Η ιδεολογική ηγεμονία δεν έχει ανάγκη να νομοθετεί Αύγουστο...

Όποιος πιστεύει στις ιδεοληψίες του δεν νομοθετεί την κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου τον Αύγουστο ούτε την κατάργηση της αιτιολογημένης απόλυσης με εκπρόθεσμη τροπολογία λίγο πριν κλείσει η Βουλή για τις θερινές διακοπές. Αντιθέτως, νομοθετεί παρουσία όλων των εμπλεκόμενων προσώπων και θεσμών με άνεση χρόνου και παράθεση σοβαρών επιχειρημάτων, χωρίς να φοβάται το διάλογο και την αντίθετη γνώμη. Ιδίως αν πιστεύει πράγματι ότι οι πρόσφατες εκλογές που κέρδισε, σήμαναν και την ιδεολογική του επικράτηση, όπως κατά τα άλλα διατυμπανίζει...

Ο Κ. Μητσοτάκης, ωστόσο, αντιλαμβάνεται, για παράδειγμα, ότι δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης με την αύξηση των απολύσεων τον πρώτο μήνα διακυβέρνησης από τον ίδιο, όταν προεκλογικώς καλούσε σε χαλάρωση των μέτρων προστασίας των εργαζόμενων και μετεκλογικώς κατάργησε το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας. Ούτε μπορεί να αιτιολογήσει το σκλαβοπάζαρο των εργαζόμενων σε υπεργολάβους με τα άσχετα παραδείγματα που έφερε ο Γ. Βρούτσης στη Βουλή.  Όσο κι αν τα ΜΜΕ τα οποία στηρίζουν τον πρωθυπουργό βαφτίζουν το κρέας ψάρι, στο τέλος τής ημέρας θα είναι η κοινωνική πραγματικότητα αυτή που θα ισοπεδώσει την κυβερνητική υποκρισία...

Είναι βέβαιο ότι αν καταργηθεί πλήρως η εργατική νομοθεσία κι επιτραπεί στους επιχειρηματίες- τους ίδιους επιχειρηματίες που φοροδιάφευγαν κι όταν είχαν αφορολόγητο και οι φόροι ήταν χαμηλότεροι- να ξυλοφορτώνουν τους ελεγκτές τους τότε η ανταγωνιστικότητα της χώρας θα εκτοξευθεί και θα επιτευχθεί κι αναπτυξιακός στόχος μεγαλύτερος από το 4%. Μόνο που μαζί με όλα αυτά θα έχουμε "κατορθώσει" να επιστρέψουμε στον εργασιακό μεσαίωνα εφαρμόζοντας μνημονιακές πολιτικές χωρίς μνημόνια και τα χρήματα που τουλάχιστον αυτά συνεπάγονταν. Όλα αυτά, άλλωστε, που ο Κ. Μητσοτάκης παρουσιάζει ως μεταρρυθμίσεις δεν συνιστούν τίποτα διαφορετικό από προγράμματα που έχουν εφαρμοστεί και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, επιτρέποντας την αναρρίχηση στην εξουσία σκοταδιστικών δυνάμεων κι επιστρέφοντας την Ευρώπη σε νέο κύκλο οικονομικής περιδίνησης πολύ πιο σύντομα από οποιαδήποτε άλλη φορά στην Ιστορία...

 

Η ΝΔ καταργεί πλήρως το άσυλο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτος και με διαφορά στη νεολαία...

Αν ρωτήσεις την πλειονότητα των πολιτών, οι περισσότεροι ενδεχομένως να σου απαντήσουν πως σήμερα το πανεπιστημιακό άσυλο ισχύει για όλα τα αδικήματα και χωρίς δυνατότητα άρσης του. Γι' αυτό και, επίσης ενδεχομένως, αρκετοί να επιχαίρουν με την πλήρη κατάργησή του από τη ΝΔ. Πόσοι γνωρίζουν, όμως, ότι το άσυλο δεν ισχύει και σήμερα για κακουργήματα κι εγκλήματα κατά τής ζωής και πως με ένα απλό τηλεφώνημα του πρύτανη μπορεί να αρθεί και για τα υπόλοιπα αδικήματα;...

Τι, επομένως, θα αλλάξει με την πλήρη κατάργησή του αν οι πρυτάνεις, οι καθηγητές ή οι φοιτητές εξακολουθούν να μην κάνουν το απαραίτητο τηλεφώνημα όταν διαπιστώνουν κάποια παραβατικότητα; Απολύτως τίποτα, εκτός αν αποδεχθούμε ως κοινωνία τού 21ου αιώνα πως στα πανεπιστήμιά μας θα περιπολούν οπλισμένοι μπάτσοι ή θα γίνεται face control στις εισόδους, όπως δεν συμβαίνει σε οποιοδήποτε άλλο αναπτυγμένο κράτος τού κόσμου. Ούτε οι ίδιοι οι μπάτσοι, άλλωστε, όπως ανάφερε ο εκπρόσωπός τους στη Βουλή, αποδέχονται αυτόν το ρόλο...

Η κυβέρνηση δεν βιάζεται να νομοθετήσει Αύγουστο, με τα πανεπιστήμια κλειστά και τους ανθρώπους τους σε διακοπές, γιατί ενδιαφέρεται για το εμπόριο ναρκωτικών ή για το παραεμπόριο εντός ή πέριξ των ακαδημαϊκών χώρων. Αν υπάρξει η αναγκαία πολιτική βούληση όλων των εμπλεκόμενων θεσμών, που σήμερα κρύβονται ο ένας πίσω από τον άλλο κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει με μία νομοθετική ρύθμιση, μπορούν να διαλυθούν αυτά τα εγκληματικά φαινόμενα και τώρα...

Η δεξιά, ωστόσο, ήταν απέναντι στο πανεπιστημιακό άσυλο και πριν τη χούντα και κατά τη διάρκειά της και τα χρόνια μετά από την πτώση της, όταν ακόμα και το να εκφράζεις τη γνώμη σου ήταν ένδειξη θάρρους. Με το ΣΥΡΙΖΑ να έχει επικρατήσει στη νεολαία και στις τελευταίες εκλογές, και μάλιστα με διαφορά, αυτό που τρέμει η μητσοτάκειος εκδοχή τής δεξιάς είναι τη ριζοσπαστικοποίηση της νιότης, φοβάται τις νέες ιδέες- που απορρίπτουν, για παράδειγμα, τους ιεροδιδασκάλους στα σχολεία- ή τις καταλήψεις για τη διεκδίκηση εύλογων δικαιωμάτων...

Θέλει μια νεολαία που να ασχολείται μόνο με τη διοργάνωση πάρτι κι εκδρομών στη Μύκονο, στα οποία εξειδικεύεται η ΔΑΠ. Κι όλα αυτά, βεβαίως, εντασσόμενα στο δόγμα τού "νόμος, τάξη κι ασφάλεια", που δεν απέχει και πολύ από τη φροϊδική αντικατάσταση της λίμπιντο με το ρόπαλο, για το οποίο μίλησε με το δικό του τρόπο κι ο Κώστας Ζουράρις στη σεμνότυφη Βουλή...   



 

Ο Τσίπρας δεν έχασε λόγω των μίντια, αλλά θα τα ξανακερδίσει...

Ενδεχομένως μόνο το ΠΑΣΟΚ προ του 1981 να πολεμήθηκε τόσο πολύ από τα μέσα ενημέρωσης όσο ο ΣΥΡΙΖΑ από τότε που έγινε διεκδικητής τής εξουσίας. Το ότι, μάλιστα, ακόμα και ύστερα από τεσσεράμισι χρόνια στη διακυβέρνηση του τόπου η συντριπτική πλειονότητα των μίντια τον αντιπολιτεύεται, μπορεί να συνιστά κριτική για όσους επιχείρησαν ανεπιτυχώς να ελέγξουν τους μηχανισμούς, ωστόσο περιποιεί τιμή στο κόμμα ως σύνολο να μην θεωρείται αρεστό από τους μιντιάρχες. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν έχασε τις εκλογές τής 7ης Ιουλίου κυρίως λόγω του μιντιακού πόλεμου που δέχθηκε...

Αν τα συμβατικά ΜΜΕ είχαν τόσο μεγάλη ισχύ, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε κερδίσει ούτε τις ευρωεκλογές τού 2014 ούτε τις βουλευτικές εκλογές τού 2015 ούτε το δημοψήφισμα της ίδιας χρονιάς. Προφανώς και πριν ένα μήνα θα είχε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας αν τον λιβάνιζαν νωρίτερα από το πρωί μέχρι το βράδυ τα δελτία ειδήσεων, που κάνουν ακριβώς αυτό σήμερα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε γιατί πέρασε κάτω από τον πήχη των υψηλών προσδοκιών που ο ίδιος είχε θέσει ως όριο πριν γίνει κυβέρνηση...

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πολλές πιθανότητες να ξαναγίνει πρωθυπουργός, ακόμα κι αν παλέψει ξανά σχεδόν μόνος του απέναντι σε όλους. Ο πρώτος μήνας διακυβέρνησης Μητσοτάκη, άλλωστε, έχει ήδη απογοητεύσει αρκετούς που τον θεωρούσαν μεταρρυθμιστή...

Όταν, για παράδειγμα, τοποθετείς επικεφαλής στο Γραφείο Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, το οποίο παρεμπιπτόντως θεωρούσες άχρηστο, μία αποτυχούσα υποψήφια βουλευτίνα η οποία θεωρεί προδότες όσους ψήφισαν τη Συμφωνία των Πρεσπών και καταθέτει κάθε χρόνο στεφάνι στο εμφυλιοπολεμικό ηρώο στο Γράμμο, την ίδια ημέρα που ψηφίζεις νομοσχέδιο για την αποκομματικοποίηση, υποτίθεται, του κράτους τότε δεν είσαι τίποτα καλύτερο από φαρισαίος. Δεν αρκεί, όμως, ο Κ. Μητσοτάκης να πέσει σαν σαπισμένο φρούτο, γι' αυτό κι ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να ολοκληρώσει άμεσα την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ώστε η επιλογή τού λαού στις επόμενες εκλογές προς το πρόσωπό του να είναι θετική κι όχι απλώς αντανάκλαση της απογοήτευσης για τον αντίπαλό του...  

 

Η απλή λογική, έστω χωρίς απλή αναλογική, δείχνει ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο...

Στην Ισπανία η κυβέρνηση Σάντσεθ είναι υπηρεσιακή εδώ και πάνω από τρεις μήνες, αφού ο πρωθυπουργός δεν έχει καταφέρει ακόμα να σχηματίσει κυβέρνηση με κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στη βόρεια Ευρώπη είναι, εξάλλου, συνηθισμένο φαινόμενο οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις, ακόμα και μερικών χρόνων...

Στην Ελλάδα, ωστόσο, κάποιοι νομίζουν ακόμα πως θα τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι αν συνεργαστούν με τους πολιτικούς τους αντιπάλους για ένα ή περισσότερα ζητήματα για ένα ή περισσότερα χρόνια. Γι' αυτό και η νέα κυβέρνηση δίνει σήμερα υπερεξουσίες ακόμα και σε δημάρχους που έλαβαν μόλις το 15% ή και λιγότερο των ψήφων στις αυτοδιοικητικές εκλογές τής 26ης Μαΐου κι όλα αυτά στο όνομα της κυβερνησιμότητας...

Για όσους δεν το ξέρουν, ήταν πάνω από 40 οι δήμοι το προηγούμενο χρονικό διάστημα όπου οι δήμαρχοι είχαν απολέσει την πλειοψηφία τους χωρίς όμως να επηρεαστεί η εύρυθμη λειτουργία των δήμων. Επιπλέον, οι πολίτες αν ήθελαν να έχουν μικρούς αυτοκράτορες στους δήμους ή στις περιφέρειές τους, γνωρίζοντας την εφαρμογή τής απλής αναλογικής θα είχαν σπεύσει να προσφέρουν υψηλότερα ποσοστά στους υποψήφιους από αυτά που τους έδωσαν. Δεν το έπραξαν, όμως, στις περισσότερες των περιπτώσεων και γι' αυτό είναι πρωτίστως αντιδημοκρατική- αν όχι κι αντισυνταγματική- η βιασύνη τής κυβέρνησης να "ξηλώσει" τον "Κλεισθένη"...

Το να κατηγορείς την απλή αναλογική για αναποτελεσματικότητα πριν καν εφαρμοστεί οπουδήποτε αποτελεί πολιτικό πρωθύστερο κι αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνεσαι τη δημοκρατία. Άλλωστε ο υπερσυγκεντρωτισμός τού Κ. Μητσοτάκη αποκαλύπτεται και στο νόμο για το επιτελικό κράτος, με τον οποίο ο πρωθυπουργός παραδέχεται στην ουσία ότι δεν εμπιστεύεται κανέναν άλλον παρά μόνο τον εαυτό του και τους στενούς του συνεργάτες, τοποθετώντας ο ίδιος ακόμα και τον πρόεδρο της νέας Επιτροπής Διαφάνειας, που καλώς πάντως παίρνει υπό τις φτερούγες της όλες τις ελεγκτικές Αρχές, αφού ο μεγάλος αριθμός τους και οι αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητές τους τις καθιστούσαν αναποτελεσματικές. Η σπουδή, επίσης, να "φαγωθεί' η Βασιλική Θάνου, η οποία ερευνά και το καρτέλ στη διανομή τού Τύπου, αποδεικνύει και ποιος κυβερνά πραγματικά αυτήν τη χώρα, ακόμα κι αν κινείται περισσότερο στον Πειραιά κι όχι στο κέντρο τής Αθήνας...

Δεν θα βρούμε το δίκιο μας με μονομαχίες στο Ελ Πάσο...

Όταν ένας πολιτικός λέει ψέματα εν πλήρει επιγνώσει ότι λέει ψέματα το δημόσιο αίσθημα εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς κλονίζεται. Όταν, όμως, ένας πολιτικός υποκινεί αβάσιμα το μίσος για το διαφορετικό, τότε δεν είναι απλώς λαοπλάνος, αλλά επικίνδυνος, πολύ επικίνδυνος. Ανεξαρτήτως από τα κίνητρα που όπλισαν το χέρι τού σφαγέα τού Ελ Πάσο, είναι επικίνδυνοι πολιτικοί όπως ο Ντ. Τραμπ, ο Μπ. Τζόνσον, η Μ. Λε Πεν, ο Μ. Σαλβίνι και κάποιοι δικοί μας, μεμονωμένα ή καθ' ολοκληρία, όταν στιγματίζουν ολόκληρες κοινωνικές ομάδες ως υπεύθυνες για τα δεινά τής κοινωνικής πλειοψηφίας όταν αυτό δεν ισχύει...

Δεν φταίνε οι μουσουλμάνοι, οι εβραίοι, οι μαύροι, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, οι ομοφυλόφιλοι, οι όποιοι ξένοι και διαφορετικοί για την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας. Ευθύνεται ένα οικονομικό- πολιτικό σύστημα, ο καπιταλισμός, που αναπαράγει και διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες την ίδια ώρα που απομειώνει τις δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης της κοινωνικής πλειοψηφίας στη λήψη των αποφάσεων που σχετίζονται με τη ζωή της. Το να συγκρίνουμε τον καπιταλισμό με το φασισμό ή με το σταλινισμό, με αυταρχικά δηλαδή καθεστώτα, για να τον αθωώνουμε δεν ωφελεί στο να αλλάξουν οι χρόνιες παθογένειές του, ακραίες εκφάνσεις των οποίων είναι και τα μακελειά τύπου Ελ Πάσο...

Ακόμα, όμως, κι απέναντι στον καπιταλισμό η αντίδρασή μας δεν εξυπηρετεί καμία σκοπιμότητα αν είναι τυφλή. Αν, για παράδειγμα, μπουκάρει κάποιος με πολυβόλο και "θερίσει" το Δ.Σ. της ΕΚΤ υπηρεσία θα προσφέρει στο σύστημα, αφού θα συσπειρώσει τους περισσότερους γύρω του εν είδει σπονδής στη χαμένη κανονικότητα, παρά θα το ανατρέψει...

Δεν είναι το μίσος που θα νικήσει τον καπιταλισμό, αλλά η αγάπη για έναν κόσμο που μπορεί να γίνει πολύ πιο δίκαιος από όσο είναι σήμερα, για ένα σοσιαλιστικό αύριο χωρίς δικτατορία, γραφειοκρατία και νεποτισμό. Κι αυτήν την ιδέα δεν την υπηρετούν οι απανταχού τρομοκράτες που βλέπουν αυτήν τη μάχη για κοινωνική δικαιοσύνη ως μια νέα μονομαχία στο Ελ Πάσο...

  

Παιδεία για τους έξυπνους και πλούσιους, οι υπόλοιποι ας γίνουν ψυκτικοί...

Η Παιδεία, ιδίως η κρατική έκφρασή της, δεν μπορεί να είναι γκέτο για τους πιο έξυπνους, τους πιο διαβαστερούς, τους πιο πλούσιους που έχουν τη δυνατότητα να ενισχύονται περισσότερο από τους πιο φτωχούς προκειμένου να επιτυγχάνουν καλά αποτελέσματα. Σε αυτό το πλαίσιο, η πολιτεία οφείλει να δίνει τη δυνατότητα σε όποιον επιθυμεί να προχωρήσει σε πανεπιστημιακές σπουδές να μπορεί να το κάνει και να τις ολοκληρώνει ακόμα κι αν έχουν περάσει 20 χρόνια από την είσοδό του σε ένα ΑΕΙ. Κι αυτό ανεξαρτήτως από το αν είναι μαθητής τού τρία κι ανεξαρτήτως των λόγων- προσωπικών, οικογενειακών ή κοινωνικών- που τον εμποδίζουν να είναι μαθητής τού δέκα και πάνω...

Τα φαινόμενα παραβατικότητας εντός ή γύρω από τους πανεπιστημιακούς χώρους σαφώς και υποβαθμίζουν το δημόσιο πανεπιστήμιο. Το πανεπιστημιακό άσυλο, όμως, είναι και σήμερα ουσιαστικώς καταργημένο, αφού δεν υπάρχει αδίκημα για το οποίο ένας πρύτανης που θέλει να κάνει καλά τη δουλειά του και να μην ψάχνει για δικαιολογίες να μην μπορεί να καλέσει την αστυνομία να επέμβει...

Το μόνο που μπορεί να αλλάξει είναι να δούμε αστυνομικές περιπολίες μέσα στα πανεπιστήμια- παγκόσμια πρωτοτυπία- ή face control σαν να είναι μπουζουξίδικα της παραλιακής. Δεν νομίζω, όμως, πως μια τέτοια εξέλιξη θα αναβαθμίσει τα δημόσια πανεπιστήμια ή θα τα κάνει πιο ελκυστικά στους ξένους επίδοξους φοιτητές, με τον ίδιο τρόπο που η όποια αύξηση των μπάτσων σε τουριστικές περιοχές περισσότερη ανασφάλεια προκαλεί παρά ασφάλεια στους ξένους τουρίστες...

Την ίδια ώρα, δεν υποβαθμίζουν την ποιότητα σπουδών ούτε επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό οι "αιώνιοι" φοιτητές. Στο τέλος κάθε απόφοιτος κρίνεται από την αγορά εργασίας κι αν κάποιος ολοκληρώνει τις σπουδές του σε τέσσερα χρόνια δεν έχει κάτι να χάσει από όποιον τις ολοκλήρωσε σε δέκα...

Ούτε το πτυχίο ενός νομικού, για παράδειγμα, θα υποβαθμιστεί περισσότερο από το αν ανοίξει κι άλλη Νομική στην Πάτρα, αφού κάποιος μελλοντικός ανταγωνιστής του μπορεί να τσιμπήσει ένα παρεμφερές πτυχίο από κάποια σχολή τού Ουζμπεκιστάν ή ενός ιδιωτικού κολεγίου στην Ελλάδα- πληρώνοντας η οικογένειά του πολύ περισσότερα- κι αύριο μεθαύριο να τον βρει μπροστά του στην αγορά εργασίας με τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα, δίχως όμως οι σπουδές τους να έχουν τον ίδιο βαθμό δυσκολίας. Αφήστε που με αυτήν τη λογική οι πιο φτωχοί χάνουν μια ακόμα ευκαιρία να σπουδάσουν με τις καθαρώς ταξικές πολιτικές υπεράσπισης της ελίτ που ακολουθεί η κυβέρνηση... 

Τα αποβράσματα της κοινωνίας μαζί τα έφαγαν...

Ο δημόσιος, ελεύθερος λόγος συνιστά θεμελιώδες χαρακτηριστικό τής δημοκρατίας. Ιδίως, όμως, στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τα υπερβολικά λεκτικά σχήματα τον έχουν απαξιώσει είτε στην κοινοτοπία είτε στη θολούρα για το τι είναι πραγματικά σημαντικό και τι όχι. Το να μην πληρώνει κάποιος εισιτήριο στα μέσα μεταφοράς- κι ο γράφων ομολογεί ότι έχει υποπέσει πολλές φορές σε αυτήν την αντικοινωνική συμπεριφορά δίχως να αναζητά συγχωροχάρτι οικονομικής ένδειας- δεν του περιποιεί τιμή. Αν, όμως, ένας εισιτηριοδιαφεύγων χαρακτηρίζεται από τον αρμόδιο υπουργό "απόβρασμα της κοινωνίας" τότε τι είναι ο ίδιος υπουργός που δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει στο πόθεν έσχες του μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ;...

Η διαβόητη πλέον ατάκα τού Κ. Καραμανλή του Γ', ο οποίος αν δεν λεγόταν Καραμανλής μάλλον θα έκοβε εισιτήρια στο μετρό, δεν διαφέρει στην ουσία της από το παγκάλειο "μαζί τα φάγαμε". Φταίμε κι εμείς εξίσου, με βάση αυτό το σκεπτικό, για την απαξίωση των δημόσιων μέσων μεταφοράς με εκείνους που ρήμαξαν τους προϋπολογισμούς τους παράγοντας περισσότερα σκάνδαλα από έργα...

Ομοίως, οι πρυτάνεις κάνουν τα στραβά μάτια στην παραβατικότητα στα πανεπιστήμια και δεν κάνουν ένα γαμημένο τηλεφώνημα στην αστυνομία να επέμβει; Να καταργήσουμε το άσυλο, να περιπολούν μπάτσοι στα ΑΕΙ και να γίνεται face control λες και είναι κλαμπ στη Μύκονο, στη λογική τού "πονάει χέρι, κόβει χέρι"...

Ο μικρομεσαίος πολίτης που θέλει να λέγεται πολίτης οφείλει να μην αναζητά δικαιολογίες για τη δική του παραβατική συμπεριφορά στη σαφώς σημαντικότερη των μεγάλων ψαριών. Από την άλλη, όμως, και για παράδειγμα θα δυσκολευτεί πολύ ο Κ. Μητσοτάκης να πείσει τους ασυνεπείς δανειολήπτες να "πρασινίσουν" τα δάνειά τους όταν ο ίδιος έχει αποδειχθεί πιο ασυνεπής και για πολύ μεγαλύτερα ποσά όσον αφορά τα δάνεια του "Κήρυκα Χανίων" και της ΝΔ. Οι ηγέτες διδάσκουν με το παράδειγμα, σε διαφορετική περίπτωση δεν είναι τίποτα παραπάνω από τυχαίοι όσο και περιστασιακοί κληρονόμοι τής εξουσίας...