριμένες πολιτικές, όπως αυτές του διδύμου Μέρκελ- Σόιμπλε, το κάνω γιατί δηλητηριάζουν έναν ασθενή που αρρώστησε με δική του πρωτίστως ευθύνη. Όσοι, ωστόσο, προσπαθούν να χρεώσουν στην Αριστερά τον Τ. Σόρος, πλάθοντας συνωμοσίες που περιλαμβάνουν ιδρύματα, χρηματοδοτήσεις, πρόσφυγες κι εξωγήινους, μάλλον αυτοψεκάζονται σε κάθε ευκαιρία...

Οι Σόρος αυτού του κόσμου είναι γνήσια τέκνα τού νεοφιλελευθερισμού, η πραγμάτωση της ονείρωξης των απανταχού μητσοτάκηδων, οι άνθρωποι που δεν λογαριάζουν τίποτα μπροστά στην επίτευξη του κέρδους κι αν οι νόμοι δεν τους βολεύουν τόσο το χειρότερο για τους νόμους: είτε τους παρακάμπτουν είτε τους αλλάζουν χάρη στις υψηλές τους γνωριμίες στην πολιτική. Άλλωστε, αν δεν υπήρχαν πρόθυμοι να διαφθαρούν κανένας τυχοδιώκτης δεν θα φτουρούσε. Μπορούμε, επομένως, να λιθοβολούμε όσο θέλουμε τους Σόρος. Τi θα κερδίσουμε, ωστόσο, πέρα από ένα σωρό από πέτρες αν εξακολουθούμε να αφήνουμε ανεξέλεγκτο το οικονομικό σύστημα που παράγει αεριτζήδες με τη σέσουλα γιατί μας φταίει το δέντρο κι όχι το δάσος;...