Τα νέα κόλπα θέλουν και νέους σκύλους...

Ποια θα είναι η κατάληξη του σκανδάλου τού ΟΠΕΚΕΠΕ; Η αύξηση της αποχής στις επόμενες εκλογές. Ο βραχυπρόθεσμος στόχος τής κυβέρνησης με την εξεταστική από το 1998 είναι η διάχυση των ευθυνών, η παραγραφή των πιθανών αδικημάτων των δικών της υπουργών και η προστασία τού πρωθυπουργού. 

Ο μακροπρόθεσμος είναι να μεγαλώσει η δυσπιστία των πολιτών για το πολιτικό μας σύστημα, εν τέλει για τη δημοκρατία. Ο Κ. Μητσοτάκης δεν χρειάζεται, άλλωστε, την πραγματική κοινωνική πλειοψηφία για να κυβερνά. Του αρκούν όσοι έχει ευνοήσει με τα κοινοτικά κονδύλια και, κατ' επέκταση, με το πελατειακό του δίκτυο...

Φυσικά το 2027 ή όποτε, τέλος πάντων, στηθούν κάλπες το πιθανότερο είναι πως θα χρειαστεί εταίρο ή εταίρους. Κι ο Μητσοτάκης είναι τυχερός κι ως προς αυτό αφού οι υποψήφιοι παρτενέρ είναι αρκετοί, τόσο από τα δεξιά όσο κι από τα αριστερά του. Ακόμα κι εκεί όπου στο πρόσφατο παρελθόν θα το θεωρούσαμε πολύ δύσκολο να βρει...

"Και ποιο είναι το κακό να μας κυβερνά ο Μητσοτάκης μέχρι να βγούμε στη σύνταξη; Δεν είναι και τόσο κακός στο κάτω κάτω της γραφής, ιδίως αν τον συγκρίνεις με τους αντιπάλους του". Μπορεί και να αγόραζα το ευρέως διαδεδομένο αυτό επιχείρημα αν δεν παρατηρούσα, ταυτοχρόνως, τη συλλογική μας κατάθλιψη ή το πόσοι Έλληνες φεύγουν στο εξωτερικό για καλύτερες δουλειές, καλύτερη ποιότητα ζωής, λιγότερη αναξιοκρατία και κομματισμό. 

Αυτή είναι η σιωπηρή πλειοψηφία που μπορεί να αλλάξει τους κανόνες τού παιχνιδιού. Για να αλλάξουν, όμως, οφείλουν κι όσοι πραγματικά αντιπολιτεύονται τον Μητσοτάκη και δεν έχουν πάρει χαρτάκι προτεραιότητας για συγκυβέρνηση να χρησιμοποιούν και μεθόδους που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ άλλοτε. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να μάθεις νέα κόλπα σε ένα γέρικο σκύλο, υπάρχουν όμως και πολλοί νέοι εκεί έξω που θέλουν και μπορούν να φέρουν την ανατροπή με νέα κόλπα...

 

Παρακολουθεί, συλλέγει προσωπικά δεδομένα, χρησιμοποιεί πράκτορες για να κάνει αδιάβλητες εκλογές...

Δεν είναι λανθασμένο κριτήριο να ψηφίζουμε και με την τσέπη μας, αρκεί να ψηφίζουμε και με γνώμονα την τσέπη τής πλειονότητας κι άλλους παράγοντες, όπως ο σεβασμός τού κράτους δικαίου. Ψηφίζει, όμως, με την τσέπη του ένας συνταξιούχος, για παράδειγμα, που η κυβέρνηση Μητσοτάκη του έκοψε τη 13η σύνταξη, δεν του επέστρεψε τα αναδρομικά και του διακινδύνευσε την επικουρική ασφάλιση αλλά θα την ξαναψηφίσει γιατί μερικές εβδομάδες πριν τις εκλογές τού δίνει ένα εφάπαξ επίδομα μάξιμουμ 300 ευρώ; Όχι, αυτός ο άνθρωπος δεν ψηφίζει με την τσέπη του, αλλά με βάση, στην καλύτερη περίπτωση, την οικογενειακή ή ατομική του παράδοση και στη χειρότερη τη χαμηλή εκτίμηση που έχει για τον εαυτό του...

Μέχρι τις εκλογές ο Κ. Μητσοτάκης θα παριστάνει τον ετεροχρονισμένο Άι Βασίλη, οι πραγματικές του προθέσεις, ωστόσο, φάνηκαν σε στρατηγικές επιλογές που έκανε κατά τη διάρκεια της τετραετίας. Η υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και παιδείας, η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, οι απευθείας αναθέσεις, η ασυλία στους τραπεζίτες, οι παρακολουθήσεις, οι πλειστηριασμοί, η πατριδοκαπηλία είναι μόνο μερικά παραδείγματα μια διακυβέρνησης που συνδύασε το νεοφιλελευθερισμό με τον αυταρχισμό και τον ακροδεξιό λόγο. Ο λύκος, συνεπώς, μπορεί να ντυθεί πρόβατο τις προσεχείς εβδομάδες, ξεχωρίζει όμως από το αίμα στα δόντια του...

Φυσικά ο πρωθυπουργός δεν θα περιοριστεί στον εξωραϊσμό τού έργου του ή στη δαιμονοποίηση της αντιπολίτευσης. Θα παίξει και βρόμικα, θα παίξει πολύ βρόμικα γιατί ξέρει ότι εκλογική ήττα του μπορεί να μην σημάνει το βιολογικό του τέλος, όπως ενδεχομένως στην περίπτωση Ερντογάν, αλλά θα οδηγήσει πιθανότατα στο πολιτικό του φινάλε. Ένας άνθρωπος που παρακολουθεί και τους δικούς του, συλλέγει προσωπικά δεδομένα πολιτών και χρησιμοποιεί Ισραηλινούς πράκτορες δεν αποτελεί εγγύηση ομαλής διεξαγωγής των εκλογών. Δεν είναι αυτονόητο;... 

 

Σοσιαλισμός ή επιδόματα...

Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην έχει υποκύψει στον πειρασμό των προεκλογικών παροχών. Το έκανε, άλλωστε, κι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2019 επισπεύδοντας την καταβολή τής 13ης σύνταξης από τα Χριστούγεννα στο Πάσχα για να προλάβει τις κάλπες. Το ίδιο, επίσης, συμβαίνει με τα διάφορα επιδόματα, όπως ήταν και τα κοινωνικά μερίσματα που διένεμε επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ κάθε Χριστούγεννα. Αν, όμως, η κυβερνώσα Αριστερά είχε ως δικαιολογία τα μνημόνια που δεν της άφηναν μεγάλη ελευθερία κινήσεων, ποια είναι η αντίστοιχη σήμερα της ΝΔ; Μάλλον καμία...

Δεν θα αρνηθώ κανένα pass που δίνεται. Στην ουσία, άλλωστε, είναι ένα μικρό μέρος δικών μου χρημάτων που έδωσα και δώσαμε για να έχουν υπερκέρδη οι εθνικοί μας ολιγάρχες. Όποια κυβέρνηση, ωστόσο, δεν στοχεύει στη δίκαιη αναδιανομή τού πλούτου, στις ίσες ευκαιρίες για την παραγωγή νέου και συνεπακόλουθα στη μείωση μέχρι την εξαφάνιση των ταξικών ανισοτήτων παρά μοιράζει κόκαλα στο πόπολο δεν είναι μια κυβέρνηση ωφέλιμη για την κοινωνική πλειοψηφία. Είναι λογικό, μάλιστα, μια τέτοια κυβέρνηση να ασελγεί κι επί των θεσμών προκειμένου να έχει την ουρά της καλυμμένη για τις βρομιές της...

Όπως κι αν έχει, ένας πολίτης, με όλη τη σημασία τής λέξης, δεν είναι δυνατό να ψηφίζει με μοναδικό κριτήριο τη δική του τσέπη, χωρίς να λογαριάζει ούτε καν την τσέπη τού γείτονα. Πόσο δύσκολο είναι να κατανοήσουμε πως αν ο γείτονάς μας είναι φτωχός είναι πιθανό να πεινάσουμε κι εμείς και η ασφάλειά μας να τεθεί υπό διακινδύνευση; Μάλλον πολύ, αν κρίνω από τον επιφανειακό τρόπο που ψηφίζουμε διαχρονικά...

 

Βαφτίζουν ταξικό φθόνο την κοινωνική δικαιοσύνη και ύστερα απορούν για τα Brexit και τους Τραμπ...

Η κυβέρνηση έχει επιτύχει και με το (πολύ) παραπάνω τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί από το τρίτο μνημόνιο, ενώ καλώς ή κακώς έχει προχωρήσει περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις από οποιαδήποτε άλλη τα τελευταία εφτά χρόνια. Την ίδια ώρα, ο Π. Τόμσεν παραδέχεται ότι η ανεργία θα πέσει στην Ελλάδα στα επίπεδα προ κρίσης μετά από το 2030 και η Κρ. Λαγκάρντ πως η αύξηση των ανισοτήτων οδήγησε στο Brexit και στον Ντ. Τραμπ. Ομολόγησαν, δηλαδή, εμμέσως την αποτυχία των πολιτικών τους, με τις οποίες ταυτίζεται ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας...

Και τι έρχεται να μας πει μετά από όλα αυτά ο θλιβερός Β. Σόιμπλε; Πως η χώρα μας θα μείνει δίχως πρόγραμμα βοήθειας αν το ΔΝΤ εμμείνει στην άποψή του πως το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και πως αν δεν "κουρευτεί" θα πρέπει να επιβληθούν νέα μέτρα 4,5 δισ. ευρώ σε πολίτες που έχουν χάσει ο καθένας τους ξεχωριστά ένα ΑΕΠ την εποχή των μνημονίων. Κι όλα αυτά όχι γιατί το απαιτούν η οικονομική επιστήμη ή η λογική, αλλά γιατί ο, κατά τα άλλα μεταρρυθμιστής και πολέμιος του λαϊκισμού, Β. Σόιμπλε φοβάται πως θα χάσει τις ομοσπονδιακές εκλογές τού φθινοπώρου αν πει επιτέλους την αλήθεια στο γερμανικό λαό: πως οι Έλληνες, δηλαδή, αμάρτησαν και τιμωρήθηκαν όσο κανένας άλλος λαός στη μεταπολεμική Ευρώπη γι' αυτό, δίχως η Γερμανία να είναι άμοιρη ευθυνών ή να μην έχει κερδοσκοπήσει από τα δύο μέτρα και δύο σταθμά με τα οποία χρησιμοποιεί την ηθική στη διαχείριση της ευρωπαϊκής ηγεμονίας της...

Ο Β. Σόιμπλε είναι αυτός που είναι και δεν θα αργήσει η ημέρα που η Ιστορία θα τον κρίνει πολύ αυστηρώς για το βίο και την πολιτεία του. Εκείνοι, ωστόσο, που δεν έχουν ούτε ένα ελαφρυντικό είναι όσοι συναποτελούν την εν Ελλάδι πέμπτη φάλαγγα του Γερμανού Μέτερνιχ, αυτοί που παρουσιάζονται σοϊμπλικότεροι του Β. Σόιμπλε σε ένα ρεσιτάλ εθελοδουλίας δίχως φραγμούς. Αδυνατούν να κρύβουν τη χαρά τους κάθε φορά που το ίνδαλμά τους επιτίθεται στη χώρα μας και ζητά από το λαό της ακόμα μεγαλύτερες θυσίες, επιπλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων, αυξήσεις φόρων ή μειώσεις αφορολόγητου.

Ηδονίζονται βλέποντας τον λατρεμένο τους χιτλερίσκο να μας κουνά το δάχτυλο και να απειλεί θεούς και δαίμονες γιατί είχε το "θράσος" η κυβέρνηση να δώσει έκτακτη 13η σύνταξη στους συνταξιούχους. Πρόκειται για τους ίδιους, βεβαίως, που μέμφονταν τον Αλέξη Τσίπρα γιατί δεν είχε δώσει τη 13η σύνταξη την οποία είχε υποσχεθεί. Εκείνοι που γέμισαν το Δημόσιο με "πράσινα" και "γαλάζια παιδιά" καμώνονται τους εκσυγχρονιστές που θα απαλλάξουν τη δημόσια διοίκηση από τον κομματισμό. Τα κόμματα που με θαλασσοδάνεια, ρουσφέτια και μιντιακές εξαρτήσεις κρατήθηκαν επί δεκαετίες στην εξουσία έρχονται τώρα να μιλήσουν για "Βόρειο Κορέα" επειδή ένας από τους πιο αγαπημένους τους εκδότες εκλιπαρεί για το τομάρι του εκείνους που και τώρα θεωρεί μιάσματα...

Όλο αυτό το συνονθύλευμα κατηγορεί συχνά πυκνά για ταξικό φθόνο όσους μιλούν για κοινωνική δικαιοσύνη. Αντί να ζητά, για παράδειγμα, μια παγκόσμια συμφωνία για κατάργηση των φορολογικών παραδείσων κι ενιαίους φορολογικούς συντελεστές στην ουσία επικροτεί την ασυδοσία προτείνοντας την πολύ χαμηλή φορολόγηση της ελίτ. Το Σύνταγμα επιβάλλει στο άρθρο 4 ο καθένας να φορολογείται αναλόγως με τις δυνάμεις του, αλλά εκείνοι, οι δήθεν αμύντορες τού αστικού πολιτεύματος, στυλώνουν τα πόδια και προτείνουν η Ελλάδα να μεταβληθεί σε Βουλγαρία αντί να μειώσει τη γραφειοκρατία της και να διαμορφώσει ένα επιχειρηματικό περιβάλλον όπου δεν θα επικρατεί η υπερφορολόγηση αλλά ούτε και η αποικιοποίηση.

Αδιαφορούν αν με τη δικαιολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου για κάθε παρανομία ή πονηριά του στην ουσία είναι εκείνοι που θεριεύουν το ταξικό μίσος. Αντί να κοιτούν το δάσος επιμένουν να αγναντεύουν αυτάρεσκα το δένδρο, επιτρέποντας στην εποχή των άκρων να γίνει ακόμα πιο ακραία...  

 

Στην Κατοχή ο Κούλης δεν θα ήταν πολιτικός κρατούμενος αλλά θείο βρέφος...

Η ΝΔ δεν έχανε ευκαιρία να κατηγορεί την κυβέρνηση πως πετσοκόβει τις συντάξεις, κάνοντας πως λησμονεί ότι αυτό αποτελεί παρακολούθημα του εκβιαστικού μνημονίου που και η ίδια ψήφισε το καλοκαίρι τού 2015 και, βεβαίως, το ότι η ίδια ως κυβέρνηση είχε ψηφίσει και τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, πέρα από όλες τις άλλες μειώσεις. Τότε γιατί δεν ψήφισε την έκτακτη 13η σύνταξη, αφού νοιάζεται τόσο πολύ για τους απόμαχους της ζωής;...

Με ποιο ηθικό δικαίωμα, επομένως, θα πάει αύριο μεθαύριο ο άθλιος Κούλης στα ΚΑΠΗ να καταγγείλει την κυβέρνηση για νέα μείωση ορισμένων συντάξεων, που είναι μνημονιακή υποχρέωση, όταν ο ίδιος δεν στήριξε ένα έκτακτο μέτρο γιατί μπορεί, επαναλαμβάνω μπορεί, να αποφασιστεί από το Eurogroup πως παραβιάζει τη συμφωνία; Και γιατί τόση σπουδή να ασπαστεί μια θέση την οποία σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη ασπάζεται μόνο ο Β. Σόιμπλε;...

Τα ερωτήματα είναι προφανώς ρητορικά, αφού τα έχει ήδη απαντήσει ο ακροδεξιός καραγκιοζάκος που είναι αντιπρόεδρος του άθλιου Κούλη. Αν το δίδυμο Μέρκελ- Σόιμπλε ζητήσει από τους Έλληνες πολίτες να κάνουν το σκατό τους παξιμάδι και ύστερα να το καταψύξουν μήπως κι επιβιώσουν, ο πρόεδρος της ΝΔ θα συμφωνήσει ασμένως. Αν το Βερολίνο απαιτήσει από τον ελληνικό λαό να μην λαμβάνει μισθούς ή συντάξεις παρά μόνο ένα φιλοδώρημα των 100 ευρώ μηνιαίως, ο αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πρόθυμος να το υπερψηφίσει και με τα δυο του χέρια...

Αν η Γερμανία τού ζητήσει να υπογράψει χαρτί που να λέει πως η γενοκτονία που επιχειρήθηκε στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν, απλώς, ένα λαθάκι και γι' αυτό δεν συντρέχει κανένας λόγος αποζημίωσης, το άξιο μέλος τής "Αγίας Οικογένειας" θα στάξει και το αίμα του πάνω στο φύλλο προκειμένου να αποδείξει την αφοσίωσή του στο πρωσικό μεγαλείο. Κι όλα αυτά όχι γιατί ο άθλιος Κούλης είναι ένας γερμανόφιλος προδότης, αλλά γιατί είναι ένας πολιτικός που είναι πιο νεοφιλελεύθερος από τους νεοφιλελεύθερους, συν το ότι στο Μόναχο φιλοξενείται ένας κάποιος Μ. Χριστοφοράκος, ο οποίος καλό είναι να μην μιλήσει ποτέ...

Ο υπουργός Οικονομικών τής Γερμανίας είναι κάτι παραπάνω από ολοφάνερο ότι επιδιώκει το Grexit, το οποίο πιστεύει ότι θα τον βοηθήσει να κερδίσει τις εκλογές στη χώρα του το προσεχές φθινόπωρο. Το ερώτημα είναι γιατί ένα κομμάτι τής ελληνικής αντιπολίτευσης έχει επιλέξει συνειδητά να τον σιγοντάρει με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, θέτοντας ως προτεραιότητα την πτώση τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, έστω κι αν αυτό σημάνει το απόλυτο βούλιαγμα της ελληνικής οικονομίας. Πώς επιτρέπει στον εαυτό της να γίνει το μακρύ χέρι ενός ιδεοληπτικού λογιστάκου που καταταλαιπωρεί την Ευρώπη επί μία δεκαετία αντί να ορθώσει το όποιο ανάστημά της και να πει πως ναι μεν η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να τηρεί τα συμφωνημένα, όπως άλλωστε τα τηρεί, αλλά εφόσον η Ελλάδα θεωρείται ακόμα ανεξάρτητο κράτος είναι δικαίωμά της να διαχειρίζεται τα πλεονάσματά της όπως η ίδια το επιθυμεί;...

Δεν καταλαβαίνουν ο άθλιος Κούλης ή ο ανύπαρκτος Σταύρος, ο οποίος παριστάνει μάλιστα και τον κεντροαριστερό, πως είναι και για το δικό τους συμφέρον, αν γίνουν ποτέ κυβέρνηση που δεν θα γίνουν, να κυβερνούν όπως οι ίδιοι θέλουν κι όχι ως να είναι απλώς τοποτηρητές σε μια αποικία; Δεν βλέπουν πως όλη η υπόλοιπη Ευρώπη έχει εξεγερθεί σε βάρος τού νέου πραξικοπήματος που επιχειρεί ο Β. Σόιμπλε εναντίον τής χώρας μας; Το ζητούμενο είναι η Ελλάδα να εξέλθει από την κρίση όρθια και κυρίαρχη κι όχι με τον πληθυσμό της ρημαγμένο και την εθνική της ανεξαρτησία παραχωρημένη στο Δ' Ράιχ. Αναρωτιέμαι όλο κι εντονότερα αν αυτός είναι ο στόχος και τού άθλιου Κούλη...



  

Τα οργισμένα νιάτα δεν έχουν το δικαίωμα να ατιμάζουν τα περήφανα γηρατειά, αλλά αυτό ισχύει κι αντιστρόφως...

Περπατώντας χθες πέριξ της πλατείας Συντάγματος την ώρα τής συγκέντρωσης των συνταξιούχων έγινα άθελά μου ωτακουστής τηλεφωνικής συζήτησης που είχε νεαρή, η οποία έλεγε στον συνομιλητή της πως καλά κάνει η κυβέρνηση και κόβει τη συντάξεις αφού η αποκαλούμενη τρίτη ηλικία είναι αυτή που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και τη νέα γενιά στην ανεργία ή στη μετανάστευση- χρησιμοποίησε και βαρύτερες εκφράσεις, οι οποίες δεν υπάρχει λόγος να αναπαραχθούν στο παρόν. Η συγκεκριμένη κοπέλα είχε και άδικο και δίκιο. Τα μνημόνια επέβαλαν τα ίδια βάρη σε ανθρώπους με πολύ διαφορετική πορεία ζωής: οι κύριες κι επικουρικές συντάξεις ψαλιδίστηκαν το ίδιο τόσο σε εκείνους που δεν κατέβαλλαν από την τσέπη τους εισφορές, συνταξιοδοτήθηκαν από τα 50 ή και σε νεαρότερη ηλικία και εισέπρατταν 2.000 και βάλε ευρώ μηνιαίως (βλ. ΟΤΕ, ΔΕΗ, Ολυμπιακή Αεροπορία κι όχι μόνο), αλλά και σε αυτούς που εργάστηκαν από μικρά παιδιά, μακριά από την ασφάλεια του Δημοσίου, καταβάλλοντας μόνοι τους σε αρκετές περιπτώσεις τις εισφορές τους ή, τέλος πάντων, αυτές καταβάλλονταν από εργοδότες που μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να τους απολύσουν...

Έχουμε κλάψει όλα αυτά τα χρόνια πάρα πολύ πάνω από το χυμένο γάλα. Οι λόγοι και για την κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων έχουν υπεραναλυθεί και δικαίως, ανεξαρτήτως αν δεν καταλήγουμε όλοι στα ίδια συμπεράσματα. Το μέγα ζητούμενο είναι, όμως, τι κάνουμε από εδώ και πέρα, αφού πρώτα παραδεχθούν και οι αρμόδιοι θεσμικοί παράγοντες δημοσίως την πικρή αλήθεια, ότι δηλαδή το σημερινό ασφαλιστικό- συνταξιοδοτικό σύστημα είναι κλινικώς νεκρό και κρατιέται στη ζωή από τον αναπνευστήρα ενός κράτους που είναι έτσι κι αλλιώς χρεοκοπημένο...

Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Πως οι σημερινοί συνταξιούχοι κι εκείνοι που βρίσκονται ένα βήμα από το να πάρουν σύνταξη θα πρέπει να κληθούν το συντομότερο δυνατό να απαντήσουν σε ένα πολύ δύσκολο ερώτημα: θα δεχθούν να μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις τους μήπως μπορέσουν μια ημέρα και τα παιδιά τους να πάρουν μια στοιχειώδη σύνταξη ή θα οδηγηθούμε σε έναν πόλεμο γενεών που, αν γενικεύσω το παράδειγμα της νεαρής στην πλατεία Συντάγματος, έχει ήδη ξεκινήσει;...

Η κυβέρνηση οφείλει, έστω τώρα, να παρακάμψει το πολιτικό κόστος, να γίνει περισσότερο ειλικρινής απέναντι στους συνταξιούχους και στην ευρύτερη κοινωνία και να πει ξεκάθαρα ότι είτε θα υπάρξει νέος γύρος περικοπών, τουλάχιστον στις υψηλές συντάξεις, είτε στο τέλος κανείς δεν θα παίρνει τίποτα αφού το ταμείο είναι άδειο και δεν πρόκειται να γεμίσει άμεσα ακόμα κι αν η πραγματική οικονομία δείξει σημάδια ανάκαμψης από το 2017. Αποκρούω μετά βδελυγμίας τον κοινωνικό αυτοματισμό και, φυσικά, θεωρώ πως είναι μεγάλη αδικία να περικόπτεται η σύνταξη κάποιου οικογενειάρχη που εργάστηκε σκληρά σε όλη του τη ζωή για να μπορεί να απολαύσει χρόνια ξεγνοιασιάς στα γεράματά του. Οφείλει, ωστόσο, κι εκείνος να συνειδητοποιήσει τις μεγάλες ευθύνες τής γενιάς του, αν και βεβαίως δεν μπορεί η ευθύνη να αποδίδεται συλλογικά κι όχι εξατομικευμένα, για το ότι οι σημερινοί εικοσάρηδες αισθάνονται ευτυχισμένοι αν βρουν σύμβαση ορισμένου χρόνου με 300 ευρώ σε κάποιο πολυκατάστημα στο οποίο απασχολούνται σαν σκλάβοι πριν επιστρέψουν στο σπίτι που μένουν μαζί με τους γονείς τους. Τα οργισμένα νιάτα δεν έχουν το δικαίωμα να ατιμάζουν τα περήφανα γηρατειά, αλλά αυτό ισχύει κι αντιστρόφως...

Ξέθαψαν ακόμα και τον Μητσοτάκη για να διδάξει πώς γίνονται οι "καλές" αποστασίες...

Το σύστημα μπορούσε να καταπνίξει την καταγγελία απόπειρας δωροδοκίας τής βουλευτού των ΑΝΕΛΛ, Στ. Ξουλίδου, μολονότι ακόμα δεν έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη, η οποία μελετά 40 σελίδες συνομιλιών της με τον υποψήφιο δωροδοκούντα. Η απόπειρα έγινε από ένα περιθωριακό άτομο (λες και θα γινόταν ποτέ από τον ίδιο τον Αντ. Σαχλαμαρά ή κάποιο γνωστό στέλεχος της Ν.Δ.) μέσω facebook και σε μια "εθνομητέρα" η οποία δεν είναι κι ό,τι σοβαρότερο έχει γεννήσει ποτέ αυτή η χώρα. Βεβαίως και πριν και μετά από την αποκάλυψη Ξουλίδου το παρασκήνιο βουίζει για πετυχημένες κι αποτυχημένες απόπειρες δωροδοκίας βουλευτών για να βγάλουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Στ. Δήμα ώστε να μπορεί το κατεστημένο να κοιμάται ήσυχο. Κι έρχεται σήμερα ο, επίσης βουλευτής των ΑΝΕΛΛ, Π. Χαϊκάλης να μιλήσει κι αυτός δημοσίως και με συγκεκριμένα στοχεία για προσπάθεια εξαγοράς τής ψήφου του, η οποία περιλαμβάνει όλο το πακέτο που καταδεικνύει τη σαπίλα τού συστήματος: έγινε από πρώην σύμβουλο του ρεζίλη των Παπανδρέου κι αφορά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και σβήσιμο τραπεζικών δανείων τού Π. Χαϊκάλη. Και ύστερα οι φαύλοι των φαύλων θα απαιτούσαν από τον ελληνικό λαό να αναχρηματοδοτήσει και πάλι τις "καημενούλες" τις τράπεζες για να μην καταρρεύσει το σύστημα. Ε, λοιπόν, ας καταρρεύσει κι ας πάει στα τσακίδια τέτοιο που είναι και το δημόσιο χρήμα να κατευθύνεται είτε απευθείας στους πολίτες είτε μέσω συλλογικοτήτων με διαφανείς διαδικασίες και με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη...

Η ελίτ μέσα στην απελπισία της ξέθαψε ακόμα και τον Κ. Μητσοτάκη προκειμένου να μάθει στους νεώτερους πώς γίνονται οι "καλές" αποστασίες. Ο απατεώνας με τις δέκα συντάξεις βγήκε από τον πολιτικό του τάφο για να νουθετήσει το πόπολο που έχει το θράσος να ζητά μία, μόνο μία και στον κόσμο άλλη καμία αξιοπρεπή σύνταξη. Ο πολιτικός που έγινε δισεκατομμυριούχος από διαφόρων ειδών μίζες κι ο οποίος μαζί με την υπόλοιπη "Αγία Οικογένεια" έχουν διορίσει το μισό Δημόσιο εξακολουθεί στα 96 του να παριστάνει τον Νέστορα που λέει σκληρές αλήθειες και γι' αυτό ο κοσμάκης τον αποκαλεί Δρακουμέλ. Ο πανικός τού κατεστημένου μυρίζει από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά κι αυτό θα πρέπει να γεννά την αισιοδοξία στο λαό πως η κυβέρνηση που έρχεται μέσα στο λαϊκισμό και στην απειρία της ξεκινά με ένα σπουδαίο πλεονέκτημα: δεν ελέγχεται από τους εθνικούς μας νταβατζήδες. Γι' αυτό και η πιο ορατή λύτρωση για τον τόπο είναι οι εκλογές εδώ και...χθες για να εγκαταλείψει τη διακυβέρνησή του η εγκληματική συμμορία τής πασοκονεοδημοκρατίας, η οποία εξάντλησε όλα τα αθέμιτα μέσα για να διαιωνίσει την ανισοκατανομή τού πλούτου: γιγάντωσε το νεοφιλελευθερισμό, θέριεψε το νεοναζισμό κι έκανε κουρελόχαρτα το Σύνταγμα και τους νόμους για να μην χάσει τα οφίτσιά της. Ακόμα και τη δίμηνη παράταση του μνημονίου με πράξη νομοθετικού περιεχόμενου την πέρασαν οι δημοκράτορες...

Την ίδια ώρα, βεβαίως, λαλίστατοι δημοσιογραφίσκοι-γκεμπελίσκοι τύπου Τράγκα, οι οποίοι δεν ξέρουν να διαβάζουν ούτε μια λέξη στα αγγλικά αλλά μας βομβαρδίζουν καθημερινώς με το τί γράφουν οι "Φάινανσιαλ Τάιμς", αδυνατούν να αρθρώσουν μια απάντηση στο ερώτημα γιατί τόσα πολλά ξένα μέσα ενημέρωσης έδωσαν το "παρών" στη Βουλή για την πρώτη κι όχι τόσο σημαντική ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου. Αφού, σύμφωνα με την προπαγάνδα τους, οι δανειστές μας θα μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε από τη στιγμή που δεν μας φοβούνται πια προς τί το μαζικό ενδιαφέρον των δικών τους μιντιακών φερέφωνων; Τόση μεγάλη σημασία έχει για το διεθνές ακροατήριο να πληροφορηθεί ποιός θα είναι ο επόμενος "Πρώτος Πολίτης" του Ελλαδιστάν, ο οποίος θα καταθέτει στεφάνια στο μνημείο τού Αγνωστου Στρατιώτη και θα παρακολουθεί παρελάσεις εκ του σύνεγγυς, μόνος αυτός αφού στο λαό δεν του επιτρέπεται; Η, μήπως, το κάνουν από υπολανθάνοντα φιλελληνισμό και μια καλλιτεχνική τάση επιστροφής στα χρόνια τού ρομαντισμού που αποθέωσαν την αρχαία Ελλάδα;...

Οι τροϊκανοί τρέμουν και τώρα το ενδεχόμενο σχηματισμού μιας κυβέρνησης που δεν θα αποδεχθεί ένα ακόμα μνημόνιο γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχουν οικοδομήσει ένα σύστημα πάνω στην απληστία κι αυτή δεν είναι το συμπαγέστερο σκυρόδεμα του κόσμου. Αρκεί να φταρνιστούν ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον ελληνικό λαό για να κρυολογήσουν οι γίγαντες με τα πήλινα πόδια τής παγκόσμιας οικονομίας. Γι' αυτό και δεν πιάνουν πλέον οι απειλές και οι φοβέρες εκείνων που όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας κυβερνούν, αλλά να βρίσκονται στη φυλακή σε διπλανά κελιά με τα ακροδεξιά ανδρείκελά τους. Αν θέλουν να διατηρήσουν έστω ένα ελάχιστο ψήγμα αξιοπρέπειας και υστεροφημίας ας προκηρύξουν τώρα εκλογές, πριν καν την τρίτη ψηφοφορία, κι ας απαλλάξουν αυτοί και οι χρηματοδότες τους την πατρίδα από την εγκληματική και σιχαμερή παρουσία τους...