Δεν θα σκοτώσει ο Ποινικός Κώδικας το ρατσισμό...

Η διοργάνωση μπάρμπεκιου με χοιρινό και μπύρα έξω από στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων προφανώς και συνιστά ρατσιστική- μισαλλόδοξη συμπεριφορά. Δεν είμαι, ωστόσο, σύμφωνος με την ποινικοποίησή της, εκτός βεβαίως αν φτάσει έως τη χρήση βίας απέναντι στους ικέτες τής Γης. Σε μία τέτοια περίπτωση το πολύ πολύ να καταφέρουμε την ηρωοποίηση των διωκόμενων και την επέκταση αυτών των μπάρμπεκιου σε όλη τη χώρα...

Η διοργάνωση κρεατοφαγίας από την Ένωση Αθέων τη Μεγάλη Παρασκευή ναι μεν είναι εφηβική αντίδραση απέναντι στον ελληνικού τύπου φονταμενταλισμό κι ενδεχομένως προσβλητική για όσους νηστεύουν, αλλά δεν εμπεριέχει το μίσος τής διοργάνωσης μπάρμπεκιου έξω από χώρους κράτησης απελπισμένων ψυχών. Οι χριστιανοί, άλλωστε, θα φάνε όσο θέλουν δύο ημέρες αργότερα, την Κυριακή του Πάσχα, ενώ οι πρόσφυγες θα συνεχίζουν να διαβιούν υπό συνθήκες στις οποίες οι περισσότεροι ελληναράδες δεν θα ήθελαν να ζουν ούτε τα κατοικίδιά τους. Από την άλλη, όμως, η ποινικοποίηση όλων αυτών των συμπεριφορών θα μπορούσε, υπό τις κατάλληλες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που αυτήν τη στιγμή υπάρχουν στη χώρα, να οδηγούσε και στη σύλληψη των κρεατοφάγων άθεων...

Ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και η ξενοφοβία δεν θα εκλείψουν ούτε με την ποινικοποίησή τους ούτε με την απομάκρυνση, για παράδειγμα, όλων των προσφύγων από την Ελλάδα. Είναι ζήτημα οικογένειας, σχολείου, κοινωνίας να διδάξουν και να διδαχθούν ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο διαφορετικό, αλλά στον καταπιεστή. Κι ο καταπιεστής δεν είναι ο φουκαράς που έρχεται από εμπόλεμη ζώνη ή μέσα στη φτώχεια, αλλά εκείνος που του πουλά και πατριωτισμό για να γίνει πλούσιος και ισχυρός ή για να διατηρήσει τα πλούτη και την ισχύ που απόκτησε με δόλια μέσα...

Υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα αν θέλουν να υπάρχουν...

Ποιος πιστεύει ότι οι δικαστές στην Ελλάδα εργάζονται χωρίς οχλήσεις, στην καλύτερη των περιπτώσεων, από την πολιτική κι επιχειρηματική εξουσία; Ή ποιος πιστεύει ότι έχουν όλα τα μέσα στη διάθεσή τους προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους καλά και γρήγορα; Κατά κάποιο τρόπο θα πρέπει να αισθάνονται και τυχεροί ορισμένοι από αυτούς που δεν έχουν την κατάληξη δικαστών στην Κολομβία επί Εσκομπάρ, αν λάβουμε υπόψη πως αρκετές πτυχές τού δημόσιου βίου μας θυμίζουν τη λατινοαμερικανική αυτή χώρα την εποχή που ζούσε υπό τον τρόμο των καρτέλ ναρκωτικών...

Οι δικαστές, όμως, δεν είναι αθώοι τού αίματος. Η πολιτεία αξιολογεί ως πολύ σημαντικό το λειτούργημά τους- κι ορθώς πράττει-, γι' αυτό και οι αμοιβές τους είναι κατά πολύ υψηλότερες του μέσου Έλληνα. Σκοπός είναι να τους αποτρέπει από οποιοδήποτε πειρασμό, ανάμεσα στους οποίους είναι και οι δικαιολογίες για να μην πράττουν σωστά τα καθήκοντά τους. Για να το γράψω ακόμα απλούστερα, αν απαιτείται γενναιότητα για να ασκήσουν ποινικές διώξεις ή να καταδικάσουν, τότε κι αυτό περιλαμβάνεται στο "job description"...

Η εισαγγελέας διαφθοράς Ειρ. Τουλουπάκη, για παράδειγμα, αντί να απειλεί με διώξεις δημοσιογράφους που δημοσιεύουν έγγραφά της, τα οποία προφανώς δεν έκλεψαν, θα ήταν προτιμότερο να βελτιώσει την ποιότητα και την ταχύτητα της εργασίας της. Ασχέτως αν στην "Καθημερινή" ερμήνευσαν το έγγραφο κατά πώς βολεύει τα αφεντικά τους, αλίμονο αν διωκόμενος είναι ο αγγελιοφόρος κι όχι εκείνος που εκτίθεται από το μήνυμα. Αυτό, βεβαίως, ισχύει και για τα ΜΜΕ που αντί να επικεντρώνονται στο περιεχόμενο του σκάνδαλου Novartis στέκονται σε νομικίστικα επιχειρήματα προκειμένου να συζητάμε αν μπορούσαν, για παράδειγμα, να καταθέσουν οι προστατευόμενοι μάρτυρες κι όχι για το τι λένε στις καταθέσεις τους...

Δεν χρειάζεται σεβασμός στους ξένους, αλλά στους προγόνους μας...

Δεν είχε το θάρρος να το παραδεχθεί η προηγούμενη κυβέρνηση- τόσοι την κατηγορούσαν, άλλωστε, πως είχε ανοίξει τα σύνορα-, δεν το έχει ακόμα περισσότερο η σημερινή. Το προσφυγικό- μεταναστευτικό έχει έρθει για να μείνει και πρέπει όσο το δυνατό συντομότερα να το επικοινωνήσουν στους πολίτες αντί να τους δημιουργούν φρούδες ελπίδες και να υποθάλπουν τον κοινωνικό αυτοματισμό. Γι' αυτό και μαζί με τις "πρώτες βοήθειες" οφείλουμε να καταστρώσουμε κι ένα σχέδιο ενσωμάτωσης αντί να κλείνουμε σχολεία όπως αυτό της πακιστανικής κοινότητας στην Αθήνα ή να πετάμε πέτρες στα λεωφορεία με τους απελπισμένους που φτάνουν στα χωριά μας...

Οι πρόσφυγες- μετανάστες που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα είναι περίπου 90.000. Είναι λίγοι; Όχι, αλλά δεν είναι και τόσο πολλοί ώστε να μην μπορούμε να τους διαχειριστούμε, με την προϋπόθεση της πλήρους αξιοποίησης των κοινοτικών κονδυλίων και, κυρίως, της διάθεσης φιλοξενίας τους στις περιοχές τους από τους γηγενείς...

Οι παππούδες των σημερινών Μακεδόνων, για παράδειγμα, είχαν τύχει της ίδιας άθλιας συμπεριφοράς από τους τότε γηγενείς όταν είχαν φτάσει στη Μακεδονία από τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρασία κι από αλλού. Δεν χρειάζεται, επομένως, να δείξουν σεβασμό στους ξένους, αλλά στην ιστορία των προγόνων τους...

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν σημαίνουν πως τα κράτη- μέλη τής ΕΕ δεν οφείλουν να επιδείξουν μεγαλύτερη αλληλεγγύη από την ελάχιστη που έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα. Όπως, όμως, πρέπει να προετοιμαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας μια ελληνοτουρκική σύρραξη, το ίδιο είμαστε υποχρεωμένοι να πράξουμε και στο προσφυγικό. Παραλλήλως με την επίμονη απαίτηση για βοήθεια από την Ευρώπη έχουμε χρέος να σταθούμε ως κοινωνία κι ως κράτος στο ύψος των περιστάσεων και να ανοίξουμε την αγκαλιά μας στους έχοντες ανάγκη αντί να τους φερόμαστε χειρότερα κι από σκουπίδια, συμπεριφορά που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση με τον πρόσφατο νόμο για το άσυλο...

Παπαγγελόπουλος-Πολάκης-Τζανακόπουλος τα έπαιρναν από τη Novartis...

Φανταστείτε για μια στιγμή τα μεγάλα κεφάλια τής Novartis στην Ελβετία ή του FBI στις ΗΠΑ να διαβάζουν πως στην Ελλάδα δεν ασχολούμαστε με το ποιοι τα άρπαξαν από τη φαρμακευτική εταιρεία, αλλά για τον αν κάποιος Παπαγγελόπουλος πίεσε δικαστές για γρήγορα αποτελέσματα ή αν κάποιοι Πολάκης- Τζανακόπουλος πρέπει να εξαιρεθούν από μια επιτροπή για κάποιου είδους εμπλοκή τους στην υπόθεση. Θα ψάχνουν και θα ξαναψάχνουν στα ντοσιέ τους για να βεβαιωθούν ότι δεν έδωσαν ούτε ένα δολάριο στους Παπαγγελόπουλο- Πολάκη- Τζανακόπουλο. Σε αντίθεση, δηλαδή, με ό,τι συνέβη με χιλιάδες γιατρούς κι ορισμένους ενδεχομένως πολιτικούς στην Ελλάδα...

Όλος ο πλανήτης το έχει τούμπανο ότι η Novartis δωροδοκούσε, όπως άλλωστε παλιότερα και η Siemens, αλλά σε αυτήν τη γωνιά τής οικουμένης κάποιοι επιχειρούν συστηματικώς να μας πείσουν πως η γη δεν κινείται, είναι επίπεδη και για όλα αυτά ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και το ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες κατέθεσαν στο FBI το παρουσιάζουν ως να είναι επιλήψιμο, στεκόμενοι σε νομικίστικα επιχειρήματα από αυτά για τα οποία φημίζεται ο ακόμα ερευνώμενος Αδ. Γεωργιάδης. Για την ταμπακιέρα, βεβαίως, καμία κουβέντα. Έτσι κι αλλιώς αν δεν βρεθεί "μαύρο" χρήμα το σκάνδαλο έχει παραγραφεί εξαιτίας τού νόμου- "πλυντηρίου" περί ευθύνης υπουργών τού "αξιότιμου" καθηγητή πλέον Β. Βενιζέλου...

Η εικόνα τής πολιτικής, αλλά και της δικαστική εξουσίας που βγαίνει προς τα έξω μέσα από τη διερεύνηση (;) του σκανδάλου Novartis είναι τουλάχιστον απογοητευτική. Πώς μπορεί μια κοινοβουλευτική επιτροπή να βγάλει κρίση όταν εκείνοι που την αποτελούν έχουν πάρει τις αποφάσεις τους για το τι συνιστά σκάνδαλο και τι όχι πριν καν εξεταστεί ο πρώτος μάρτυρας;...

Πώς να εμπιστευτείς τη δικαιοσύνη όταν αποκαλύπτονται όλες οι εσωτερικές έριδες και διαγκωνισμοί των δικαστών που μειώνουν το κύρος της; Κι άντε να πείσεις τώρα τον μέσο πολίτη να τηρεί τους νόμους που αυτοί που έχουν οριστεί να τους συντάσσουν, να τους ψηφίζουν και να ελέγχουν την εφαρμογή τους είναι ο ένας χειρότερος από τον άλλο...

Τα σοφά παιδιά περπατούν ανόητα...

Συμπάσχω πλήρως με τους νοικοκυραίους που τους μαγάρισαν την παρέλαση τα δέκα κορίτσια στη Νέα Φιλαδέλφεια. Για τους ανθρώπους τού "νόμος, τάξη κι ασφάλεια", της κανονικότητας, της απόλυτης υπακοής- υποταγής στους κάθε λογής βιαστές τους τα ζυγισμένα, στοιχισμένα στρατιωτάκια που εκτελούν παραγγέλματα ντυμένα ομοιόμορφα μοιάζουν με χριστουγεννιάτικο δώρο...

Καμία έκπληξη, επομένως, δεν αισθάνθηκα που πολιτικοί εκπρόσωποι των μικροαστών χαρακτήρισαν ανάπηρες και γελοία υποκείμενα τις ακτιβίστριες. Από τους "κυρ Παντελήδες" τρώνε ψωμάκι, τα δικά τους αφτιά θα χαϊδεύουν σε κάθε ευκαιρία...

Το "Σοφό Παιδί" τού Χρήστου Χωμενίδη απαντά, υποδυόμενο τον Μεταξά σε σχολικό σκετσάκι, στεντορείως "ναι" στο τελεσίγραφο του Γκράτσι. Όταν το διάβασα ήμουν έτοιμος να το χειροκροτήσω, όχι γιατί είμαι ανθέλληνας ή υμνητής τού φασισμού, αλλά γιατί αυτή είναι η ουσία κάθε αγώνα, εθνικοαπελευθερωτικού ή ταξικού, να πηγαίνει δηλαδή κόντρα στις συμβάσεις, απέναντι σε αυτά που η κοινωνία θέλει να ακούσει και να αποδεχθεί γιατί φοβάται το άγνωστο. Ακόμα, εξάλλου, κι όταν 16χρονοι λαθεύουν, που είναι λογικό εξαιτίας τής απειρίας τους, είναι χρέος τους απέναντι στην ηλικία τους να λειτουργούν πέρα από τις γραμμές των οριζόντων...

Οι κοινωνίες βεβαίως και δεν αλλάζουν χάρη σε ένα "silly walk". Απαιτούνται δεκάδες, χιλιάδες "silly walks" για να βγούμε από το θερμοκήπιο και να αντικρίσουμε τη ζωή με όλη την ομορφιά και την ασχήμια της. Οι κοινωνίες, πάντως, σίγουρα δεν αλλάζουν με την ποινικοποίηση του ακτιβισμού ή με την περιθωριοποίησή του χωρίς πριν να αναρωτηθούμε αν τα επιχειρήματα που θέτει, ακόμα κι αν οι μέθοδοί του είναι ανορθόδοξοι, έχουν βάση και χρήζουν απαντήσεων...

Μπορεί η κυβέρνηση στο επόμενο "silly walk" να ζητήσει την παρέμβαση της αστυνομίας. Παρεμπιπτόντως, γιατί δεν μπήκε την Τετάρτη στην ΑΣΟΕΕ να συλλάβει τους μπαχαλάκηδες με καταργημένο πλήρως το πανεπιστημιακό άσυλο; Μήπως, απλώς, εκτίθενται απολύτως όλοι εκείνοι που δεν είχαν και πριν την πολιτική βούληση;...

Το συνηθίζει, άλλωστε, ο Κ. Μητσοτάκης να "λύνει" με αυτόν τον τρόπο όλα τα προβλήματα. Όσο, όμως, δεν απαντά στα ζητήματα που έθεσαν με το μανιφέστο τους τα κορίτσια τής Νέας Φιλαδέλφειας οι ανόητοι θα βρίσκονται στο Μαξίμου κι ας περπατούν "έξυπνα"...

Βουλή, το ωραίο μου πλυντήριο...

Πράγματι, ο Π. Πολάκης είχε δηλώσει πως γνώριζε τους προστατευόμενους μάρτυρες. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι ο Δ. Τζανακόπουλος επισκέφθηκε την εισαγγελέα τού Αρείου Πάγου και για τη Novartis. Όλα αυτά, όμως, τα ήξεραν στη ΝΔ όταν η Ολομέλεια της Βουλής συναινούσε στα πρόσωπα που θα στελέχωναν την προκαταρκτική επιτροπή και δεν είπαν τίποτα...

Ο Κ. Μητσοτάκης. ωστόσο, προτίμησε γι' άλλη μια φορά να μην τα "σπάσει" με τον Αντ. Σαμαρά από το να μην προχωρήσει σε ένα ακόμα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Ενδεχομένως, μάλιστα, ο πρωθυπουργός να προστάτευσε και τον εαυτό του, αν λάβουμε υπόψη ότι ο σημαντικότερος μάρτυρας Κ. Φρουζής του έστελνε email που ξεκινούσαν με το "αγαπητέ Κυριάκο"...

Ο ίδιος ο Αδ. Γεωργιάδης έχει ομολογήσει στην ελβετική τηλεόραση ότι η φαρμακευτική εταιρεία "λάδωνε" και πολιτικούς κι ότι κι ο ίδιος είχε λάβει email από τον Φρουζή, μολονότι εδώ και χρόνια το αρνιόταν. Την ίδια ώρα, ο πρώην προστατευόμενος μάρτυρας Ν. Μανιαδάκης δεν έχει ξεκαθαρίσει ποιοι τον εκβίαζαν τελικώς, ο Δ. Παπαγγελόπουλος ή ο Γ. Στουρνάρας και δύο πολιτικά πρόσωπα. Κι όμως, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία- με τη σύμπραξη του πάντα πρόθυμου ΚΙΝΑΛ- ασχολείται με τον Πολάκη και τον Τζανακόπουλο κι αν ο Παπαγγελόπουλος διαθέτει ή όχι τα προσόντα τού Ρασπούτιν...

Δεν θα μάθουμε ποτέ τις πλήρεις διαστάσεις τού σκανδάλου Novartis γιατί για να τις μάθουμε πρέπει να θέτουμε τις σωστές ερωτήσεις αντί να πετάμε τη μπάλα στην εξέδρα. Αυτό, άλλωστε, δεν συνέβη και με τη Siemens, το άλλο μεγάλο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, η διερεύνηση του οποίου περιορίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικώς στα μη πολιτικά πρόσωπα;...

Μόνο, άλλωστε, αν βρεθεί "μαύρο" χρήμα μπορεί να μπει κάποιος πολιτικός στη φυλακή, αφού τα υπόλοιπα αδικήματα έχουν έτσι κι αλλιώς παραγραφεί. Φταίει, επομένως, μετά ο λαός αν θεωρεί τη Βουλή το καλύτερο πλυντήριο, με όποιες συνέπειες έχει αυτή η δικαιολογημένη θεώρηση και για το μέλλον τής δημοκρατίας μας;...

Το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα, είναι έγκλημα...

Η αυστηρή κριτική για να είναι δίκαιη οφείλει να αναγνωρίζει και τα θετικά τού πολιτικού αντιπάλου. Σε αυτό το πλαίσιο, η αντικαπνιστική πολιτική τής σημερινής κυβέρνησης κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Η δρακόντειος εφαρμογή τού αντικαπνιστικού νόμου στους δημόσιους χώρους δεν είναι ζήτημα καταπάτησης των δικαιωμάτων των καπνιστών, αλλά προστασίας των μη καπνιστών από μία κακή συνήθεια που δεν είναι δική τους, αλλά επιβαρύνει την υγεία τους, όπως έχει αποδειχθεί εδώ και πολλά χρόνια κι επιστημονικώς...

Το δικαίωμα στην αυτοκτονία είναι αναφαίρετο. Αν κάποιος γουστάρει τόσο πολύ το τσιγάρο που θέλει να γεμίσει τους πνεύμονές του πίσσα και νικοτίνη και να πεθάνει από αυτό, είναι ελεύθερος να το κάνει στον ιδιωτικό του χώρο. Δεν έχει, όμως, κανένα δικαίωμα να σκοτώνει τους γύρω του- ενδεχομένως και μέλη τής οικογένειάς του- για να υπηρετεί το δικό του εθισμό, ιδίως αν τον έχει συνδυάσει με μία μαγκιά η οποία δεν προκύπτει από κανένα αντικειμενικό στοιχείο. Κι ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, άλλωστε, έλεγε "βρες ένα πάθος κι άφησέ το να σε καταστρέψει", όχι "βρες ένα πάθος κι άσε το να καταστρέψει και τους άλλους"...

Αν, πάντως, κάποιοι σκέφτονται την απονομιμοποίηση του τσιγάρου, μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί πόσο καλό κάνει στους βαρόνους των ναρκωτικών το ότι η κοκαΐνη, για παράδειγμα, είναι παράνομη. Το απαγορευμένο, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, είναι και πιο θελκτικό, γι' αυτό άλλωστε και οι τουαλέτες των σχολείων γεμίζουν με μαθητές που ψάχνουν να βρουν το αντριλίκι τους και μαθήτριες που θέλουν να αισθανθούν σουφραζέτες. Οι εξαρτήσεις, εξάλλου, δεν κόβονται με το διδακτισμό και ηθικοπλαστικά κηρύγματα, αλλά με το παράδειγμα πρώτα και κύρια των γονέων, αρκετοί από τους οποίους περιμένουν από άλλους να διαπαιδαγωγήσουν τους βλαστούς τους...