Γιωργάκης Μητσοτάκης...

Τον Οκτώβριο του 2009 ο Γ. Παπανδρέου είχε κερδίσει τις εκλογές με μεγαλύτερο ποσοστό και μεγαλύτερη διαφορά από τη ΝΔ σε σύγκριση με τα αντίστοιχα μεγέθη με τα οποία κέρδισε ο Κ. Μητσοτάκης το 2019. Ήταν, εξάλλου, επικεφαλής ενός κόμματος το οποίο είχε σχεδόν μονοπωλήσει την εξουσία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, γεγονός που το καθιστούσε κράτος εν κράτει. Κι όμως, εξαιτίας της μνημονιακής επέλασης και των ευθυνών που αποδόθηκαν τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στον ίδιο τον Γ. Παπανδρέου- εν πολλοίς δικαίως- το πάλαι ποτέ Κίνημα καταποντίστηκε στις αμέσως επόμενες εκλογές τού 2012...

Η ΝΔ δεν θα καταρρεύσει, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, τόσο σαρωτικά όσο το ΠΑΣΟΚ πριν μία δεκαετία κι αυτό γιατί δεν υπάρχει ένας ΣΥΡΙΖΑ της δεξιάς για να ενσωματώσει το ποτάμι τής οργής για τις κυβερνητικές πολιτικές, στο οποίο αργά ή γρήγορα θα φτάσουμε όταν περάσει η φάση τής αμηχανίας. Ημέρα με την ημέρα, όμως, παράλειψη με την παράλειψη, παραδοχή με την παραδοχή- όπως του Αδ. Γεωργιάδη για το άνευ όρων άνοιγμα του τουρισμού- αποδομείται το αφήγημα περί Μωυσή, το οποίο αντικαθίσταται από το πιο ρεαλιστικό τού ολετήρα... 

Στην πρώτη φάση ο Κ. Μητσοτάκης κέρδισε το στοίχημα γιατί μας έκλεισε στα σπίτια μας, συντρίβεται ωστόσο στη δεύτερη γιατί έπραξε ελάχιστα τόσο για την πρόληψη όσο και για την αντιμετώπιση του νέου κύματος της πανδημίας. Και το ακόμα συγκλονιστικότερο είναι πως δεν επρόκειτο για αμέλεια, αλλά για σχέδιο επιβολής νεοφιλελεύθερων λογικών, που δεν του βγαίνει όπως θα το ήθελε...

Ο πρωθυπουργός είναι πολλά πράγματα, αλλά χαζός δεν είναι, όπως θα έπρεπε ήδη να έχει αντιληφθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο εκπαραθύρωσε από την εξουσία. Γι' αυτό και θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές το συντομότερο δυνατό, ακόμα και με το πρώτο τσίμπημα του εμβολίου στον πρώτο εμβολιαζόμενο... 

Το ζητούμενο, συνεπώς, είναι η άμεση αντιστροφή τού αντί- ΣΥΡΙΖΑ μετώπου των προηγούμενων χρόνων σε αντιμητσοτακικό, με δεδομένη και την απλή αναλογική που επιβάλλει κυβερνητικές συνεργασίες. Τώρα είναι η ώρα ΣΥΡΙΖΑ- ΚΙΝΑΛ- ΜέΡΑ 25 κι όποιος άλλος το επιθυμεί να καθίσουν σε ένα τραπέζι, να εντοπίσουν αυτά που τους ενώνουν, που πιθανόν να είναι περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν, και να καταθέσουν άμεσα στο λαό εναλλακτική πρόταση εξουσίας την οποία θα εφαρμόσει η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση... 

 

Είμαι μαγκάκι κρητικό το λέω και το φωνάζω, μα μη μου σηκώνεις τη φωνή γιατί ο φτωχός τρομάζω...

Από τη στιγμή που ξαναέγινε αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να χτίσει ένα αντιπολιτευτικό προφίλ πολύ διαφορετικό από εκείνο που τον οδήγησε στην εξουσία την πρώτη φορά. Αντιλαμβανόμενος τη διαφορετικότητα των περιστάσεων, αν κι ο κοροναΐός γίνεται αφορμή για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ώστε να μας επιστρέψει σε μνημονιακές πολιτικές, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κινείται αρκετά κλικ πιο κάτω σε ένταση σε σχέση με τη χρονική περίοδο 2012- 2014. Ακόμα και τώρα που έχει κατανοήσει ότι οι πολίτες ζητούν οξύτερο αντιπολιτευτικό λόγο, αυτός σε καμία περίπτωση, κι ορθώς, δεν θυμίζει την εποχή που θα έσκιζε τα μνημόνια με ένα άρθρο και θα ήταν ημέρα μεσημέρι. Αυτές τις ψευδαισθήσεις, άλλωστε, πληρώνει και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ...

Ό,τι όμως χτίζει με πολύ κόπο ο πρώην πρωθυπουργός τού το γκρεμίζει κάθε τρεις και λίγο ο "αψύς" Π. Πολάκης, ο οποίος έχει μπερδέψει τη μαχητική με τη γκροτέσκα αντιπολίτευση, χάνοντας πολλάκις το μέτρο με τον εμφανέστατο ναρκισσισμό και κουτσαβακισμό του. Η κυβέρνηση έχει σοβαρές ευθύνες για τη δεύτερη καραντίνα, η οποία ενδεχομένως να είχε αποφευχθεί και τώρα αν εφαρμοζόταν μια πιο έξυπνη στρατηγική για το ποιοι πρέπει να κλείσουν και ποιοι μπορούν να κυκλοφορούν πιο πολύ από άλλους. 

Από τη στιγμή, όμως, που έχει επιβληθεί lockdown όλοι μας είμαστε υποχρεωμένοι να το τηρούμε. Αν, για παράδειγμα, δεν δίνεται σε εμένα η δυνατότητα να κυκλοφορώ αμέριμνος αν βγω αρνητικός στο τεστ, το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και στον πρώην αναπληρωτή υπουργό Υγείας. Διαφορετικά πάει περίπατο η αριστερή θεώρηση πως όλοι μας είμαστε ίσοι ενώπιον του νόμου...

Δεν υπεραμύνομαι της χλιαρής αντιπολίτευσης που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ και ιδίως ο τομεάρχης Υγείας, Ανδρέας Ξανθός. Με το "σεις και με το σας" και με τα θετικά σχόλια από το συμπολιτευόμενο Τύπο δεν γίνεται δουλειά. 

Από αυτό, όμως, έως την κομπορρημοσύνη για το σπάσιμο της καραντίνας ή την αυτοαναγόρευση στο πιο ηθικό στοιχείο τής χώρας υπάρχει χάος το οποίο δυστυχώς ανέχεται ο Αλέξης Τσίπρας, τορπιλίζοντας στην ουσία τη δική του προσπάθεια για προσεταιρισμό του προοδευτικού κέντρου και τη δημιουργία αντιμητσοτακικού μετώπου. Αν ο Π. Πολάκης θέλει να κάνει και να λέει ό,τι θέλει και να μην δίνει λογαριασμό σε κανέναν μπορεί να ανεξαρτητοποιηθεί ή και να παραιτηθεί από βουλευτής, ώστε να μην χρειάζεται, αυτός ο "μάγκας κρητίκαρος", να παρακαλά κάθε τρεις και λίγο τους συναδέλφους του να μην του άρουν την ασυλία. Ας αναμετρηθεί με το διάβολο στα δικαστήρια, όπως κάνουν πολλοί συμπολίτες μας δίχως να βαυκαλίζονται τους αδιάφθορους και με πολύ μεγαλύτερη σεμνότητα... 

 
 

Τους είναι τόσο ξένος ο λαός που κυβερνούν...

Ο Κ. Μητσοτάκης θα μπορούσε, τρόπον τινά, να παίξει με πολλές υπουργικές θέσεις, βάζοντας κολλητούς του και κολλητούς ισχυρών φίλων του όπου εκείνος κι εκείνοι επιθυμούσαν. Όχι όμως και με το ποιους θα τοποθετούσε επικεφαλής στο υπουργείο Υγείας και Παιδείας, ιδίως εν μέσω πανδημίας. 

Κι όμως, (και) σε αυτά τα δύο υπουργεία τοποθέτησε δύο ανθρώπους ανάξιους να φέρουν τον τίτλο τού υπουργού, τον Β. Κικίλια και την Ν. Κεραμέως. Αν, άλλωστε, αναζητά κανείς τρανότερη απόδειξη της κυβερνητικής αποτυχίας στη διαχείριση του κοροναΐού αυτή δεν είναι άλλη από το ξεγύμνωμα Κικίλια από τις αρμοδιότητές του, καθώς και η πολύ πιθανή όσο και πολύ δίκαιη αποχώρησή του από το υπουργείο με τον πρώτο ανασχηματισμό...

Όσο για την σημερινή υπουργό Παιδείας, η οποία κερδίζει με άνεση θέση ανάμεσα στους χειρότερους υπουργούς Παιδείας της μεταπολίτευσης, τι να θυμηθείς και τι να ξεχάσεις. Αυτόν τον ενάμισι χρόνο που βρίσκεται στο συγκεκριμένο πόστο η Ν. Κεραμέως έχει αποδείξει ότι τα ράσα- τα πτυχία, δηλαδή, από πολυδιαφημισμένα πανεπιστήμια- δεν κάνουν απαραιτήτως τον παπά, αλλά και το ότι έχει φανερωθεί αποτελεσματική μόνο στην απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης και στο προμοτάρισμα της ιδιωτικής. Πέρα, βεβαίως, από την επιστροφή στο δόγμα "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια" ως προς το περιεχόμενο της παιδείας που πρέπει να απολαμβάνει η μαθητιώσα νεολαία...

Όπως κι αν έχει, τα λάθη τής εταιρείας που ανάλαβε την τηλεεκπαίδευση αντανακλούν στην υπουργό και τα λάθη τής υπουργού στον πρωθυπουργό, ο οποίος ζει ένα σε ένα παράλληλο σύμπαν. Σε αυτό όπου οι εργαζόμενοι είναι πρεζάκια με το μισθό τους κι αποταμιεύουν εν μέσω καραντίνας για να ξοδέψουν σαν να μην υπάρχει αύριο μόλις βγουν από αυτή. Ο Κ. Μητσοτάκης φαίνεται πως έχει πιστέψει το ίδιο του το ψέμα για την κοινωνική πραγματικότητα κι αυτό δεν προμηνύεται θετική έκβαση... 

   
 

Εργοδότες εθισμένοι στους εργαζομένους τους...

Μέσα στην αλαζονική αυταρέσκεια της Μαρίας Αντουανέτας που τον χαρακτηρίζει, ο Κ. Μητσοτάκης είπε και μια αλήθεια: πράγματι, οι εργαζόμενοι είναι εξαρτημένοι από το μισθό τους. Μόνο που ο πρωθυπουργός για μια ακόμα φορά είπε τη μισή αλήθεια. 

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι είναι εξαρτημένοι από το μισθό τους γιατί δεν διαθέτουν παράνομους εισοδηματικούς πόρους, ενώ κι αυτός ο ίδιος ο μισθός στις περισσότερες των περιπτώσεων αντιστοιχεί σε ψίχουλα. Αλήθεια, ο Κυριάκος και οι περισσότεροι υπουργοί και βουλευτές του- πολλοί εκ των οποίων έχουν πάρει και δανεικά κι αγύριστα εκατομμυρίων ευρώ από τις τράπεζες- μπορούν να ισχυριστούν πως ζουν μόνο από το μισθό τους και πως δεν διαθέτουν μαύρους εισοδηματικούς πόρους;...

Μια ακόμα αλήθεια που δεν πρόκειται να βγει ποτέ από τα χείλη τού διεφθαρμένου, νεοφιλελεύθερου προέδρου τής κυβέρνησής μας είναι πως οι εργοδότες είναι εξαρτημένοι από την εργασία των εργαζομένων τους. Ακόμα και οι πιο έντιμοι και πρωτοπόροι ανάμεσά τους- είδος, πάντως, που σπανίζει στην Ελλάδα- δεν θα μπορούσαν να βγάλουν ούτε ευρώ αν κάποιοι δεν έκαναν πραγματικότητα τις θεωρίες τους. Μόνο που ο Μητσοτάκης δεν ενδιαφέρεται ούτε για το σύνολο των επιχειρηματιών, παρά μόνο για τους πιο πλούσιους ανάμεσά τους, τους συνδαιτημόνες του στα γεύματα και στα δείπνα όπου προετοιμάζεται η νέα αναδιανομή τού πλούτου προς τα πάνω...

Αν δεν υπήρχε ο κοροναΐός, ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να τον εφεύρει, αφού ο προκάτοχός του είχε διασφαλίσει την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια κι επομένως είχε κλείσει την πόρτα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Τώρα, όμως, ο Μητσοτάκης τις βάζει ξανά πάνω στο τραπέζι, μολονότι στην υπόλοιπη Ευρώπη οι περισσότερες κυβερνήσεις, ακόμα και δεξιές, ενισχύουν τη δημόσια Υγεία και Παιδεία και τις δημόσιες μεταφορές. 

Κι έχει και το θράσος από πάνω να συγκρίνει μήλα με πορτοκάλια- όπως με το Βέλγιο, που είναι έδρα τής ΕΕ και μαζεύει όλη την Ευρώπη στην εδαφική του επικράτεια- προκειμένου να στηρίξει ένα αφήγημα που καταρρέει ημέρα με την ημέρα. Το δυστύχημα είναι πως μαζί με αυτό το αφήγημα καταρρέει και η κοινωνική συνοχή, αυτή που με τόση δυσκολία είχε επανασυγκολληθεί ύστερα από μια δεκαετία λιτότητας...  

Ενδεχόμενος δόλος Μητσοτάκη για τη βιολογική και οικονομική θανάτωση των Ελλήνων...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν ευθύνεται για την πανδημία ή για το ότι κι άλλα κράτη μπαίνουν ξανά σε καθεστώς ολικής καραντίνας. Για όλα τα υπόλοιπα, όμως, ο πρωθυπουργός έχει το μεγαλύτερο μερίδιο της πολιτικής ευθύνης, με τη σημαντικότερη μομφή να σχετίζεται με την εξαπάτηση του ελληνικού λαού, κοινώς τα ψέματα με τα οποία τον στόμωσε, κυρίως για την κατάσταση του ΕΣΥ και την (μη) ενίσχυσή του το τελευταίο οκτάμηνο. Ψέματα που εξαπλώθηκαν εν ριπή οφθαλμού χάρη στα καλοταϊσμένα ΜΜΕ και τώρα έρχονται να στοιχειώσουν αυτόν που τα εκστόμισε χωρίς αιδώ, επιβεβαιώνοντας ότι κανείς και ποτέ δεν έχει καταφέρει να εξαπατήσει τους πάντες για πάντα...

Αναλογιστείτε πόσες παραπάνω ΜΕΘ- τουλάχιστον 800- θα είχαμε αν δεν ξοδεύονταν συνολικώς δεκάδες ή κι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στα σκόιλ ελικίκου, στις λίστες Πέτσα, στα δώρα στους τραπεζίτες και στους κλινικάρχες, στις προσλήψεις μπάτσων και καραβανάδων αντί για γιατρούς, νοσηλευτές, καθηγητές κι οδηγούς λεωφορείων. Σκεφτείτε πόσοι συμπολίτες μας θα είχαν ακόμα την εργασία τους ή δεν θα έχαναν σημαντικό μέρος τής αμοιβής τους και πόσες επιχειρήσεις δεν θα είχαν βάλει λουκέτο αν η κυβέρνηση αξιοποιούσε μέρος των 37 δισ. ευρώ τού "μαξιλαριού", που είναι λεφτά τού ελληνικού λαού. Αν τώρα δεν είναι η ώρα ανάγκης για την οποία φτιάχτηκε αυτό το απόθεμα, ποια θα είναι; Επί ένα οκτάμηνο, ωστόσο, ο πρωθυπουργός αυτοθαυμαζόταν στον παραμορφωτικό καθρέφτη- ευγενική μιντιακή χορηγία...

Θέλει ο Κ. Μητσοτάκης την θανάτωση, βιολογική ή οικονομική, των Ελλήνων; Στη νομική επιστήμη δεν υπάρχουν μόνο ο δόλος και η αμέλεια, αλλά κι ο ενδεχόμενος δόλος, όταν δηλαδή ο δράστης προβλέπει το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της πράξης του, δεν το επιδιώκει αλλά το αποδέχεται ή ελπίζει απλώς πως δεν θα συμβεί. Στην περίπτωση Μητσοτάκη δεν αποδίδω δόλο, στην ευνοϊκότερη για τον ίδιο περίσταση θα έβλεπα αμέλεια, αλλά εκτιμώ πως ευθύνεται για ενδεχόμενο δόλο... 

Ο πρωθυπουργός έχει ως προτεραιότητα την προστασία τού μεγάλου κεφαλαίου στο οποίο ανήκει και το οποίο τον χρηματοδοτεί. Αν στην προσπάθειά του να το προστατεύει πέφτει θύμα η κοινωνική πλειοψηφία αυτό είναι ένα ρίσκο που ο Μητσοτάκης παρουσιάζεται διατεθειμένος να το αναλαμβάνει. 

Κι αυτό συμβαίνει και τώρα: δεν στηρίζει τη δημόσια Υγεία και Παιδεία γιατί προτεραιότητά του είναι οι κλινικάρχες και οι σχολάρχες. Συνεπώς, οι συγγενείς εκείνων που θα χάσουν τη ζωή τους γιατί δεν υπάρχουν ΜΕΘ και τα οικονομικά θύματα των πολιτικών του ξέρουν πολύ καλά τη διεύθυνση εργασίας τού ενόχου τής καταστροφής τους: Ηρώδου Αττικού 19, Μέγαρο Μαξίμου...

 
 

Ο Αδωνις θα είχε καλύτερη τύχη στις ΗΠΑ...προς το παρόν

Δεν είναι λίγοι οι συμπατριώτες μας που ειρωνεύονται τους Αμερικανούς για το ότι τουλάχιστον οι μισοί από αυτούς στηρίζουν τον Ντ. Τραμπ. Είναι αλήθεια ότι ποτέ ένας παπατζής, αστοιχείωτος, ακροδεξιός και μισαλλόδοξος κλόουν με τα χαρακτηριστικά τού προέδρου των ΗΠΑ δεν έχει φτάσει έως το Μαξίμου ή το Προεδρικό Μέγαρο. Όποιος, όμως, πιστεύει ότι η ελληνική πολιτική ζωή είναι απαλλαγμένη από τέτοιου είδους καραγκιόζηδες μάλλον δεν έχει μελετήσει καλά τον Αδ. Γεωργιάδη...

Ο άνευ χαρτοφυλακίου- του το αφαίρεσε ο Κ. Μητσοτάκης- υπουργός Ανάπτυξης διαθέτει πολλά από τα χαρακτηριστικά τού Ντ. Τραμπ, ακόμα και την τηλεοπτική προϋπηρεσία. Κυρίως είναι πολύ δύσκολο στο να τον αντιμετωπίσει κάποιος αντίπαλός του γιατί έχει ένα όπλο που κανείς άλλος σε αυτήν τη χώρα, ακόμα κι ο πρωθυπουργός, δεν χρησιμοποιεί τόσο συχνά κι αυτό το όπλο είναι το απροκάλυπτο ψέμα. Από τη στιγμή που ο Άδωνις δεν ντρέπεται να πει το οτιδήποτε, όπως για παράδειγμα για το πόσα χρήματα έχουν δοθεί στους μικρομεσαίους εν μέσω πανδημίας, πώς να τον αντικρούσεις με την αλήθεια; Κι αυτή φαίνεται ασήμαντη μπροστά στους θεατρινισμούς τού νεοφασίστα υπουργού...

Θα μπορούσε ένας επικίνδυνος κλόουν όπως ο Γεωργιάδης ή ένα "καλύτερο" μοντέλο του να γίνει πρωθυπουργός; Με τα σημερινά δεδομένα όχι, αφού, όπως αποδείχθηκε και με τη Χρυσή Αυγή, η ελληνική κοινωνία είναι ευεπίφορη στους δημαγωγούς, αλλά ξέρει να κρατά κι ένα όριο. 

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει πως θα ισχύει για πάντα, ιδίως αν η νομοθετική, η εκτελεστική, η δικαστική και η μιντιακή εξουσία απονομιμοποιηθούν κι άλλο, και με δική τους ευθύνη, στη συνείδηση των πολιτών. Σε μία τέτοια περίπτωση ένας Έλληνας Τραμπ, στο πρότυπο και του Σ. Μπερλουσκόνι στην Ιταλία ή του Μπ. Τζόνσον στη Μεγάλη Βρετανία, και η δυστοπία που αυτός θα φέρει θα είναι πολύ πιο κοντά μας από όσο εκτιμούμε σήμερα...

 
 

Να μπουν οι μπάτσοι στα πανεπιστήμια, αλλά στα έδρανα...

Από τα πρώτα νομοσχέδια που έφερε αυτή η κυβέρνηση σχετιζόταν με την κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου, το οποίο βεβαίως ήταν ημικαταργημένο και το μόνο που χρειαζόταν για να εφαρμοστεί κατά περίπτωση ήταν η βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Κι όμως, επί αυτής της "σεπτής" κυβέρνησης τραμπούκοι επιτέθηκαν στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου, έφυγαν ανενόχλητοι και στη συνέχεια ο επιθεωρητής Κάλαχαν Μ. Χρυσοχοΐδης τους επικήρυξε. Και τώρα σχεδιάζουν πανεπιστημιακή αστυνομία, η οποία θα προέρχεται από τα σπλάχνα τής ίδιας αστυνομίας που επιτίθεται ακόμα και σε πεντάχρονα...

Πράγματι, η πανεπιστημιακή αστυνομία δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία, αφού εφαρμόζεται σε πολλά επιτυχημένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Μόνο που πριν βάλουμε τους μπάτσους να κάνουν περιπολίες και στις ελληνικές σχολές, δεν είναι προτιμότερο πρώτα να τους εκπολιτίσουμε και να μην τους έχουμε λυμένα τα χέρια για να κάνουν ό,τι θέλουν ατιμώρητοι; Υπενθυμίζω ότι ένα από τα πρώτα μέτρα αυτής της κυβέρνησης ήταν και η πρόσληψη σχεδόν ανεκπαίδευτων ειδικών φρουρών, ορισμένοι από τους οποίους κατόπιν γελοιοποίησαν το σύνολο του Σώματος με τα καμώματά τους...

Η δεξιά διαθέτει πάντοτε τις πιο εύκολες λύσεις στα πλέον σύνθετα προβλήματα. Το ίδιο πράττει και τώρα η ΝΔ: για να πολεμήσει την πανδημία μάς κλειδώνει στα σπίτια μας, για να αντιμετωπίσει το προσφυγικό χτίζει απάνθρωπα κέντρα κράτησης, για να επιβάλει το νόμο και την τάξη ξέρει μόνο από ξύλο κατά το δοκούν... 

Σε συνδυασμό, μάλιστα, με τη μιντιακή και δημοσκοπική του υπεροχή και τη χλιαρή αντιπολίτευση που έχει απέναντί του, το ζεύγος Μητσοτάκη βρίσκει το περιθώριο για ταξιδάκια και για λάιφσταϊλ συνεντεύξεις που θα ήταν λιγότερο προκλητικές αν η Ελλάδα δεν ήταν πρωταθλήτρια στην ανεργία, στα λουκέτα και στη νέα φτωχοποίηση. Με όλα αυτά και με πολλά ακόμα έχουμε μπροστά μας ένα νέο πολύ δύσκολο χειμώνα...