Οι κροκόδειλοι δεν δακρύζουν, απλώς αναπαριστούν με τελειότητα τον πόνο...

Οι νεκροί των Τεμπών δεν θυσιάστηκαν για να γίνει καλύτερος ο σιδηρόδρομος. Όπως δεν είχε θυσιαστεί κι ο Παύλος Φύσσας για να απαλλαγεί η χώρα από τους χιμπατζήδες με τα μαύρα. Δεν το επέλεξαν να σταυρωθούν κι ας σταυρώθηκαν. Όσοι, επομένως, ασκούν πολιτική με τη σημειολογία και τους συμβολισμούς μάλλον είναι οι ίδιοι που αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Αριστεροί και δεξιοί...

Όπως είναι τραγικό και η δημόσια συζήτηση γύρω από την τραγωδία να επικεντρώνεται στο αν υπήρχε τηλεδιοίκηση στη Λάρισα ή όχι. Προφανώς είναι κι αυτό ένα ζήτημα, το οποίο πολύ πιθανό να στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους. 

Το ότι, όμως, αυτοί σκοτώθηκαν στα Τέμπη ήταν μια τυχαιότητα. Θα μπορούσαν να είχαν σκοτωθεί οπουδήποτε αλλού. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό να διορθώσουμε για την επόμενη ημέρα. Τα υπόλοιπα είναι μικροπολιτική πάνω σε πτώματα...

Ούτε αυτήν τη φορά το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο ούτε θα λάμψει η αλήθεια ούτε θα δικαιωθούν οι νεκροί. Κανείς με λίγη ή πολλή εξουσία στα χέρια του δεν νοιάζεται γι' αυτούς... 

Από τη στιγμή που σε μερικές εβδομάδες έχουμε εκλογές θα τους σκυλεύσουν, όπως σκύλεψαν τους νεκρούς στη Μάνδρα και στο Μάτι. Κι αν οι μεν σκυλεύουν με περισσότερη μετριοπάθεια από τους δε, πόση σημασία έχει αυτό για τις οικογένειες που θρηνούν τους δικούς τους ανθρώπους και για τους πολίτες που βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν; Οι κροκόδειλοι δεν δακρύζουν, απλώς αναπαριστούν με τελειότητα τον πόνο...

 

Το αίμα του Παύλου Φύσσα ακόμα δεν δίδαξε τη ΝΔ...

Η αφύπνιση του νεοναζιστικού φιδιού σε σχολεία τής Θεσσαλονίκης, πέρα από όλα τα υπόλοιπα, θα έπρεπε να συνιστά και προειδοποιητική καμπάνα για την ηγεσία τού ΣΥΡΙΖΑ, η οποία επιμένει σε μια θεσμική στάση μετριοπάθειας όταν γύρω μας ο ριζοσπαστισμός γυρεύει φωνές να τον εκφράσουν. Το αν αυτές θα είναι πρωτίστως προοδευτικές, συντηρητικές ή ακροδεξιές θα εξαρτηθεί κι από το κατά πόσο οι επίσημοι φορείς εκπροσώπησης του προοδευτισμού δείξουν προθυμία να εκφράσουν ένα σημαντικό κομμάτι τού ελληνικού λαού που αισθάνεται πολιτικώς ορφανό. Οι νεαροί που χαιρετούν ναζιστικά στη Σταυρούπολη θα μπορούσαν να κρατάνε κόκκινες σημαίες αν όσοι κατέχουν, τρόπον τινά, τα πνευματικά δικαιώματα της Αριστεράς ήταν πιο πρόθυμοι να ακούσουν κι εκείνους με τους οποίους δεν συχνάζουν στα ίδια γραφεία και στα ίδια στέκια...

Η βίαιη φτωχοποίηση της κοινωνίας ανασχέθηκε με την έξοδο από τα μνημόνια το 2018, ωστόσο η πανδημία και, κυρίως, οι νεοφιλελεύθερες, μνημονιακές πολιτικές αυτής της κυβέρνησης πιάνουν το νήμα από εκεί που το άφησαν οι τροϊκανοί. Η ακραίως λαϊκιστική στάση, μάλιστα, της ΝΔ ως προς τη Συμφωνία των Πρεσπών νομιμοποίησε αντιδράσεις που θα ήταν ευφημισμός να τις αποκαλούσαμε απλώς εθνικιστικές, αφού τις διατρέχει η ίδια "λογική" με αυτή της Χρυσής Αυγής. Η μετατροπή, εξάλλου, της κεντροδεξιάς σε AltRight παράταξη δεν είναι μόνο προφανής κι από το ποιοι κατέχουν κορυφαία υπουργεία, αλλά κι από τη συνεχή άφεση αμαρτιών σε σκοταδιστικές αντιλήψεις με λοστούς και μολότοφ στα χέρια...

Η κυβέρνηση, μέσα από τη θώπευση ακροδεξιών ιδεοληψιών, επιχειρεί να κερδίσει μέρος τού αντιεμβολιαστικού κινήματος που γεμίζει πλατείες και προφανώς δεν ανήκει στην Αριστερά. Ανασταίνοντας, εξάλλου, την θεωρία των δύο άκρων δεν επιτυγχάνει κάτι περισσότερο από το να επιβεβαιώσει ότι οι διώξεις σε βάρος των χιμπατζήδων με τα μαύρα κι εν τέλει οι ποινικές καταδίκες τους επί ημερών ΝΔ είχαν εξαναγκαστεί από τη δολοφονία τού Παύλου Φύσσα κι από τη διαπίστωση ότι πολλοί ψηφοφόροι διέρρεαν προς τη Χρυσή Αυγή. Αλίμονο αν χρειαστεί να θρηνήσουμε κι άλλο νεκρό τής φασιστικής βίας για να αντιληφθεί η ΝΔ πόσο αυτοκαταστροφικό είναι το χάιδεμα των νοσταλγών τού χιτλερισμού... 

 

Ο κυρ Παντελής κρατούσε τσίλιες όταν σκότωναν τον Παύλο και τον Ζακ...

Το ότι οι δολοφονίες τού Παύλου Φύσσα και του Ζακ Κωστόπουλου προκάλεσαν τη λαϊκή αγανάκτηση και κινητοποίηση δεν είναι του πεταματού. Αν μη τι άλλο, σημαίνει πως εκεί έξω υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν σκέφτονται μόνο την πάρτη τους ή της οικογένειάς τους και μερικών φίλων, αλλά βλέπουν και πιο μακριά. Αντιλαμβάνονται, δηλαδή, ότι αποτελούν μέλη μιας κοινωνίας κι ως τέτοια προσβάλλονται όταν θανατώνονται συνάνθρωποί τους, ιδίως για πολιτικούς λόγους ή γιατί ανήκουν σε μία μειονότητα...

Από την άλλη, ωστόσο, το ότι δολοφονούνται ακόμα άνθρωποι στη χώρα μας εξαιτίας των πολιτικών τους πιστεύω ή επειδή διαφέρει ο σεξουαλικός τους προσανατολισμός ή η εθνικότητά τους από αυτή της πλειονότητας δεν μπορεί να μας κάνει υπερήφανους. Ιδίως όταν ένα σημαντικό κομμάτι τής κοινωνίας- μου είναι αδιάφορο αν είναι πλειοψηφικό ή όχι, κι ένας να είναι, είναι πολλοί- είτε δεν στενοχωριέται από τέτοιου είδους δολοφονίες είτε θεωρεί πως ο "άλλος", ο όποιος "άλλος", θα πρέπει ή να αποδέχεται λιγότερα δικαιώματα ή να κρύβεται για να μην προκαλεί. Μπορεί οι αποκαλούμενοι νοικοκυραίοι να μην είναι στην πλειονότητά τους δολοφόνοι, ακόμα και η σιωπή τους ωστόσο μπροστά σε πολιτικά ή ρατσιστικά εγκλήματα δεν τους καθιστά φιλήσυχους, αλλά συνένοχους...

Η αντίληψη των μικροαστών ότι όλα συμφωνούνται πίσω από κλειστές πόρτες μεταξύ των ισχυρών και οι λαοί δεν έχουν τη δυνατότητα να επεμβαίνουν στην Ιστορία δέχθηκε ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα με το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στη Βολιβία. Οι Αμερικανοί και η εκεί πέμπτη τους φάλαγγα πίστεψαν ότι είχαν ξεμπερδέψει με τον Έβο Μοράλες, αλλά ο βολιβιανός λαός είχε άλλη γνώμη κι έφερε στην εξουσία τον εκλεκτό τού δολίως ανατραπέντα προέδρου τους κόντρα σε θεούς και, κυρίως, δαίμονες... 

Όποιος, επομένως, θέλει να αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο δεν χρειάζεται να βασίζεται απλώς στη δύναμη της θέλησης, αλλά και του παραδείγματος. Όποιος, πάλι, επιλέγει τη φυγομαχία και, έτι δυστυχέστερο, τον κοινωνικό αυτοματισμό είναι άξιος της υποτελούς μοίρας του, την οποία ο ίδιος έχει χτίσει συμβιβασμό το συμβιβασμό...

 

Τα σταγονίδια είναι εδώ και διοικούν τη Βουλή και υπουργεία...

Η Χρυσή Αυγή δεν υπήρξε ποτέ ένα πολιτικό κόμμα, υπήρξε πάντοτε μια νεοναζιστική εγκληματική συμμορία που χρησιμοποιούσε ακόμα και βία για να επιβάλλει τις ιδεοληψίες της. Η δολοφονία τού Παύλου Φύσσα ήταν "απλώς" το πιο απροκάλυπτο από τα εγκλήματά της, ήρθε να αποδείξει έως πού μπορεί να φτάσει η αλαζονεία που αισθάνεται ατιμώρητη και κοινωνικώς δικαιωμένη. Η δικαστική καταδίκη της, συνεπώς, την Τετάρτη δεν σχετίζεται με την εκδίκηση για τους νεκρούς που άφησαν πίσω τους τα φασισταριά, αλλά με τη στοιχειώδη προστασία τής Δημοκρατίας από τους ακραίους, μισαλλόδοξους και δολοφόνους δημαγωγούς που ασχημονούν στο όνομά της...

Μακάρι με μία δικαστική καταδικαστική απόφαση να κλείναμε το φασισμό σε ένα κελί και να πετούσαμε τα κλειδιά του. Η Χρυσή Αυγή μπορεί να είναι κλινικώς νεκρή, δεν είναι ωστόσο και οι ιδεοληψίες της, οι οποίες μάλιστα υποθάλπονται κι από κοινοβουλευτικά κόμματα που θέλουν να μας πείσουν, για παράδειγμα, πως όσοι καταφτάνουν στα σύνορά μας δεν είναι απελπισμένοι αλλά Τούρκοι πράκτορες. Ενδεχομένως κάποιοι ανάμεσά τους να είναι, δεν συνιστούν ωστόσο την πλειοψηφία παρά μόνο στη φαντασία εκείνων που κάθε φαινόμενο ή πρόβλημα το αποδίδουν στη συνωμοσία...

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την πρόσληψη της συζύγου Μιχαλολιάκου στη Βουλή, λίγες ημέρες μάλιστα πριν την έκδοση της απόφασης. Όσοι υπερασπίζονται νομικισμούς στην καλύτερη περίπτωση βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος και στη χειρότερη δεν τους ενδιαφέρει καν το δάσος. Μόνο τυχαίο δεν είναι, άλλωστε, πως αυτοί που επιχειρηματολογούν με σοφίσματα ήταν οι ίδιοι που προσέβλεπαν σε μια πιο σοβαρή Χρυσή Αυγή για εξαπτέρυγό τους ή μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν ντρέπονταν να αυτοπαρουσιάζονται εθνικιστές και υμνητές τής δικτατορίας. Τα σταγονίδια είναι εδώ και διοικούν τη Βουλή και υπουργεία... 

  

  

Υπάρχει και μια Ελλάδα πολύ καλύτερη από τις δεισιδαιμονίες της...

"Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη μας ζωή" κι αυτό επιβεβαιώνει κι ο Παύλος Φύσσας με το αίμα του. Η προ εξαετίας δολοφονία του αφύπνισε ένα λαό που μέχρι τότε είχε πιστέψει ότι οι χιμπαντζήδες με τα μαύρα μπορεί να ήταν λίγο άξεστοι και να έριχναν και καμιά ψιλή, αλλά, τέλος πάντων, ήταν ανισυστημικοί, τα έλεγαν χύμα και τσουβαλάτα, ήταν πατριώτες, ήθελαν να ξεκουμπιστούν όλοι οι προδότες πολιτικοί και οι λαθρομετανάστες που μας καταστρέφουν τη ζωή. Και ήρθε η νύχτα, με όλη τη σημασία τής λέξης, της 18ης Σεπτεμβρίου 2013 για να πείσει τους πολλούς ότι δεν είχαμε μπροστά μας ένα αντάρτικο κόμμα, αλλά μια εγκληματική οργάνωση με χαρακτηριστικά μαφίας...

Η Χρυσή Αυγή δεν βρίσκεται πλέον στη Βουλή κι αυτό ήταν ένα από τα ελάχιστα θετικά των τελευταίων εκλογών. Αλίμονο, όμως, αν πρέπει κάθε φορά να έχουμε νεκρούς για να αντιλαμβανόμαστε πόσο τοξικός είναι ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, ο θρησκευτικός φανατισμός και γενικότερα η μισαλλοδοξία με τα οποία είναι χρόνια ποτισμένη η δημόσια ζωή τής χώρας...

Στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, για παράδειγμα, στη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας μου απάντησε πως είναι πλειοψηφικό ρεύμα όσοι υποστηρίζουν τον πλήρη διαχωρισμό κράτους- εκκλησίας. Πολύ φοβάμαι πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο κι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί στο άμεσο μέλλον τουλάχιστον αν όσοι λογιζόμαστε προοδευτικοί δεν τολμάμε να συγκρουστούμε με πατροπαράδοτες ιδεοληψίες...

Απορώ, εξάλλου, με τους λογής λογής ελληνόψυχους που δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το να μετατρέπεται ξανά η ελληνική σημαία από την παρούσα κυβέρνηση σε έπαθλο για τον καλύτερο μαθητή. Αυτός είναι άραγε ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσεις τους άριστους, πολλώ δε μάλλον όταν αυτός ο ανταγωνισμός σε αρκετές περιπτώσεις παύει να είναι υγιής και μετατρέπεται σε σφαγείο φιλοδοξιών στο οποίο εμπλέκονται, όταν δεν έχουν και πρωταγωνιστικό ρόλο, και οι γονείς;...

Αφήστε που οι μεταξικές παρελάσεις αυτές καθεαυτές συνιστούν έναν αναχρονισμό με επικίνδυνες αναφορές. Δεν περιμένω, ωστόσο, καλύτερα πράγματα από μία υπουργό Παιδείας που συνδέει την Ιστορία με τη διαμόρφωση εθνικής συνείδησης και συζητά τη χρησιμοποίηση ιεροδιδάσκαλων στα σχολεία. Μου προξενεί, πάντως, διαχρονικά εντύπωση πώς ύστερα από τόση πλύση εγκεφάλου με αγιοποίηση των Ελλήνων και της θρησκείας τους και υποτίμηση ή και μίσος για τους "άλλους" εξακολουθούν να υπάρχουν τόσοι πολλοί που θρηνούν για τον Παύλο Φύσσα κι αγωνίζονται για μια Ελλάδα πολύ καλύτερη από τις δεισιδαιμονίες της... 



  

 

Και η βία στην ανθρώπινη φύση είναι...

"Μας έχετε πρήξει με αυτόν τον Παύλο Φύσσα. Λες κι έχουν δολοφονηθεί μόνο Αριστεροί κι όχι και δεξιοί σε αυτήν τη χώρα. Γιατί δεν κάνετε μια συγκέντρωση και για τα θύματα, για παράδειγμα, της 17 Νοέμβρη"; Φαντάζομαι πως κι εσείς έχετε ακούσει αρκετούς να το ισχυρίζονται, υπονοώντας την ιδεολογική ηγεμονία τής Αριστεράς στο μεταπολιτευτικό κράτος σε πολλά επίπεδα. Από όσο γνωρίζω, ωστόσο, κανένας δεν έχει εμποδίσει- πλην ενδεχομένως μιας μειοψηφίας αριστεριστών- στον οποιονδήποτε να διαδηλώσει για ό,τι γουστάρει...

Το ακραίο κέντρο μπορεί να ζητήσει οποιαδήποτε μεγάλη πλατεία ή δρόμο για να διοργανώσει μια εκδήλωση για τα θύματα του αντάρτικου πόλης ή για να γιορτάσει τα χθεσινά γενέθλια του Β. Σόιμπλε. Γιατί, όμως, απαιτεί από την Αριστερά να του γεμίσει τα πεζοδρόμια λες κι όλοι πρέπει να συγκινούμαστε με τα ίδια πράγματα κι όταν δεν το κάνουμε οφείλουμε να απολογούμαστε ως ακραίοι;...

Με τα παραπάνω δεν επιθυμώ να ξεπλύνω τρομοκρατικές οργανώσεις, αλλά να προσθέσω ένα ακόμα λιθαράκι αποδόμησης της διαβόητης πλέον δήλωσης Μητσοτάκη περί ταξικών ανισοτήτων κι ανθρώπινης φύσης. Με το δικό του σκεπτικό είναι ανώφελο να διοργανώνει κανείς συγκεντρώσεις και για τα θύματα της "17 Νοέμβρη", όπως έχει οργανώσει στο παρελθόν η "Αγία Οικογένεια", αφού είναι στην ανθρώπινη φύση ακόμα και να σκοτώνεις τον ιδεολογικό σου αντίπαλο...

Γιατί, επομένως, να αντιστεκόμαστε στη βαρβαρότητα αφού είναι κι αυτή συνυφασμένη με την θνητότητά μας; Ή, μήπως, αυτό είναι που μας ξεχωρίζει από τα ζώα, η ικανότητά μας δηλαδή να αναγνωρίζουμε τα ελαττώματά μας και τη βία που αυτά κυοφορούν και να προσπαθούμε να διορθωνόμαστε;...

Αυτός ο τόπος έχει πληγωθεί βαθιά από το φασισμό γι' αυτό κι αντιδρά με μαζικότητα όταν τον βλέπει να αναγεννιέται, πολλώ δε μάλλον όταν μένει ατιμώρητος. Κατανοώ ότι δεν είναι εύκολη υπόθεση να δικάζεις μια εγκληματική οργάνωση που πλασάρεται ως πολιτικό κόμμα, όπως είναι οι χιμπαντζήδες με τα μαύρα. Η συντριπτική πλειονότητα, ωστόσο, του ελληνικού λαού δεν ανέχεται να κυκλοφορεί ελεύθερος ο φονιάς τού Παύλου Φύσσα λόγω 18μηνου, εξαιτίας δηλαδή της καθυστέρησης απονομής δικαιοσύνης, που όλως τυχαίως είναι πολύ πιο γρήγορη όταν είναι να κριθεί κάποιος φτωχοδιάβολος...

Η περίπτωση της Χρυσής Αυγής δεν έχει καμία σχέση με το δικαίωμα της πολιτικής οργάνωσης, με τον ίδιο τρόπο που τα χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν σχετίζονταν με την ελευθερία τού συνέρχεσθαι. Όποιος δεν το καταλαβαίνει, υποκύπτει στην ηλιθιότητα. Όποιος το καταλαβαίνει κι επιλέγει να κλείνει τα μάτια καθίσταται συνεργός στα εγκλήματα φασιστικών σκουπιδιών...

Άκου φασιστάκο, ο γιος τής Μάγδας Φύσσα βρίσκεται στην καρδιά κάθε ελεύθερου πολίτη...

Όποιος περίμενε από τους χιμπαντζήδες με τα μαύρα να ρωτήσουν τη μητέρα τού Παύλου Φύσσα πού είναι τώρα ο γιος της για να συνειδητοποιήσει πόσο κτηνώδης είναι ο φασισμός μάλλον είναι πολύ ανεκτικός απέναντί του. Το ίδιο ισχύει και για όποιον μέχρι τις τελευταίες αποκαλύψεις για τις φιλοχιτλερικές γιορτές Μιχαλολιάκου- Κασιδιάρη και Σία πίστευε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι εγκληματική οργάνωση νεοναζί που αγαπούν τη Γερμανία τού "Φίρερ" πολύ περισσότερο από την Ελλάδα. Για όλα αυτά και για πολλά ακόμα θα είναι ντροπή για οποιοδήποτε δικαστή να καταδικάσει τον δήμαρχο Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, για μη παραχώρηση δημοτικών χώρων στους χιτλερίσκους...

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι κόμμα για να έχει το δημοκρατικό δικαίωμα να διαλαλεί ελεύθερα τις απόψεις της σε δημόσιους χώρους. Θα το είχε- έστω κι αν κι ο λόγος της εμπίπτει στον αντιρατσιστικό νόμο- αν έμενε "μόνο" στα μισαλλόδοξα κηρύγματα. Όταν, όμως, μια ομάδα ανθρώπων δρα οργανωμένα προβαίνοντας σε εγκληματικές πράξεις- ακόμα και σε δολοφονίες- τότε αυτή η ομάδα ονομάζεται δικαίως εγκληματική οργάνωση...

Σε αυτό το πλαίσιο υπόλογη είναι και η ΕΡΤ, η οποία παραχωρεί τηλεοπτικό χρόνο σε ένα μόρφωμα που επικαλείται δημοκρατικά δικαιώματα την ίδια ώρα που ονερεύεται την παλινόρθωση του Γ' Ράιχ. Πώς θα σας φαινόταν αν, για παράδειγμα, παρακολουθούσατε από τη δημόσια τηλεόραση σε απευθείας σύνδεση συγκέντρωση παιδόφιλων ή βιαστών;

Η Χρυσή Αυγή, άλλωστε, δεν είναι απαραίτητο να καταδικαστεί από το δικαστήριο για να της αφαιρεθεί το δικαίωμα να εκφράζει δημόσιο λόγο. Υπάρχει κι ο αντιρατσιστικός νόμος, του οποίου παραβιάζει κάθε άρθρο και υποσημείωση. Φυσικά και η δημοκρατία οφείλει να είναι ανεκτική ακόμα κι απέναντι στους αντιπάλους της, δεν ανέχεται ωστόσο τη βία που καταλύει θεμελιώδεις αξίες της, όπως το σεβασμό στο διαφορετικό...

Δυστυχώς ο μιθριδατισμός μας έχει επηρεάσει ακόμα και την αντίληψή μας για τη Χρυσή Αυγή, την οποία έχουμε αποδεχθεί πλέον ως έναν από τους κεντρικούς πυλώνες τής πολιτικής ζωής τού τόπου. Σε τέτοιο σημείο, μάλιστα, που φοβάμαι πως ακόμα κι όταν επανέλθει μια είδους κανονικότητα στη χώρα αυτό δεν θα επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό την απήχηση που έχουν οι χιμπαντζήδες με τα μαύρα στο λούμπεν προλεταριάτο. Κι αυτό είναι λογικό όταν σήμερα οι πιο δυναμικοί πολέμιοί της είναι οι εκπρόσωποι του άλλου άκρου, εκείνου μια διεθνιστικής Αριστεράς η οποία αγαπά οτιδήποτε ξένο κι εχθρεύεται κάθε τι ελληνικό.

Υπάρχουν πολιτικοί και κόμματα που από το πρωί μέχρι το βράδυ ασχολούνται αποκλειστικώς με τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων, αδιαφορώντας στην ουσία για τον ελληνικό πληθυσμό. Βεβαίως και δεν τους κατατάσσω στην ίδια χορεία με τους χρυσαυγίτες- δεν προπηλακίζουν, για παράδειγμα, Έλληνες στο δρόμο-, ωστόσο παρατηρώ έναν αντίστροφο ρατσισμό, ο οποίος στο τέλος ενισχύει τους νεοναζί. Καλό είναι, επομένως, να ζητάμε από την πολιτική μας ηγεσία να επιλύσει τα προβλήματα που εκτρέφουν την ακροδεξιά, αλλά είναι και καθήκον τού κάθε πολίτη να πολεμά το φασισμό στην καθημερινότητά του από όποια θέση κι αν βρίσκεται. Σε διαφορετική περίπτωση θα πληθύνουν οι μανάδες που θα τις προσεγγίζουν ανθρωπόμορφα κτήνη για να τις ρωτήσουν πού είναι τα παιδιά τους...




   

Τους Γιατζόγλου βαθιά καταλαβέ τους, δεν θα "πεθάνουν" μόνοι, τσάκισέ τους...

Οι ύμνοι τού Σ. Γιατζόγλου για τους χιμπαντζήδες με τα μαύρα και οι εύκολες δικαιολογίες για τις "κακές στιγμές" τους, όπως η δολοφονία Φύσσα, δεν είναι καινοφανείς. Απλώς ειπώθηκαν από κάποιον γνωστότερο στο ευρύ κοινό από τους υπόλοιπους ψηφοφόρους τής Χρυσής Αυγής. Κατά τα άλλα, αν ρωτήσεις έναν μέσο οπαδό της πάνω κάτω τα ίδια θα σου πει: "μπορεί κάποτε να ήταν νεοναζί, αλλά τώρα είναι απλώς εθνίκια που αγαπούν την πατρίδα και δεν την θέλουν υποδουλωμένη στους ξένους και στην εθνομηδενιστική Αριστερά. Κι αν κάποια στιγμή πάνω στο πάθος τους ξυλοφορτώσουν, μαχαιρώσουν ή και σκοτώσουν κάποιο πακιστάνι ή έναν αναρχοάπλυτο, συγχωρούνται τα παιδιά γιατί πάνω από όλα οι ελληναράδες"...

Για να είμαι δίκαιος, μολονότι στη χώρα μας έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια τη μεγαλύτερη κρίση που έχει ζήσει αναπτυγμένο κράτος μετά από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ακροδεξιά δεν συγκεντρώνει τα υψηλά ποσοστά που απολαμβάνει σε χώρες όπως η Αυστρία, η Γαλλία, ακόμα και η Γερμανία. Αν μη τι άλλο, η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού δεν είναι πρόθυμη, όπως ο Σ. Γιατζόγλου, να δώσει συγχωροχάρτι στους θαυμαστές εκείνων που δολοφόνησαν, οδήγησαν σε λιμό και κατάκλεψαν τους προγόνους μας τα χρόνια τής κατοχής.

Ούτε διαθέτει μνήμη χρυσόψαρου ώστε να πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει μια "σοβαρή Χρυσή Αυγή", όπως θα την ήθελαν ο Μπ. Παπαδημητρίου κι αρκετοί στη ΝΔ. Ναι μεν είναι τρίτη δύναμη στη χώρα κι όσο δεν ξεφεύγουμε από τη μέγγενη των μνημονίων πάντοτε ελλοχεύει ο κίνδυνος η μισαλλοδοξία να πάρει παραμάζωμα το λούμπεν προλεταριάτο, αλλά το άγος τής Ουγγαρίας, η οποία απόρριψε τη φιλοξενία όλων κι όλων 3.000 προσφύγων, εικάζω πως δεν θα το ζήσουμε στην Ελλάδα. Όσα Ωραιόκαστρα και Φιλιππιάδες κι αν προκύψουν στην πορεία...

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν συνιστούν προσκλητήριο σε εφησυχασμό. Όπως λένε και οι στίχοι τού Φώντα Λάδη, "το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον". Φυσικά όσο μεγεθύνονται οι κοινωνικές ανισότητες αυτό μόνο εύκολο δεν θα είναι, οφείλουμε ωστόσο όλοι μας να παραμερίσουμε τις επιφανειακές ψυχολογικές προσεγγίσεις πως για όλα φταίει το οικογενειακό και κοινωνικό μας περιβάλλον και να αποδεχθούμε ότι υπάρχει κι αυτό που λέγεται ατομική ευθύνη. Αλίμονο αν το οποιοδήποτε παιδί μιας φτωχής οικογένειας αποδεχόταν τη "μοίρα" του και δεν προσπαθούσε να την αλλάξει. Με μια τέτοια λογική θα ζούσαμε ακόμα στις σπηλιές...

Προφανώς και δεν ξεκινά το μαραθώνιο της ζωής από την ίδια σειρά με τα πλουσιόπαιδα της Εκάλης, όμως δεν καταφέρνεις τίποτα και ποτέ αν οι δικαιολογίες προηγούνται των πράξεών σου. Γι' αυτό και ναι μεν μπορώ να κατανοήσω γιατί η Χρυσή Αυγή διαθέτει δύναμη σε φτωχογειτονιές, αλλά αδυνατώ να αθωώσω εκείνους που πέφτουν στην παγίδα της. Αποδίδω ευθύνη, και μεγάλη μάλιστα, στην Αριστερά που δεν μπόρεσε να τον εντάξει στο δυναμικό της, αλλά εκείνος που είτε χειροκροτεί αυτούς που σπάνε κεφάλια μεταναστών είτε τα σπάει ο ίδιος μόνο το δικό του κεφάλι πρέπει να κατηγορεί για την κατάντια του κι όχι την άτιμη την κοινωνία...  

 

Ο Μαρινόπουλος είναι ιδιώτης αλλά μην το πείτε στον Τζήμερο, πολεμά το άδικο βρίζοντας τη μάνα τού Φύσσα...

Οι Έλληνες επιχειρηματίες μυξοκλαίγονται πως η κρίση χρέους τού Δημοσίου τούς οδήγησε στην καταστροφή. Θα μπορούσα και να τους λυπηθώ, αν δεν ήξερα και δεν ξέραμε πόσο υπεύθυνοι είναι και οι ίδιοι γι' αυτήν την κατάσταση, αν δεν γνώριζα και δεν γνωρίζαμε πως το τάνγκο τής διαφθοράς και της κατασπατάλησης του κρατικού χρήματος το χόρεψαν τα κόμματα του πάλαι ποτέ δικομματισμού με τους τραπεζίτες και τους μεγαλοεπιχειρηματίες ως αδιάσπαστα ζευγαράκια. Οι περιπτώσεις τού "Μαρινόπουλου" και των θαλασσοδανείων των κομμάτων και των ΜΜΕ από τραπεζικούς οργανισμούς είναι οι κορυφές τού παγόβουνου ενός διαπλεκόμενου συστήματος που αλληλοσυντηρήθηκε μέχρι να οδηγήσει τη χώρα στην κατάρρευση...

Την ώρα που η ελίτ κατηγορούσε το λαό πως έζησε πάνω από τις δυνάμεις του γιατί αγόρασε ένα σπίτι ή ένα πιο ακριβό αυτοκίνητο-που είναι αλήθεια, αλλά μόνο η μισή- αυτή έβγαζε τα λεφτά τής φοροδιαφυγής-φοροδιαφυγής της στο εξωτερικό-η οικογένεια Μαρινόπουλου πρωταγωνιστεί στη λίστα Λαγκάρντ-, δεν απέδιδε το ΦΠΑ και συνέχιζε απρόσκοπτα τον τρυφηλό της βίο λαμβάνοντας δάνεια χωρίς εγγυήσεις, εκβιάζοντας για κρατικό χρήμα μέσα από την προνομιακή της σχέση με τους λακέδες της στο κομματικό και μιντιακό σύστημα...

Την Ελλάδα των αποτυχημένων επιχειρηματιών, στην οποία άλλωστε ανήκει κι ο ίδιος, υπερασπίζεται τις περισσότερες φορές με επικοινωνιακές ακρότητες κι ο Θ. Τζήμερος. Η εξομοίωση που επιχείρησε του Παύλου Φύσσα με τον δολοφόνο του γιατί ο πρώτος είχε γράψει ένα τραγούδι κατά τής Ανγκ. Μέρκελ είναι ενδεικτική τού βάθους τής κοσμοαντίληψης του ανδρός: ισοπέδωση των πάντων προκειμένου να ξεπλυθεί η χειρότερη εκδοχή τής κρίσης στη χώρα μας, η άνοδος δηλαδή της επιρροής των χιμπαντζήδων με τα μαύρα, τους οποίους άλλωστε θαυμάζει ο αποτυχημένος διαφημιστής και πολιτικός. Από τη στιγμή που ακόμα κι αυτός είναι αδύνατο να δικαιολογήσει μια πολιτική δολοφονία το μόνο που του απομένει να κάνει είναι να προσπαθήσει να αποδομήσει το θύμα και τη μητέρα του...

Η πρακτική του, όσο εξευτελιστική κι αν είναι για τον ίδιο, δεν θα με απασχολούσε ιδιαιτέρως αν αφορούσε μόνο τον φορέα της. Ωστόσο, κυκλοφορούν πολλοί τζήμεροι εκεί έξω που μιλούν με μη βασιζόμενες στην πραγματικότητα βεβαιότητες, εκσφενδονίζοντας εμετούς αστήρικτης λάσπης και φασιστικών γενικεύσεων. Κι αν ο Θ. Τζήμερος εκπροσωπεί ένα κόμμα-σφραγίδα, ο τζημερικών αντιλήψεων Αδ. Γεωργιάδης είναι αντιπρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και χαίρει της αμέριστης συμπάθειας του αρχηγού Κούλη. Αλλά το έχω ξαναγράψει: ακροδεξιά και νεοφιλελευθερισμός είναι αδέρφια δίδυμα, αφού εξυπηρετούν τα ίδια αφεντικά με παραλλαγμένη, "απλώς", φρασεολογία...

Οι ελληνικές τράπεζες ακόμα κλαυθμηρίζουν πως καταστράφηκαν λόγω του ελληνικού Δημοσίου, μολονότι η ευθύνη τους για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό τής χώρας είναι εξίσου τεράστια με αυτή εκείνων που την κυβέρνησαν: δάνειζαν, για παράδειγμα, το κράτος με ληστρικά επιτόκια όταν εκείνες δανείζονταν φτηνά στη διατραπεζική αγορά και μοίραζαν θαλασσοδάνεια στην ελίτ ακόμα και στα χρόνια των μνημονίων και στεγαστικά-καταναλωτικά στους μικρομεσαίους δίχως τις απαραίτητες διασφαλίσεις και χωρίς να ακολουθείται η στοιχειώδης τραπεζική δεοντολογία. Πάλι καλά, δηλαδή, που δεν είχαν μπλεχτεί σε μεγάλο βαθμό και με τα παράγωγα προϊόντα που προκάλεσαν την παγκόσμια κρίση τού 2008. Παρά τις ανακεφαλαιοποιήσεις, εξάλλου, δισεκατομμυρίων ευρώ τις οποίες έχουν απολαύσει εδώ κι οκτώ χρόνια αρνούνται ακόμα να χρηματοδοτήσουν επιχειρήσεις που με ένα σωστό "business plan" έχουν τα φόντα να ορθοποδήσουν. Κατά τα άλλα, φταίει αποκλειστικώς το επίδομα γάμου στο Δημόσιο...



 

  

Πριν 15 ημέρες 380.000 έλληνες επιχείρησαν να ξεπλύνουν το "ό,τι κινείται σφάζεται"...

Με όσα βγαίνουν στο φως κατά τη διάρκεια της δίκης για τη δολοφονία τού Παύλου Φύσσα επιβεβαιώνεται ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι πολιτικό κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση. Μόνο όσοι επιμένουν να κρύβουν το κεφάλι τους στο χώμα δεν αντιλαμβάνονται ότι η προτροπή του χιμπαντζή πυρηνάρχη στη Νίκαια "ό,τι κινείται, σφάζεται" (το "εκτελείται" μάλλον θεωρείται ανθρωπισμός από τους νεοφασίστες) δεν αντιπροσωπεύει μόνο τον ίδιο, ούτε καν τους ανωτέρους του μέχρι και τον Ν. Μιχαλολιάκο, αλλά μια ολόκληρη φιλοσοφία ζωής που βασίζεται στη μισαλλοδοξία, στον τραμπουκισμό, στη βία για τη βία...

Κι ακόμα περισσότερο εκθέτει τους σχεδόν 380.000 συμπολίτες μας οι οποίοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή πριν 15 ημέρες, πολύ περισσότερο εκείνους ανάμεσά τους που το έπραξαν όχι γιατί οι ίδιοι μισούν τους ξένους αλλά γιατί έτσι πιστεύουν ότι πολεμούν το σύστημα. Η ατίμωση γι' αυτούς είναι μεγαλύτερη γιατί με αυτόν τον τρόπο συνέδραμαν στο ξέπλυμα φονιάδων, οι οποίοι σε τελική ανάλυση δεν είναι κάτι καλύτερο από το μακρύ χέρι τού συστήματος...

Κι επειδή σε αυτόν τον τόπο δεν έχουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου να υπενθυμίσω πως ένας από τους υποψήφιους για την προεδρία τής ΝΔ, ο Αδ. Γεωργιάδης, όταν ήταν βουλευτής τού ΛΑΟΣ προπαγάνδιζε την αναγκαιότητα σύμπτυξης ενός μεγάλου πατριωτικού (sic) μετώπου με τους χιμπαντζήδες με τα μαύρα, ενώ ένα νεοφιλελεύθερο μιντιακό παπαγαλάκι, ο Μπ. Παπαδημητρίου, ισχυριζόταν πως μια πιο σοβαρή (ξανά sic) Χρυσή Αυγή θα μπορούσε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση των σαμαροβενιζέλων ώστε να μην χρειαστεί να πέσει η χώρα στα χέρια των απογόνων των ανταρτοσυμμοριτών...

Ούτε λησμονώ πως κατόπιν εντολής εφοπλιστών χρυσαυγίτες παραλίγο να σκοτώσουν συνδικαλιστές τού ΚΚΕ στο Πέραμα. Κι αυτές είναι μόνο μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις σύμπλευσης των ελίτ με το νεοφασισμό, η οποία βεβαίως μόνο τυχαία δεν είναι. Από την ίδια μήτρα, άλλωστε, προέρχονται, εκείνη που γεννά τέρατα προκειμένου η κοινωνική δικαιοσύνη να αποτελεί εσαεί ένα όνειρο απατηλό...

Σε κάθε άποψη πρέπει να δίνεται η δυνατότητα να εκφράζεται δημοσίως, ακόμα κι αν αυτή είναι, για παράδειγμα, υμνητική τού Χίτλερ. Σε μια δημοκρατία δεν διώκονται ούτε οι ιδέες ούτε καν οι ιδεοληψίες, ακόμα κι αν αυτές την αντιμάχονται. Αν, ωστόσο, το δικαστήριο καταδικάσει τελεσιδίκως τους κατηγορούμενους στη δίκη τής Χρυσής Αυγής ως εγκέφαλους και μέλη εγκληματικής οργάνωσης τότε είναι αυτονόητο ότι το νεοναζιστικό αυτό μόρφωμα δεν έχει θέση στο ελληνικό Κοινοβούλιο και πρέπει να κηρυχθεί παράνομο.

Κι αυτό γιατί τότε θα έχει αποδειχθεί και με τη βούλα τής δικαιοσύνης ότι όσοι σήμερα παριστάνουν τους διωκόμενους εθνικιστές κι αντιμνημονιακούς αγωνιστές βουλευτές είναι εγκληματίες τού κοινού ποινικού δικαίου, ηθικοί ή και φυσικοί αυτουργοί σε δολοφονίες, λοιπές βιαιοπραγίες, μαστροπείες εμπόριο ναρκωτικών, ληστείες κι άλλες "αγαθοεργίες". Η θέση τους, επομένως, βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού κι όχι στα βουλευτικά έδρανα. Θα είναι  μια ελάχιστη έστω συγγνώμη τής ελληνικής πολιτείας και κοινωνίας στον Παύλο Φύσσα και στα υπόλοιπα θύματα των φονιάδων που ντροπιάζουν την πατρίδα μας στα πέρατα της οικουμένης...