Δεν θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ αν είχα καλύτερη επιλογή, αλλά δεν έχω...

Δεν θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ αν είχα κάποια καλύτερη επιλογή. Διαφωνώ με την αξιωματική αντιπολίτευση όταν τάσσεται υπέρ κάθε συντεχνιακού συμφέροντος, για τον αυτονόητο λόγο πως σε μια κοινωνία με συνεκτικό ιστό δεν είναι δυνατό όλοι να έχουν δίκιο για όλα. Οι συνεχείς καταλήψεις και τραμπουκισμοί δήθεν φοιτητών στα πανεπιστήμια, για παράδειγμα, έχουν συμβάλει στην απαξίωση των δημόσιων ΑΕΙ και ΤΕΙ και το άνοιγμα του δρόμου στα ιδιωτικά. Δεν συμφωνώ, επίσης, με την κυβερνώσα Αριστερά όταν μιλά για επαναπρόσληψη όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ένα υπερδιογκωμένο κράτος στελεχωμένο από πρώην πασόκους κι όψιμους συριζαίους. Ναι, πρέπει να γίνουν προσλήψεις σε τομείς που υποφέρουν, κυρίως νέων με προσόντα και διάθεση για δουλειά. Αλίμονο, όμως, αν επαναστελεχώσουμε δημόσιους οργανισμούς και υπηρεσίες με ανθρώπους τα μοναδικά παράσημα των οποίων θα είναι ότι κολλούσαν προεκλογικώς αφίσες τού ΣΥΡΙΖΑ. Η χώρα δεν έχει ανάγκη το νεοπασοκισμό...

Είμαι απέναντι, επίσης, στον Αλέξη Τσίπρα και στο κόμμα του κυρίως γιατί δεν λέει ξεκάθαρα, ανοιχτά κι αντρίκεια στον ελληνικό λαό πως στην περίπτωση που η Ανγκ. Μέρκελ δεν αποδεχθεί το πρόγραμμά του η μόνη απάντηση που πρέπει να της δοθεί θα είναι η σύγκρουση με κάθε όπλο, ακόμα και με την απειλή στάσης πληρωμών ή εξόδου από το ευρώ και την ευρωζώνη, ακόμα και με την υλοποίηση αυτών των απειλών στην ακραία περίπτωση που η πιο συντηρητική πολιτικός τής Ευρώπης αναλάβει ένα τέτοιο ρίσκο και για τους δικούς της νταβατζήδες. Οταν το πιθανότερο σενάριο είναι πως η καγκελάριος της Γερμανίας θα παραμείνει σταθερή στις νεοφιλελεύθερες θέσεις της για συνέχιση της ταξικής άγριας λιτότητας η Αριστερά θα έπρεπε να έχει προετοιμάσει το πόπολο για σκληρή αντιπαράθεση, για αίμα και δάκρυα, με προοπτική όμως για άλλες πολιτικές, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Οσο ο Αλέξης Τσίπρας δεν το κάνει τόσο περισσότερο αποδυναμώνει την πρωθυπουργία του...

Από την άλλη, ωστόσο, μόνο ως αστείο δέχομαι πως μπορώ να ψηφίσω κάποιο άλλο από τα κοινοβουλευτικά ή μη κοινοβουλευτικά κόμματα. Γιατί να δώσω ψήφο εμπιστοσύνης στους σαμαροβενιζέλους; Για να υπογράψουν το τρίτο μνημόνιο με την τρόικα, στο οποίο έχουν ήδη συμφωνήσει όπως αποδεικνύεται από τα "ερωτικά" email που ανταλλάσσουν μαζί της; Είναι δυνατό να πιστέψω ότι για την προληπτική γραμμή στήριξης οι τροϊκανοί δεν θα απαιτήσουν μέτρα όπως η μείωση των κύριων συντάξεων, η αύξηση του ΦΠΑ και η περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων; Με τους σαμαροβενιζελους το μέλλον θα είναι ίδιο με το πρόσφατο παρελθόν, δηλαδή νέα φτωχοποίηση των μαζών και πλουτισμός τής διεφθαρμένης ελίτ, πόσω μάλλον όταν δεν θέτουν καν στο τραπέζι το κομβικό ζήτημα της απομείωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους. Δεν υπάρχει ούτε ένας σοβαρός οικονομολόγος που να πιστεύει ότι αυτό είναι βιώσιμο, πόσω μάλλον σε οικονομικές συνθήκες ίδιες κι απαράλλαχτες με αυτές των τελευταίων πέντε χρόνων. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για μερικο "κούρεμά" του, ρήτρα ανάπτυξης και πακέτο βοήθειας στην πραγματική οικονομία ίδιο με αυτό που απόλαυσε η Γερμανία μετά από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι λογικότατη. Ειδικώς αν ληφθεί υπόψη πως η Ελλάδα δεν ευθύνεται για στρατόπεδα συγκέντρωσης και μαζικές εκτελέσεις πληθυσμών, εγκλήματα για τα οποία το Βερολίνο δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη σε υλικό επίπεδο...

Γιατί να ψηφίσω Ποτάμι, ένα αρχηγοκεντρικό δηλαδή κόμμα το οποίο χρηματοδοτείται από συγκεκριμένους επιχειρηματίες και για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο, να λειτουργήσει δηλαδή ως ανάχωμα σε ψηφοφόρους που θα κατευθύνονταν αλλιώς στο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν έχει παρά μερικούς μήνες ζωής κι έχουμε προλάβει να πληροφορηθούμε πως πίσω από τον ιδεολογικό αχταρμά, στο όριο του απολιτίκ, των στελεχών του κρύβονται παλαιοκομματικές αντιλήψεις, όπως η επιλογή των επικεφαλής των περιφερειακών οργανώσεων από την "Αυτού Εξοχότητα" Στ. Θεοδωράκη, οικογενειοκρατία, οργάνωση σε σιτλ θρησκευτικής σέκτας αλλά και η διεξαγωγή αντισυγκεντρώσεων, όμοιες με αυτές που διοργάνωνε ο διαβόητος Μανιαδάκης της μεταξικής δικτατορίας. Ηδη, άλλωστε, έχουν καταγραφεί και οι πρώτες παραιτήσεις αλλά και διαγραφές, όπως του καθηγητή Δ. Κουρέτα...

Κι αν για το κόμμα Παπανδρέου, που αν ήμασταν στο 1922 θα είχε εκτελεστεί στο Γουδή όπως οι υπεύθυνοι της μικρασιατικής καταστροφής (το τονίζω, για να μην παρεξηγηθώ από τους politically correct, πως σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα κάτι τέτοιο να συμβεί) και τους ψεκασμένους ΑΝΕΛΛ, οι οποίοι δεν κατάφεραν ποτέ να εξελιχθούν σε κάτι παραπάνω από ένα γραφικό κόμμα διαμαρτυρίας για τους λούμπεν δεξιούς, και φυσικά τη Χρυσή Αυγή δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερα για να δικαιολογήσω την άρνησή μου ακόμα και να αστειευτώ με το ενδεχόμενο επιλογής τους, αξίζει να αναφερθώ περισσότερο στο ΚΚΕ και στα αριστερίστικα κόμματα που συμπλέουν στο "μονόδρομο" της εξόδου από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. Ο Περισσός είναι εδώ και πολλά χρόνια ένα σταλινικό απολίθωμα το οποίο δεν απειλεί το σύστημα, γι' αυτό και το σύστημα δεν σταματά να το "χαϊδεύει". Κι αυτό είναι λογικό από τη στιγμή που το ΚΚΕ ασκεί σκληρότερη κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ, που στο κάτω κάτω δεν έχει κυβερνήσει ακόμα, από ό,τι σε κυβερνήσεις που έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε νεοφιλελεύθερο πείραμα. Ούτε ο γράφων θεωρεί το ευρώ κι αυτήν τη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη φετίχ. Δεν πρέπει να θυσιάσουμε τα πάντα για να λέμε πως έχουμε ευρώ στις τσέπες μας κι όχι δραχμές. Το σύστημα, ωστόσο, πολεμάται αποτελεσματικότερα από μέσα. Αλλιώς θα είμαστε σαν τους μοναχούς τού Αγίου Ορους που ισχυρίζονται πως έχουν καταπολεμήσει την αμαρτία, αλλά δεν έχουν τα αρχίδια να έρθουν ενώπιοι ενωπίοις μαζί της στην αρένα που λέγεται κοσμική ζωή. Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση κι εδώ οφείλουμε όλοι οι Αριστεροί να πολεμήσουμε. Οι φυγόμαχοι έχουν ήδη πάρει θέση στο στρατόπεδο του ταξικού εχθρού...

Υ.Γ. Η καλή χρονιά από τον πρώτο μήνα φαίνεται, σας την εύχομαι με όλη μου την καρδιά!  

   

 

Την Ελλάδα των δολοφόνων εφοπλιστών θέλουν να διασώσουν...

Υπήρχαν κενά στην πυρασφάλεια, το πλοίο ήταν υπερφορτωμένο, δεν λειτούργησε ο συναγερμός, η επιχείρηση διάσωσης καθυστέρησε εξαιτίας και του προστάτη "αγίου" των εφοπλιστών Μ. Βαρβιτσιώτη, μόνο τρία "Super Puma" ήταν σε ετοιμότητα (από αυτά με τα οποία το πολιτικό σύστημα νοιαζόταν να εξοπλιστεί το ελληνικό κράτος λόγω μιζών και τα περισσότερα εκ των οποίων δεν διαθέτουν ούτε καν συρματόσκοινα για αεροδιακομιδή), δεν απαγορεύτηκε ο απόπλους παρά τα δέκα μποφόρ, το πλήρωμα ήταν λίγο λόγω οικονομίας στα έξοδα και η εταιρεία δεν γνωρίζει ακόμα πόσες ακριβώς ανθρώπινες ψυχές μετέφερε από τη χώρα μας στην Ιταλία. Αυτήν την απολύτως υποταγμένη στο εφοπλιστικό κι όχι μόνο κεφαλαιο Ελλάδα θα παραδώσουν σε λιγότερο από ένα μήνα οι σαμαροβενιζέλοι. Τη διάσωση αυτής της σάπιας πατρίδας πασχίζουν να πετύχουν τα διαπλεκόμενα μίντια της διαπλοκής, τα "παπαγαλάκια" των οποίων δεν έχουν θέσει ούτε καν ένα ερώτημα για τις τεράστιες ευθύνες τής ΑΝΕΚ του Ομίλου Βαρδινογιάννη για τη ναυτική τραγωδία στην Αδριατική. Οι νεκροί την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν φτάσει τους δέκα, ενώ παραμένει άγνωστος ο αριθμός των αγνοούμενων. Κι όμως, οι, κατά τα άλλα φιλάνθρωποι, εφοπλιστές μας, για τους οποίους θα πρέπει να αισθανόμαστε εθνικώς υπερήφανοι, δεν έχουν βγει για να μας πούνε ούτε καν μια υποκριτική συγγνώμη...

Πριν τις εκλογές τού 2012 οι σαμαροβενιζέλοι απειλούσαν πως σε περίπτωση επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ η γλυκιά μας πατρίδα θα ζούσε μια περίοδο οικονομικής γενοκτονίας. Ε, λοιπόν, αυτήν την οικονομική γενοκτονία που έβλεπαν στους άλλους είναι αυτή που θα αναγκάσουν την κυβέρνηση της Αριστεράς να διαχειριστεί από τις 26 Ιανουαρίου. Περισσότεροι από τους μισούς νέους είναι άνεργοι και το γενικό ποσοστό ανεργίας είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη κι εξευτελιστικό για τον 21ο αιώνα. Οσοι απασχολούνται, είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, απειλούνται καθημερινώς με απόλυση. Ειδικότερα πολλοί ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν γνωρίζουν καν κάθε πότε πληρώνονται κι αρκετοί από αυτούς δεν "απολαμβάνουν" ούτε ασφάλιση ούτε εργασιακά δικαιώματα τα οποία μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν δεδομένα για κάθε κράτος δικαίου. Οι τράπεζες, οι οποίες έχουν εισπράξει σχεδόν 300 δισεκατομμύρια ευρώ τα τελευταία έξι χρόνια για να διασωθούν κι αφού έχουν υπερχρέωσει το Δημόσιο και τους πολίτες και με την ανακεφαλαιοποίησή τους, δίνουν δάνεια μόνο σε πτωχευμένες επιχειρήσεις μιας κλειστής ελίτ που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα τις δάνειζε κανείς. Καταστήματα, επιχειρήσεις, βιοτεχνίες και βιομηχανίες κλείνουν η μία μετά από την άλλη και είναι πιο εύκολο να εντοπίσεις εξωγήινο στην πλατεία Ομονοίας παρά έλληνα με επαρκή ρευστότητα. Κι όμως, αυτοί που είναι συνυπεύθυνοι, μαζί με την τρόικα, το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο, για όλα αυτά έχουν το θράσος να ισχυρίζονται πως η Ελλάδα οδεύει στην ανάπτυξη και πως αυτή θα ανακοπεί από την τρισκατάρατη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ποιός έχασε, όμως, τη ντροπή του για να τη βρουν οι σαμαροβενιζέλοι;...

Και σαν να μην ήταν αρκετές όλες αυτές οι γελοιότητες, έρχεται να προστεθεί και η ίδρυση κόμματος από τον ρεζίλη των Παπανδρέου, ο οποίος έχει σοβαρές βλέψεις για είσοδό του στη Βουλή. Αντί να έχει καθίσει εδώ και καιρό στο εδώλιο του κατηγορούμενου, μαζί με τον Γ. Παπακωνσταντίνου και τους υπόλοιπους "κηπουρούς" του, για το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικό έγκλημα, αυτό της εισόδου δηλαδή της χώρας στην εποχή των μνημονίων, ζητά ο αθεόφοβος την πολιτική του δικαίωση για τη σύγχρονη μικρασιατική καταστροφή στην οποία οδήγησαν οι πολιτικές του. Και το ακόμα δυστυχέστερο είναι πως θα βρεθούν ηλίθιοι (συγχωρέστε με αλλά είναι το επιεικέστερο επίθετο που μπορώ να χρησιμοποιήσω για όσους ξαναψηφίσουν τον εκτελεστή συμβολαίου υποδούλωσης του ελληνικού λαού) να τον στηρίξουν. Οταν ακόμα κι ο Αντ. Σαχλαμαράς είχε δεσμευτεί για τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής που θα εξέταζε το πώς μπήκαμε στο μνημόνιο, ο άνθρωπος που πρέπει να δώσει μια σειρά απαντήσεων σε σκληρά ερωτήματα όχι μόνο δεν τις δίνει αλλά καπηλεύεται συνθήματα του πατέρα του, με κορυφαίο αυτό της "αλλαγής", για να προσελκύσει αφελείς ψηφοφόρους. Πόσο ντοπιαστικό είναι για έναν άνδρα 62 χρόνων να μην έχει πετύχει τίποτα σημαντικότερο στη ζωή του από το να είναι ο γιος τού Ανδρέα Παπανδρέου; Και πόσο τραγικότερο να υπάρχουν έλληνες που ακόμα πιστεύουν στη μυθολογία επωνύμων τα οποία μας έφεραν στο γκρεμό;... 

 
 

Η δημοκρατία θα νικήσει την τρομοκρατία...το αισθάνομαι

Σήμερα επιτεύχθηκε η πρώτη νίκη τής δημοκρατίας σε βάρος τής τρομοκρατίας. Θα πρέπει να περιμένουμε τέσσερις εβδομάδες για να ολοκληρωθεί ο θρίαμβος των ελεύθερων πολιτών. Δεν περιμένω, βεβαίως, τίποτα καλύτερο από αυτούς που μας φτωχοποίησαν πέρα από φοβέρες κι απειλές. Δεν έχουν τίποτα άλλο να αντιτάξουν κι αν θέλαμε περισσότερες αποδείξεις γι'αυτό τις λάβαμε το τελευταίο τραγικό σαββατοκύριακο. Το Σάββατο ο Αντ. Σαχλαμαράς, άλλως πως Κιμ Γιονγκ Ουν της Μεσογείου, επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως "γλάστρες" δύο δημοσιογράφους (;) της φυτευτής ΝΕΡΙΤ για να παραδώσει στον ελληνικό λαό έναν ακόμα μονόλογο μισαλλοδοξίας και καταστροφολογίας, διαβάζοντας από "ότο κιου" ένα φαιδρό κείμενο απελπισίας. Το μόνο επίτευγμα της κυβέρνησής του, το οποίο παρουσίασε μετά βαΐων και κλάδων, ήταν το ότι μπορούμε να βλέπουμε ηλεκτρονικώς τα ένσημα που κανείς ωστόσο δεν μας κολλά γιατί η πλειονότητα είμαστε άνεργοι ή ανασφάλιστοι. Και το επόμενο 48ωρο γινόμαστε αυτόπτες μάρτυρες μιας ναυτικής τραγωδίας που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην απληστία των εφοπλιστών για μερικά ευρώπουλα παραπάνω. Των ίδιων εφοπλιστών που μας χαρακτηρίζουν, μέσα από τα μιντιακά παπαγαλάκια τους, ανεύθυνους όταν δεν δεχόμαστε να παίξουμε άλλο ρόλο από εκείνον του κομπάρσου στις ίδιες μας τις ζωές. Σε όλους αυτούς ο ελληνικός λαός θα δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση στις 25 Ιανουαρίου, ανεξαρτήτως του τί θα κάνουν τα χρηματιστήρια στα οποία ελάχιστοι από τους μικρομεσαίους παίζουν ακόμα τα λεφτά τους...


Δεν τρέφω αυταπάτες. Η προπαγάνδα τού κατεστημένου θα φτάσει ύψη τα οποία δεν έχουμε συναντήσει ούτε καν στο εφιαλτικό πρόσφατο παρελθόν. Ηδη το Σάββατο η κατ' εξοχήν συστημική εφημερίδα, τα "ΝΕΑ", κυκλοφόρησαν με ένα ψυχροπολεμικό πρωτοσέλιδο το οποίο μιλούσε για "ρωσικό χειμώνα" κι εμφάνιζε μια απειλητική αρκούδα, που προφανώς για τους γελοίους λακέδες τής ελίτ ταυτίζονται με το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Η φαντασία τους έχει στερέψει τόσο πολύ που πλέον αναζητούν δράκους από τα βάθη τής γκεμπελικής τους κασέλας. Είναι εθνικό χρέος να μην λυγίσουμε μπροστά στην τρομολαγνεία, στην κινδυνολογία και στους εκβιασμούς μιας ελίτ που τρέμει την πραγματική, ελεύθερη, γνήσια δημοκρατία περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Τα πολιτικά κόμματα οφείλουν να παρουσιάσουν τις προτάσεις τους και να αντιπαραθέσουν επιχειρήματα σε ένα πολιτικό κλίμα το οποίο δεν θα θυμίζει θλιβερές περιόδους τής πρόσφατης ελληνικής πολιτικής ιστορίας...

Από τη μια έχουμε να κρίνουμε μια κυβέρνηση η οποία συνέχισε και θα συνεχίσει πολιτικές άγριας, στοχευμένης λιτότητας που αναδιανέμουν βιαίως τον πλούτο υπέρ των λίγων και σε βάρος των πολλών. Ο Αντ. Σαχλαμαράς είναι ψευταράς όταν υποστηρίζει πως οι κάλπες έκοψαν το δρόμο για το "λιμάνι" λίγο πριν ρίξουμε άγκυρες σε αυτό. Δεν το βλέπουμε ούτε με κιάλια κι έχουμε ακόμα αρκετά μίλια να διανυσουμε, οποιοσδήποτε κι αν βρεθεί στην εξουσία. Κι από την άλλη μια αξιωματική αντιπολίτευση η οποία, παρόλο το λαϊκισμό της και τα ήξεις αφήξεις της, αποτελεί σήμερα τη μοναδική ρεαλιστική εναλλακτική για τη διάσωση της πατρίδας. Μακάρι στο πλευρό της να συμπαραταχθούν όσες περισσότερες αριστερές δυνάμεις είναι δυνατό, διατηρώντας βεβαίως την αυτοτέλειά τους. Το ΚΚΕ ειδικότερα έχει χρέος μετά από τις εκλογές να στηρίξει, έστω με ψήφο ανοχής, μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορεί να λειτουργεί ως εγγυητής των λαϊκών συμφερόντων. Σε διαφορετική περίπτωση θα χρησιμοποιηθεί, εκών άκον, ως αποκούμπι ενός σάπιου καθεστώτος...

Οποιος πιστεύει ότι οι σαμαροβενιζέλοι δεν μας κρύβουν νέα μνημόνια μάλλον ζουν σε άλλο γαλαξία. Την επομένη μιας απίθανης επανεκλογής τους θα περάσουν "φρέσκα" μέτρα, μολονότι πρέπει να είσαι εθελόδουλος για να πιστεύεις ότι με την κατάργηση των μνημονιακών πολιτικών θα βρεθούμε εκτός ευρώ κι Ευρωπαϊκής Ενωσης κι ότι θα προκύψει ένα ανεξέλεγκτο "bank run". Οποιος διακατέχεται από μια τέτοια πολιτική εκτίμηση ας συνεχίσει μια ζωή όπου κάθε πέντε ώρες θα αλλάζει πάνες. Δεν έχουν, όμως, το δικαίωμα οι ψοφοδεείς να πάρουν στο λαιμό τους κι εκείνους που προσδοκούν σε μια άλλη Ελλάδα κι Ευρώπη, στις οποίες για παράδειγμα δεν θα μας αποκρύβουν πως τα σαπιοκάραβα των βαρδινογιάννηδων πνίγουν τον κοσμάκη, μια Ελλάδα και μια Ευρώπη όπου όλοι οι έλληνες θα καταβάλλουν φόρους που αναλογούν στα εισοδήματά τους, μια Ελλάδα και μια Ευρώπη στις οποίες η δικαιοσύνη δεν θα είναι το "πουτανάκι" μιας κλειστής κάστας εφοπλιστών, μεγαλοεπιχειρηματιών, τραπεζιτών και των λακέδων τους στην πολιτική και στη δημοσιογραφία. Στις 25 Ιανουαρίου γράφουμε ιστορία κι όχι "απλώς" γιατί θα σχηματιστεί αριστερή κυβέρνηση στη χώρα, αλλά κυρίως γιατί θα αποδείξουμε ότι προτιμούμε τη γλυκιά αβεβαιότητα της νέας εποχής από τη βεβαιότητα της δυσωδίας τής παλιάς... 


   

Υπενθύμιση σε υποψήφιους Ιούδες: Εχουμε Χριστούγεννα, όχι Πάσχα...

Εχω κάθε αγαθή διάθεση να δικαιολογήσω όσους στην πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ψήφισαν "παρών" και στη δεύτερη επέλεξαν Στ. Δήμα. Εκκινώ από την ίδια αφετηρία και για όσους ψήφισαν "παρών" στις δύο πρώτες ψηφοφορίες, αλλά θα ψηφίσουν τον εκλεκτό των σαμαροβενιζέλων στην τρίτη. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορώ να διακρίνω κάποιο σοβαρό λόγο που προέκυψε την προηγούμενη εβδομάδα κι ο οποίος θα ήταν ικανός να λειτουργήσει ως επιχείρημα για τη μεταστροφή τής ψήφου τους. Αντιθέτως, αυτά που συνέβησαν το τελευταίο επταήμερο θα έπρεπε να κάνουν και τους ανεξάρτητους που ψήφισαν Δήμα στην πρώτη ψηφοφορία να ψηφίσουν "παρών" στη δεύτερη. Η καταγγελία για απόπειρα δωροδοκίας τού βουλευτή Π. Χαϊκάλη, η οποία με σαθρέστατη επιχειρηματολογία μπήκε άρον άρον στο αρχείο, αλλά και το χυδαίο τάξιμο υπουργείων από τον Αντ. Σαχλαμαρά με διάγγελμα είναι λόγοι για να κλείσεις οριστικά την πόρτα σου στο καταρρέον πολιτικό σύστημα και, πάντως, όχι για να του δώσεις δεκανίκια.

Οι οκτώ βουλευτές που...άλλαξαν γνώμη στην ουσία δεν θα κατορθώσουν τίποτα περισσότερο από το να εκθέσουν τον εαυτό τους ακόμα και στους ψηφοφόρους τους. Κι αυτό γιατί την ερχόμενη Δευτέρα, και υπό κανονικές συνθήκες για τις οποίες βεβαίως δεν βάζω και στοίχημα, η χώρα θα μπαίνει κι επισήμως σε προεκλογική περίοδο. Και τότε εκείνοι που προδίδουν την εθνική ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη, είτε γιατί έχουν χρηματιστεί είτε γιατί έχουν εκβιαστεί είτε γιατί πιστεύουν ότι θα σώσουν το τομάρι τους κάνοντας τους καλοθελητές τού συστήματος, θα βρεθούν στη δυσάρεστη θέση να χαρακτηριστούν και κερατάδες και δαρμένοι. Εκτός, βεβαίως, από εκείνους ο οποίοι έχουν φροντίσει να διασώσουν τον εαυτό τους μέσα από εκλόγιμες θέσεις σε ψηφοδέλτια Επικρατείας...

Καλό είναι να υπενθυμίσω στους υποψήφιους Ιούδες πως αυτές τις ημέρες ο χριστιανισμός γιορτάζει τα Χριστούγεννα κι όχι το Πάσχα.  Υπενθυμίζω, επίσης, ότι η αποστασία τού 1965 έλαβε χώρα κατακαλόκαιρο κι όχι στο μέσο τού χειμώνα. Οσοι, επομένως, ετοιμάζονται για προδοσίες έναντι ανταλλαγμάτων που ξεπερνούν κατά πολύ τα τριάκοντα αργύρια οφείλουν να γνωρίζουν ότι είναι εκτός εποχής κι ότι έχουν γνώση οι φύλακες. Μέχρι την προσεχή Δευτέρα η διαπλοκή θα εξυφάνει πολλά σενάρια προσεταιρισμού των 12 βουλευτών που της λείπουν για να ολοκληρώσει ένα ακόμα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Μόνο τυχαίο δεν είναι, άλλωστε, το σημερινό αινιγματικό πρωτοσέλιδο της κατ' εξοχήν διαπλεκόμενης εφημερίδας, των "ΝΕΩΝ", για την ψήφο των χρυσαυγιτών βουλευτών, οι περισσότεροι εκ των οποίων δικάζονται σε λίγες εβδομάδες από τώρα...

Περιμένω να συμβούν τα πάντα τις προσεχείς έξι ημέρες, όπως άλλωστε φανέρωσε και το απροκάλυπτο κουκούλωμα της απόπειρας δωροδοκίας Χαϊκάλη από άνθρωπο ο οποίος έχει υπηρετήσει πρωθυπουργούς, μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοτραπεζίτες, όλο το πακέτο δηλαδή της ελίτ που δεν θέλει με καμία Παναγία να σχηματιστεί κυβέρνηση της Αριστεράς σε ένα μήνα. Οι δουλοπρεπείς Ντογιάκοι της δικαιοσύνης αρχειοθέτησαν μέσα σε ένα σαββατοκύριακο ένα σκάνδαλο που σε οποιαδήποτε άλλη σοβαρή χώρα θα είχε προκαλέσει την κινητοποίηση του συνόλου των δικαστικών μηχανισμών. Οι εγκάθετοι δήθεν υπηρέτες τής Θέμιδας δεν μπήκαν στον κόπο ούτε καν να ρωτήσουν πώς ο Γ. Αποστολόπουλος παγίδευσε με μέσα κατασκοπείας ένα κεντρικότατο ξενοδοχείο των Αθηνών χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανένας υπεύθυνος της επιχείρησης, μέτοχος της οποίας είναι και η τράπεζα στην οποία προσφέρει τις υπηρεσίες του ο πολυπράγμων αυτοαποκαλούμενος μύστης των οικονομικών, το απόρρητο των ηλεκτρονικών και τηλεφωνικών επικονωνιών τού οποίου δεν ήρθη ποτέ...

Με βάση το πώς είναι διαμορφωμένοι οι παρασκηνιακοί συσχετισμοί το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι φαβορί για να κερδίσει τις εκλογές μοιάζει με θαύμα μεγαλύτερο από το να κατακτήσει ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα. Οπως πολύ σωστά παρατήρησε ο Δ. Παπαδημούλης, και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης είναι φιλοκυβερνητικά. Αυτό που συμβαίνει, ωστόσο, στην Ελλάδα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Φαντάζεστε, επομένως, πόσο έχει σιχαθεί ο ελληνικός λαός αυτούς που μας κυβερνούν σήμερα ώστε να επιμένει να απαντά στην πλειοψηφία του στις καθοδηγούμενες δημοσκοπήσεις πως θα τους καταψηφίσει. Κι αυτό μολονότι από το πρώι μέχρι το βράδυ, επτά ημέρες την εβδομάδα, 30 ημέρες το μήνα, 365 ημέρες το χρόνο δεν ακούει τίποτα άλλο από το ότι θα καταστραφεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τα ηνία τής χώρας. Στα τέλη Ιανουαρίου ή το αργότερο στις αρχές Φεβρουαρίου αλλάζουμε σελίδα, όσα κόμματα-απορροφητήρες τής λαϊκής οργής κι αν προκύψουν πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου, όπως το φιλονεοδημοκρατικό Ποτάμι ή αυτό που ετοιμάζεται να ιδρύσει ο ρεζίλης των Παπανδρέου. Γι' αυτό και προτρέπω ξανά τον Αντ. Σαχλαμαρά να προκηρύξει τώρα εκλογές ώστε να γλιτώσει την ήττα τής 29ης Δεκεμβρίου, η οποία δεν θα αποτελεί για τον ίδιο και το καλύτερο ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου. Οπως κι αν έχει τον περιμένει μια μεγαλύτερη σε μερικές εβδομάδες, η οποία θα είναι και πεντακάθαρη νίκη των εξαθλιωμένων ελλήνων. Το 2015 θα είναι μια καλή χρονιά...

Υ.Γ. Σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα κι ανανεώνω το ραντεβού μαζί σας για τη Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου. Μην μου ζητάτε, πάντως, να πάρω όρκο πως οι εξελίξεις δεν θα με αναγκάσουν να σας "βομβαρδίσω" με την άποψή μου και την ώρα που θα τρώτε μελομακάρονα και κουραμπιέδες...

ΜΑ-ΦΙ-Α

Υπάρχει μια πολύ βασική προϋπόθεση για να βρεις την αλήθεια ή, τέλος πάντων, για να την πλησιάσεις κι αυτή δεν είναι άλλη από το να την αναζητάς. Οταν, αντιθέτως, ψάχνεις δικαιολογίες για να σταματήσεις το κυνήγι της εκτίθεσαι, πόσω μάλλον όταν η δουλειά σου είναι να διερευνάς σε βάθος. Στην Ελλάδα ακόμα κι αν καταγραφεί με κάμερα ο πρωθυπουργός τής χώρας να λαμβάνει μετρητά στο χέρι από μεγαλοεπιχειρηματίες η δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης θα υποστηρίζουν πως η βιντεοσκόπηση έγινε παράνομα κι έτσι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Κι αυτό μολονότι, για παράδειγμα, αυτός ο τρόπος χρησιμοποιήθηκε για να πιαστούν για δωροδοκία διοικητής νοσοκομείου κι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και παρόλο που η νομολογία τού Αρειου Πάγου επιτρέπει να συνυπολογίζονται από τα δικαστήρια στοιχεία παρανόμως κτηθέντα όταν αυτό δεν έχει γίνει στο λουτρό σπιτιού και η υπόθεση ανάγεται στην προστασία τού δημόσιου συμφέροντος. Στην επίμαχη περίπτωση Χαϊκάλη έχουμε ομολογία Αποστολόπουλου πως επιχείρησε να τον δωροδοκήσει (ο ίδιος ισχυρίζεται πως το έκανε για να παγιδεύσει τον βουλευτή), αλλά ο "παναθηναϊκάκιας" εισαγγελέας Εφετών Ισ. Ντογιάκος, τον οποίο ο πρωθυπουργός καλούσε να γαμήσει τους χρυσαυγίτες (αλήθεια, έρευνα για τις υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων του πρωθυπουργού τής χώρας θα διεξαχθεί;), δεν έκρινε σκόπιμο ούτε καν να αρθεί το απόρρητο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών των εμπλεκόμενων στη δυσώδη ιστορία. Την αρχειοθέτησε στο πιτς φιτίλι σαν να είχε καταγγελθεί πως κάποιος διπλοπαρκάρισε στο Παγκράτι κι όχι πως έχει στηθεί ένα ολόκληρο μαφιόζικο κύκλωμα εξαγοράς ψήφων για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας...

Θλίβομαι που αναγκάζομαι να το γράψω αλλά αυτήν τη στιγμή η χώρα κυβερνάται από μια παρέα ακροδεξιών, νεοφιλελεύθερων μαφιόζων οι οποίοι είναι πλήρως εξαρτημένοι κι άρα υποταγμένοι στα κελεύσματα του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου. Οι άνθρωποι που κόπτονται, για παράδειγμα, τόσο πολύ για την ολοκλήρωση της συνταγματικής αναθεώρησης είναι οι ίδιοι που επικυρώνουν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου (μια ακόμα) για τη δίμηνη επέκταση του μνημονίου σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας. Οι τύποι που έλεγαν στον πατέρα τού Νίκου Ρωμανού πως υπάρχει διάκριση εξουσιών και δεν μπορούν να παρέμβουν στη δικαιοσύνη είναι οι ίδιοι που έχουν καταντήσει ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς τα πουτανάκια τους. Τα καθάρματα που ομνύουν στην πολιτική σταθερότητα είναι τα ίδια που τρομοκρατούν τους πολίτες για χρεοκοπία, "Grexit" και λοιπά κουραφέξαλα. Τα λαμόγια που χρησιμοποιούν για προβοκάτσιες τους νεοναζί και τα όργανα της τάξης κατηγορούν την αξιωματική αντιπολίτευση για αναρχία. Οι απατεώνες που παριστάνουν τους σοβαρούς αριστερούς τής ευθύνης που "έχουν πάρει τη μισή Αθήνα" μυρίζουν σαν ξελιγωμένα ντόμπερμαν παλτό γυναικών βουλευτών για να αποδεικνύουν ότι πίσω από τη σοβαροφάνειά τους κρύβονται η συστημική εντολή που έχουν λάβει να αποτελέσουν μαξιλαράκι ασφαλείας για εκείνους που πίνουν το αίμα τού λαού κι ένας σεξισμός ο οποίος μαρτυρά κόμπλεξ κατωτερότητας. Οι "υπεύθυνοι" βουλευτές που σπεύδουν να ψηφίσουν Στ. Δήμα επειδή ο Αντ. Σαχλαμαράς τους έταξε υπουργεία εξευτελίζουν ακόμα κι αυτήν την κοινοβουλευτική ολιγαρχία. Και τα διαπλεκόμενα μίντια που σπέρνουν τον πανικό σε κάθε ευκαιρία αλλά σιωπούν στην αποκάλυψη "Γουότεργκεϊτ" ετοιμάζονται για μια προεκλογική περίοδο κατά την οποία δεν θα κρίνουν τα πεπραγμένα τής απερχόμενης κυβέρνησης (ακόμα κι αυτά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα), αλλά σχεδόν αποκλειστικώς το τί θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Συγγνώμη, αλλά εσείς αν όλα αυτά τα αποκαλείτε δημοκρατία μάλλον διαβάζουμε διαφορετικά λεξικά...

Με τί κουράγιο κοιτούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη δικαστικοί και δημοσιογράφοι που "ξεπλένουν" το ένα σκάνδαλο μετά από το άλλο; Τί σκατά λειτουργοί είναι αυτοί που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν σε βάθος υποθέσεις που αν αποδειχθεί η βασιμότητά τους τινάζουν ολόκληρο το σύστημα στον αέρα; Οι ίδιοι πολιτικοί και γραφιάδες που ασχολούνται στο δημόσιο λόγο τους αποκλειστικώς με το να κατηγορούν το πόπολο πως μαζί τα φάγαμε έχουν συγχωρέσει αμαρτίες των ίδιων και συναδέλφων τους αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ. Ειρωνεύονται την αξιωματική αντιπολίτευση γιατί δεν έχει κατορθώσει να δημιουργήσει ένα σαρωτικό ρεύμα νίκης κι εν μέρει έχουν δίκιο στις επικρίσεις τους για λαϊκισμό, συντεχνιασμό και ήξεις αφήξεις στη στρατηγική της. Ούτε για τον γράφοντα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ το αριστερό κόμμα των ονείρων του. Με βάση, όμως, την προσωπική μου εμπειρία κι αυτή παλαιότερων εμού η αρνητική προπαγάνδα σε βάρος του δεν έχει προηγούμενο όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Ούτε το ΠΑΣΟΚ του 1981 δεν είχε δεχθεί τόση λάσπη από εκείνους που τρέμουν πως θα χάσουν τα κλεμμένα κεκτημένα τους...

Πάρτε το χαμπάρι λοιπόν πως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είναι καταστροφική για τον τόπο μόνο αν δεν συγκρουστεί με τη σαπίλα. Οι νοικοκυραίοι δεν χρειάζεται να ανησυχούν πως θα μας πετάξουν από το ευρώ κα την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρός ότι αυτό δεν θα είναι για το καλό μας. Αν η Ανγκ. Μέρκελ, η οποία δεν φημίζεται για τα ρίσκα που αναλαμβάνει, πάρει μια τέτοια απόφαση έχει υπογράψει τη δική της πολιτική ληξιαρχική πράξη θανάτου κι αυτή της χώρας της αφού το ντόμινο που θα ακολουθήσει θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του. Με βάση, επομένως, τα περιθώρια που παρέχει το σημερινό Σύνταγμα δεν υπάρχει δημοκρατικότερη διέξοδος από τις εκλογές εδώ και τώρα, οι οποίες θα έρθουν ως λαϊκή λύτρωση από εκείνους που εκμεταλλεύονται τη θεσμική τους εξουσία για να λειτουργούν με την "ηθική" νονών τής νύχτας... 

 

Αντώνη, στη θέση σου θα έβαζα μια "σφαίρα" στη θαλάμη πριν δω τον "Κόκκινο Στρατό" να παρελαύνει στην Αθήνα...

Ηρωικό είναι να κατεβάζεις τη ναζιστική σημαία όταν οι γερμανοί έχουν καταλάβει την πατρίδα σου, όπως έκαναν οι Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας. Να πεθαίνεις μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας τον ύμνο τής Διεθνούς, μη απαρνούμενος την ιδεολογία σου, όπως έπραξαν ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του σε αντίθεση με ό,τι θα τολμήσουν ποτέ να κάνουν οι χιμπαντζήδες με τα μαύρα. Ηρωικό είναι, επίσης, να προσπαθείς στην ουσία μόνος σου να εκτελέσεις τον δικτάτορα για να απαλλάξεις την πατρίδα σου από μια ακόμα τυραννία, όπως ήταν ο στόχος τού Αλέκου Παναγούλη. Δεν είναι, όμως, ηρωικό να είσαι βουλευτής και να μην αποδέχεσαι δωροδοκία. Είναι αυτονόητο ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να είναι σε μια κοινωνία όπου το να είσαι έντιμος θα είχε τόση σπανιότητα όση το να βρεις κάποιον που να οδηγεί ένα αυτοκίνητο...

Γι' αυτό μέσα στο βούρκο των τελευταίων ημερών ξεχώρισε και πάλι το ηθικό μεγαλείο ενός Αριστερού με όλα τα γράμματα κεφαλαία, του Μανώλη Γλέζου, ο οποίος απαίτησε από την ηγεσία τού ΣΥΡΙΖΑ να μη συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτιά του ανθρώπους για τους οποίους το βουλευτιλίκι είναι καριέρα κι όχι προσφορά. Εκείνος που θα μπορούσε να εξαργυρώνει για μια ζωή μια ηρωική στιγμή, όπως ήταν η υποστολή τής ναζιστικής σημαίας, πρόσφερε τον εαυτό του στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, που μόνο αυτός μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα ζώα που τρώνε το ένα τις σάρκες τού άλλου για λίγη παραπάνω επιβίωση. Αν ένας μπορεί σήμερα να συμβολίσει την ηθική υπεροχή τής Αριστεράς έναντι της δεξιάς, η οποία εδράζεται στο ότι η πρώτη παλεύει για ένα δικαιότερο κόσμο ενώ η δεύτερη τον αποδέχεται μοιρολατρικώς ως έχει, είναι ο Μανώλης Γλέζος κι αν υπήρχαν και πολλοί άλλοι σαν κι αυτόν μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ ή σε άλλα αριστερά κόμματα θα ήμουν πολύ πιο αισιόδοξος για το μέλλον...

Πόσο πιο ψηλός και πόσο πιο νέος δεν δείχνει ο Μανώλης συγκρινόμενος με τα σκύβαλα που δεν πρόλαβε να τελειώσει το διάγγελμά του ο Αντ. Σαχλαμαράς κι έσπευσαν να δηλώσουν ενθουσιασμένα με την απελπισμένη προσπάθεια του πρωθυπουργού να κρατηθεί στην εξουσία; Πρόκειται για άτομα τα οποία ακόμα κι όταν λένε τα "όχι", στο πίσω μέρος τής γλώσσας τους τα "ναι" κλωτσούν για να βγουν στην επιφάνεια. Με ένα δημόσιο τάξιμο υπουργείου και με ένα υπόγειο αλισβερίσι που καταρρακώνει συνειδήσεις είναι πρόθυμα να δώσουν παράταση ζωής σε μια κυβέρνηση που εξανδράποδισε έτι περαιτέρω τον ελληνικό λαό. Πόσο χυδαίοι μπορεί να είναι οι άνθρωποι που για ένα υπουργείο Μεταφορών ή Τουρισμού είναι σε θέση να ξεπουλήσουν τα πάντα και τους πάντες, εφευρίσκοντας βεβαίως λογικοφανείς εξηγήσεις; Πόσο ανίκανος πρέπει να είσαι για να αντιμετωπίζεις την πολιτική σαν μπακάλικο και τις ιδεολογίες σαν κάρτες τής "Μονόπολι" που ανταλλάζεις με περισσή ευκολία; Και πόσο ξεφτιλισμένοι θα πρέπει να νιώθουν οι Κουράκοι, οι Οικονόμου, οι Καπερνάροι ή οι Λυκούδηδες αυτού του κόσμου, που παζαρεύουν υπουργιλίκια κι εκλόγιμες θέσεις στα ψηφοδέλτια Επικρατείας, όταν την επόμενη Δευτέρα οι εξωνημένες ψήφοι τους δεν θα φτάσουν για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας; Είναι τόσο άχρηστοι που ούτε μια κομπίνα που να τους βρει στο τέλος πολιτικώς ωφελημένους δεν μπορούν να στήσουν καλά...

Αν ήμουν ο Αντ. Σαχλαμαράς (ευτυχώς η φύση, η οικογένεια και οι φίλοι μου με προστάτευσαν από αυτό το κακό) αντί να δείχνω τόσο αδύναμος όσο ο πρωθυπουργός στο χθεσινό του διάγγελμα, στο οποίο μας ζήτησε παράταση ζωής για να περάσει νέο μνημόνιο, θα υπέβαλλα την παραίτησή μου και θα προκήρυσσα εκλογές. Δεν θα επέτρεπα στον εαυτό μου τον εξευτελισμό τής 29ης Δεκεμβρίου. Αντιθέτως θα φανέρωνα μια ανύπαρκτη επί της ουσίας αποφασιστικότητα αλλά ικανή για να θαμπώσει τους πρόθυμους έτσι κι αλλιώς για να θαμπωθούν φακούς των τηλεοπτικών σταθμών τής διαπλοκής. Οι σαμαροβενιζέλοι θα έχαναν ούτως ή άλλως τις προσεχείς εκλογές. Θα μπορούσαν, όμως, να μαζέψουν την ήττα τους αν δεν παρουσιάζονταν ότι σύρονταν πίσω από τις εξελίξεις, τις οποίες έχει προκαλέσει η αξιωματική αντιπολίτευση με το να μην επαναλαμβάνει το εθνικό ολίσθημα που ήταν η κωλοτούμπα Σαχλαμαρά το Νοέμβριο του 2011. Γι' αυτό, επομένως, στη θέση τού "αξιαγάπητου" πρωθυπουργού μας θα προτιμούσα να τοποθετούσα (μεταφορικώς μιλώντας, για να μην παρεξηγηθώ από τους λάτρεις τού πολιτικού ορθολογισμού) μια σφαίρα στη θαλάμη τού πιστολιού μου, σαν άλλος Χίτλερ στο "Fuhrerbunke", από το να δω τον "Κόκκινο Στρατό" υπό τον Αλέξη Τσίπρα να παρελαύνει στους δρόμους των Αθηνών. Ποιός έχασε, όμως, την αξιοπρέπειά του για να τη βρουν οι σαμαροβενιζέλοι;... 

Ξέθαψαν ακόμα και τον Μητσοτάκη για να διδάξει πώς γίνονται οι "καλές" αποστασίες...

Το σύστημα μπορούσε να καταπνίξει την καταγγελία απόπειρας δωροδοκίας τής βουλευτού των ΑΝΕΛΛ, Στ. Ξουλίδου, μολονότι ακόμα δεν έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη, η οποία μελετά 40 σελίδες συνομιλιών της με τον υποψήφιο δωροδοκούντα. Η απόπειρα έγινε από ένα περιθωριακό άτομο (λες και θα γινόταν ποτέ από τον ίδιο τον Αντ. Σαχλαμαρά ή κάποιο γνωστό στέλεχος της Ν.Δ.) μέσω facebook και σε μια "εθνομητέρα" η οποία δεν είναι κι ό,τι σοβαρότερο έχει γεννήσει ποτέ αυτή η χώρα. Βεβαίως και πριν και μετά από την αποκάλυψη Ξουλίδου το παρασκήνιο βουίζει για πετυχημένες κι αποτυχημένες απόπειρες δωροδοκίας βουλευτών για να βγάλουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Στ. Δήμα ώστε να μπορεί το κατεστημένο να κοιμάται ήσυχο. Κι έρχεται σήμερα ο, επίσης βουλευτής των ΑΝΕΛΛ, Π. Χαϊκάλης να μιλήσει κι αυτός δημοσίως και με συγκεκριμένα στοχεία για προσπάθεια εξαγοράς τής ψήφου του, η οποία περιλαμβάνει όλο το πακέτο που καταδεικνύει τη σαπίλα τού συστήματος: έγινε από πρώην σύμβουλο του ρεζίλη των Παπανδρέου κι αφορά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και σβήσιμο τραπεζικών δανείων τού Π. Χαϊκάλη. Και ύστερα οι φαύλοι των φαύλων θα απαιτούσαν από τον ελληνικό λαό να αναχρηματοδοτήσει και πάλι τις "καημενούλες" τις τράπεζες για να μην καταρρεύσει το σύστημα. Ε, λοιπόν, ας καταρρεύσει κι ας πάει στα τσακίδια τέτοιο που είναι και το δημόσιο χρήμα να κατευθύνεται είτε απευθείας στους πολίτες είτε μέσω συλλογικοτήτων με διαφανείς διαδικασίες και με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη...

Η ελίτ μέσα στην απελπισία της ξέθαψε ακόμα και τον Κ. Μητσοτάκη προκειμένου να μάθει στους νεώτερους πώς γίνονται οι "καλές" αποστασίες. Ο απατεώνας με τις δέκα συντάξεις βγήκε από τον πολιτικό του τάφο για να νουθετήσει το πόπολο που έχει το θράσος να ζητά μία, μόνο μία και στον κόσμο άλλη καμία αξιοπρεπή σύνταξη. Ο πολιτικός που έγινε δισεκατομμυριούχος από διαφόρων ειδών μίζες κι ο οποίος μαζί με την υπόλοιπη "Αγία Οικογένεια" έχουν διορίσει το μισό Δημόσιο εξακολουθεί στα 96 του να παριστάνει τον Νέστορα που λέει σκληρές αλήθειες και γι' αυτό ο κοσμάκης τον αποκαλεί Δρακουμέλ. Ο πανικός τού κατεστημένου μυρίζει από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά κι αυτό θα πρέπει να γεννά την αισιοδοξία στο λαό πως η κυβέρνηση που έρχεται μέσα στο λαϊκισμό και στην απειρία της ξεκινά με ένα σπουδαίο πλεονέκτημα: δεν ελέγχεται από τους εθνικούς μας νταβατζήδες. Γι' αυτό και η πιο ορατή λύτρωση για τον τόπο είναι οι εκλογές εδώ και...χθες για να εγκαταλείψει τη διακυβέρνησή του η εγκληματική συμμορία τής πασοκονεοδημοκρατίας, η οποία εξάντλησε όλα τα αθέμιτα μέσα για να διαιωνίσει την ανισοκατανομή τού πλούτου: γιγάντωσε το νεοφιλελευθερισμό, θέριεψε το νεοναζισμό κι έκανε κουρελόχαρτα το Σύνταγμα και τους νόμους για να μην χάσει τα οφίτσιά της. Ακόμα και τη δίμηνη παράταση του μνημονίου με πράξη νομοθετικού περιεχόμενου την πέρασαν οι δημοκράτορες...

Την ίδια ώρα, βεβαίως, λαλίστατοι δημοσιογραφίσκοι-γκεμπελίσκοι τύπου Τράγκα, οι οποίοι δεν ξέρουν να διαβάζουν ούτε μια λέξη στα αγγλικά αλλά μας βομβαρδίζουν καθημερινώς με το τί γράφουν οι "Φάινανσιαλ Τάιμς", αδυνατούν να αρθρώσουν μια απάντηση στο ερώτημα γιατί τόσα πολλά ξένα μέσα ενημέρωσης έδωσαν το "παρών" στη Βουλή για την πρώτη κι όχι τόσο σημαντική ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου. Αφού, σύμφωνα με την προπαγάνδα τους, οι δανειστές μας θα μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε από τη στιγμή που δεν μας φοβούνται πια προς τί το μαζικό ενδιαφέρον των δικών τους μιντιακών φερέφωνων; Τόση μεγάλη σημασία έχει για το διεθνές ακροατήριο να πληροφορηθεί ποιός θα είναι ο επόμενος "Πρώτος Πολίτης" του Ελλαδιστάν, ο οποίος θα καταθέτει στεφάνια στο μνημείο τού Αγνωστου Στρατιώτη και θα παρακολουθεί παρελάσεις εκ του σύνεγγυς, μόνος αυτός αφού στο λαό δεν του επιτρέπεται; Η, μήπως, το κάνουν από υπολανθάνοντα φιλελληνισμό και μια καλλιτεχνική τάση επιστροφής στα χρόνια τού ρομαντισμού που αποθέωσαν την αρχαία Ελλάδα;...

Οι τροϊκανοί τρέμουν και τώρα το ενδεχόμενο σχηματισμού μιας κυβέρνησης που δεν θα αποδεχθεί ένα ακόμα μνημόνιο γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχουν οικοδομήσει ένα σύστημα πάνω στην απληστία κι αυτή δεν είναι το συμπαγέστερο σκυρόδεμα του κόσμου. Αρκεί να φταρνιστούν ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον ελληνικό λαό για να κρυολογήσουν οι γίγαντες με τα πήλινα πόδια τής παγκόσμιας οικονομίας. Γι' αυτό και δεν πιάνουν πλέον οι απειλές και οι φοβέρες εκείνων που όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας κυβερνούν, αλλά να βρίσκονται στη φυλακή σε διπλανά κελιά με τα ακροδεξιά ανδρείκελά τους. Αν θέλουν να διατηρήσουν έστω ένα ελάχιστο ψήγμα αξιοπρέπειας και υστεροφημίας ας προκηρύξουν τώρα εκλογές, πριν καν την τρίτη ψηφοφορία, κι ας απαλλάξουν αυτοί και οι χρηματοδότες τους την πατρίδα από την εγκληματική και σιχαμερή παρουσία τους...